Kur’an Kursu Öğreticilerinin Ses Eğitimi Farkındalıklarının ve İhtiyaçlarının Belirlenmesi: Haseki Örneği
Öz
Bu çalışma, Kur’an kursu öğreticilerinin ses kullanımı, ses eğitimi farkındalık düzeyleri ve hizmet içi eğitim ihtiyaçlarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması dizaynına göre yapılmıştır. Katılımcılar, İstanbul Haseki Abdurrahman Gürses Kıraat Dinî İhtisas Merkezinde eğitim almış 83 Kur'an kursu öğreticisidir. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, katılımcıların ses durumları, ses eğitimi farkındalıkları ve eğitim ihtiyaçlarına yönelik anket ile araştırmacı tarafından geliştirilen 12 maddelik Likert tipte Dinî Musiki/Ses Eğitimi Hizmet içi Eğitim Programı İhtiyaç Analiz Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde yüzde, frekans ve Ki-kare istatistiği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, katılımcıların dinî musikiye yönelik aldıkları ses eğitimini yeterli bulmadıkları görülmüştür. Ayrıca mesleki gelişimlerinde müzik bilgisine ihtiyaç duydukları, ses eğitimi konusunda hizmet içi eğitimi gerekli buldukları ortaya çıkmıştır. Bu eğitimin içeriğinde ses eğitimine dair teorik konular, ses sağlığı, nefes egzersizleri, ses kullanımı konularının olması yönünde ve dinî musiki repertuvarlarını geliştirme istekleri doğrultusunda görüşlerinin anlamlı bir şekilde farklılaştığı belirlenmiştir (p<0.05). İlerideki araştırmalarda din görevlilerinin dinî musiki ses eğitimi ihtiyaçlarının belirlenmesi daha geniş ölçeğe genişletilebilir ve görüşmelerle derinleştirilebilir.
Anahtar Kelimeler
Din Görevlileri, Kur, Dinî Musiki, Müzik Eğitimi, Ses Eğitimi, Hizmet İçi Eğitim
Etik Beyan
Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde bilimsel ve etik ilkelere uyulduğu ve yararlanılan tüm çalışmaların kaynakçada belirtildiği beyan olunur.
Yıldız Teknik Üniversitesi Rektörlüğü, Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Etik Kurulu Başkanlığı’nın 16.07.2024 Tarih , 2024.07 Nolu kararı ile Etik Kurul Kararı alınmıştır.
Teşekkür
Araştırmaya katılan Kur’an kursu öğreticilerine, katılımcılarla gerçekleştirilen görüşme formu ve Dinî Musiki / Ses Eğitimi Hizmet İçi Eğitim Programının İhtiyaç Analizi Ölçeğine ilişkin değerli görüşlerini paylaşan Prof. Dr. Bülent Alcı’ya (Yıldız Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri uzmanı), Prof. Berna Özkut’a (Dokuz Eylül Üniversitesi Ses Eğitimi uzmanı), Dr. Öğr. Üyesi Emrah Uçar’a (Yıldız Teknik Üniversitesi Ses Eğitimi uzmanı) ve veri toplama sürecindeki katkılarıyla Sayın Abdullah Özkan’a teşekkürlerimizi sunarız.
Kaynakça
- Bengisu, Serkan vd. “Kas Gerilimi Disfonisi Tip 1 Hastalığı ile Yumuşak Fonasyon İndeksi Arasındaki İlişki ve Ses Terapisinin Etkinliği”. The Turkish Journal of Ear Nose and Throat 18/3 (2008), 131-138.
- Bulut, Kudret. Din Görevlilerinin Hizmet İçi Eğitim İhtiyaçları Üzerine Bir Araştırma (İç Batı Anadolu Bölümü Örneği). Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2019.
- Cevanşir, Behbut – Gürel, Güzin. Foniatri. İstanbul: Sanal Matbaacılık, 1982.
- Çevik, Suna. “Müzik Öğretmenliği Eğitiminde Ses Eğitimi Alan Derslerinin Müzik Öğretmenliği Yeterlilikleri Yönünden Değerlendirilmesi”. Ulusal Müzik Sempozyumu Bildirileri. 647-648 Denizli: Anı Yayıncılık, 2006.
- Dayme, Meribeth. Dynamics of the Singing Voice. New York: Springer-Verlag, 2009.
- Demir, Arif. “Kur’an Kurslarında Dinî Mûsikî Eğitiminin Yeri ve Önemi”. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 16/1 (Haziran 2016), 157–181.
- Demirel, Ömer. Eğitimde Program Geliştirme: Kuramdan Uygulamaya. Ankara: Pegem Akademi, 19. Basım, 2012.
- Doğanyiğit, Satı vd. “İmam-Hatip ve Müezzin-Kayyım Olarak Görev Yapan Bireylerin Ses Kullanımına Yönelik Bilinç Düzeyleri ve Ses Sorunları”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 20/1 (Haziran 2018), 17–42.
- Egüz, Saip. Toplu Ses Eğitimi 1: Temel Konular. Ankara: Ayyıldız Matbaası, 1991.
- Evren, Gül Fahriye. Ses Eğitimi Yöntemlerinin Ses Hastalıklarının Tedavisinde Kullanımı. Konya: Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2006.