Araştırma Makalesi

Hanefî Hadis Anlayışı Çerçevesinde Merfû-Maktû İlişkisi-Ebû Yûsuf’un Kitâbü’l-Âsâr’ı Özelinde-

Cilt: 9 Sayı: 3 30 Eylül 2025
PDF İndir
EN TR

Hanefî Hadis Anlayışı Çerçevesinde Merfû-Maktû İlişkisi-Ebû Yûsuf’un Kitâbü’l-Âsâr’ı Özelinde-

Öz

Tâbiînin kavillerinin bağlayıcı olup olmadığı hususunda farklı görüşler ileri sürülmüş; ulemânın kâhir ekseriyeti bunları bağlayıcı kabul etmemiştir. Durum böyle olsa da ehl-i hadis ve ehl-i rey gibi ilmî yaklaşımlar, kendi ilim silsilelerinde yer alan tâbiîlere ayrı önem atfetmişler ve tâbiînden bazılarının isimlerini sıklıkla zikretmişlerdir. Ehl-i rey mensupları başta İbrâhim en-Nehaî, Alkame, Esved ve Şüreyh olmak üzere bazı tâbiîlerin görüş ve uygulamalarına, diğerlerinkinden daha fazla ehemmiyet vermişlerdir. Hanefîlerin mezkûr tâbiîlerin görüş ve uygulamalarına ayrıcalık tanımış olmalarının nedenleri ve onların hadis ile sünnet anlayışlarına sıklıkla işaret etmiş olmalarının arkasında yatan sâikler, bu çalışmanın yapılmasını zaruri kılmıştır. Çalışmanın amacı, Hanefî ulemânın, bazı tâbiînin görüşlerine atfettikleri önemin nedenini incelemek ve bu bağlamda merfû rivâyet ile maktû rivâyet arasındaki ilişkiyi bazı örnekler üzerinden ortaya koymaktır. Araştırma Ebû Yûsuf’un Kitâbü’l-Âsâr’ındaki İbrâhim en-Nehaî örnekleriyle sınırlandırılmıştır. Araştırmada, İbrâhim en-Nehaî’nin fetvâlarının çoğunun merfû bir asla dayandığı, bu sebeple Hanefî ulemâsı tarafından onun görüşlerine sıklıkla müracaat edildiği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Hadis , Merfû , Maktû , Ebû Yûsuf , Kitâbü’l-Âsâr

Kaynakça

  1. Abdürrezzâk b. Hemmâm, Ebû Bekr es-San‘ânî. el-Musannef. thk. Merkezü'l-Buhûs ve Tekniyetü'l-Ma‘lûmât- Dâru't-Ta'sîl. 10 Cilt. yy: Dâru't-Ta'sîl, 2004.
  2. Ahmet Yücel, Oryantalist Hadis Anlayışı ve Eleştirisi. İstanbul: M.Ü. İlâhiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2015.
  3. Aktepe, İshak Emin. Erken Dönem İslâm Hukukçularının Sünnet Anlayışı. İstanbul: İnsan Yayınları, 2. Basım, 2010.
  4. Askalânî, Ebu’l-Fadl Ahmed b. Ali b. Muhammed b. Ahmed b. Hacer el-. Ta‘cîlü’l-menfa‘a bi zevâidi ricâli’l-eimmeti’l-erba‘a. thk. İkrâmullah İmdâdulhak. 2 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Beşâir, 1996.
  5. Bayder, Osman. Kurucu İmama Muhalefetin İmkan ve Sınırı -Hanefî Mezhebi Örneği-. Ankara: Maarif Mektepleri, 2018.
  6. Belâzurî, Ahmed b. Yahyâ. Futûhu’l-buldân. Beyrut: Mektebetü’l-Hilâl, by., 1988.
  7. Buhârî. Buhârî (Mevsû‘atü’l-hadisi’ş-şerîf: el-Kütübü’s-sitte). nşr. Sâlih b. Abdilazîz b. Muhammed b. İbrâhîm Âlü’ş-Şeyh. Riyâd: Dâru’s-Selâm, 4. Basım, 2008.
  8. Demirci, Sümeyye Onuk. İslâm Hukuk Tarihinde Fukahâ-yi Seb’a. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2023.
  9. ed-Demîrî, Kemâlüddîn Muhammed b. Mûsâ. en-Necmü'l-vehhâc fî şerhi'l-Minhâc. thk. Lecnetün ‘İlmiyye. 10 Cilt. Cidde: Dâru’l-Minhâc, 2004.
  10. Doğanay, Ramazan. Hadis İlminin Teşekkül Sürecinde Şeybânî ile Şâfiî’nin Rolü -Mukayeseli Bir İnceleme-. İstanbul: M.Ü. İlâhiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2. Basım, 2024.

Kaynak Göster

ISNAD
Doğanay, Ramazan. “Hanefî Hadis Anlayışı Çerçevesinde Merfû-Maktû İlişkisi-Ebû Yûsuf’un Kitâbü’l-Âsâr’ı Özelinde-”. Türkiye İlahiyat Araştırmaları Dergisi 9/3 (01 Eylül 2025): 1269-1294. https://doi.org/10.32711/tiad.1752629.