SÖZLEŞMEYİ FESHEDEN ACENTENİN DENKLEŞTİRME İSTEMİNE HAK KAZANMASI
Öz
Acentelik sözleşmesi sona erdikten sonra acentenin en önemli
haklarından biri denkleştirme istemidir. TTK m. 122’de acentenin denkleştirme
istemine hak kazanmasının koşulları düzenlenmiştir. Buna göre, müvekkilin,
acentenin bulduğu yeni müşteriler sayesinde sözleşme ilişkisinin sona
ermesinden sonra da önemli menfaatler elde etmesi, acentenin ise sözleşme
ilişkisinin sona ermesinin sonucu olarak ücret isteme hakkını kaybetmesi ve
acenteye denkleştirme ödemesinin hakkaniyete uygun düşmesi gerekir. Bu olumlu
koşulların yanında olumsuz koşullara da yer verilmiştir. Buna göre, acente, müvekkilin
feshi haklı gösterecek eylemi olmadan sözleşmeyi feshetmişse veya acentenin
kusuru sebebiyle sözleşme müvekkil tarafından haklı sebeple feshedilmişse,
acente denkleştirme isteminde bulunamaz.
TTK m. 122.3’de öngörülen “müvekkilin feshi haklı gösterecek bir
eylemi olmadan” sözleşmeyi sona erdiren acentenin denkleştirme isteminde
bulunamayacağı koşulu, TTK m. 122.1 bend 3’de öngörülen hakkaniyet koşulunu
somutlaştıran bir düzenlemedir. Bu nedenle acentenin sözleşmeyi feshini haklı
kılan sebebin, “müvekkilin feshi haklı gösterecek eylemi” ile sınırlı olduğu
sonucuna varılmamalıdır. Zira müvekkilin eyleminden kaynaklanmasa da müvekkilin
hakimiyet alanından kaynaklanan, hatta acentenin kendisiyle ilgili olan ve
dürüstlük kuralı gereği acenteden sözleşmeyle bağlı kalmasının beklenebilir
olmadığı durumlarda da hakkaniyet, sözleşmeyi fesheden acentenin denkleştirme
isteminin korunmasını gerektirebilir. Bu nedenle, sözleşmeyi fesheden acentenin
denkleştirme istemini koruması için gerekli koşul olan “müvekkilin feshi haklı
gösterecek eylemi” ifadesinin geniş olarak yorumlanması gerekir. Makalede,
yargı kararlarından örnekler vererek, sözleşmeyi fesheden acentenin hangi
durumlarda denkleştirme istemine hak kazanabileceği incelenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Hakkaniyet,Acentenin Sözleşmeyi Feshi,Müvekkilin Feshi Haklı Gösterecek Eylemi
Kaynakça
- Akın, İrfan (2013) “Acentenin Denkleştirme Hakkı ve Alman Hukukundaki Gelişmeler”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 62, S. 3, s. 613-641. Arkan, Sabih (2018) Ticari İşletme Hukuku, 24. Bası, Ankara, Banka ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü. Ayan, Özge (2008) Acentenin Denkleştirme Talep Etme Hakkı, Ankara, Seçkin. Balke, Michaela&Groot, Simone Evke de (2010) “Der Handelsvertreterausgleich nach § 89 b HGB im Umbruch”, NJOZ, s. 1551-1556. Baumbach, Adolf&Hopt, Klaus J. (2016) Handelsgesetzbuch, 37. Aufl. München C.H. Beck. Busche, Jan (Oetker, Hartmut) (2017) Kommentar zum Handelsgesetzbuch, 5. Aufl. München, C.H. Beck. Haas, Ulrich (1991) “Wegfall des Handelsvertreter-Ausgleichsanspruchs gemäß § 89 b Abs. 3 Nr. 1 HGB bei Eigenkündigung ohne besonderen Anlaß verfassungswidrig?”, BB, s. 1441-1442. Hoyningen-Huene & Gerrick Freiherr v. (2016) Münchener Kommentar zum HGB Band I Erstes Buch, Handelsstand §§ 1-104, 4. Aufl. München C.H. Beck. Karamanlıoğlu, Argun (2017) “Acentenin Hastalık Veya Yaşlılık Gerekçesiyle Acentelik Sözleşmesini Feshetmesi Halinde Denkleştirme İsteminin Durumu”, İstanbul Kültür Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Prof. Dr. iur. Merih Kemal Omağ’a Armağan, C. II Ankara, s. 141-172. Karasu, Rauf (2008)“Türk Ticaret Kanunu ve Türk Ticaret Kanunu Tasarısı’na Göre Acentenin Denkleştirme Talebi”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Y. 57, S. 4, s. 283-317. Kaya Arslan (Ülgen, Hüseyin&Helvacı, Mehmet& Kendigelen, Abuzer&Nomer Ertan, N. Füsun) (2017) Ticari İşletme Hukuku, 5. Bası, İstanbul, On İki Levha Yayıncılık. Kaya, Arslan (2016) Türk Ticaret Kanunu Şerhi, Birinci Kitap Ticari İşletme, Yedinci Kısım Acentelik (TTK m. 102-123), 2. Bası, İstanbul, Beta. (Anılış: Kaya, A.) Kaya, Mustafa İsmail (2014) Acentelik Hukuku, Ankara, Adalet. (Anılış: Kaya) Koller, Ingo & Kindler, Peter & Roth, Wulf-Henning & Morck, Winfried (2015) Handelsgesetzbuch: HGB Kommentar, 8. Aufl. C.H. Beck. Löwisch, Gottfried (Ebenroth&Boujong&Joost&Strohn) (2014) Handelsgesetzbuch, 3. Aufl. München C.H. Beck. Moritz, Peter (1987) “Zum Wegfall des Ausgleichsanspruchs bei Kündigung durch den Handelsvertreter. Unbilligkeit der “Billigkeitssregelung” des § 89 b Abs. 3 S. 1 HGB?”, DB 1987, s.875-881. Noetzel, Ludwig (1993) “Die eigene Kündigung eines Handelsvertreters und sein gesetzlicher Ausgleichsanspruch”, DB, s. 1557-1559. Ormancı, Pınar Altınok (2011) Sürekli Borç İlişkilerinin Haklı Sebeple Feshi, İstanbul, Vedat Kitapçılık. Retzer, Konrad (1993) “Verfassungsmäßigkeit des § 89 b Abs. 3 Nr. 1 HGB? Ausschluß des Ausgleichsanspruchs bei Eigenkündigung des Handelsvertreters?”, BB, s. 668-672. Saenger, Ingo (1997) Der Ausgleichsanspruch des Handelsvertreters bei Eigenkündigung, Stuttgart, München Hannover, Berlin, Weimar, Dresden, Richard Boorberg. Şener, Oruç Hami (2016) Ticari İşletme Hukuku, Ankara, Seçkin. Thume, Karl-Heinz (2009) “Die Bedeutung des Kundenstammes im Vertriebsrecht”, BB, s. 1026-1031.