نزل القرآن الكريم بلغة العرب، والقرآن عبارة عن مفردات، وقد يكون للمفردة أكثر من دلالة، ومن هذه الألفاظ لفظ الاستواء، هذه السعة في الدلالة قابلتها ظاهرية في بعض كُتُب الكلام وضيّقت من دلالتها، وهذا ما نجده في الكتب المسندة للأشعري فصار التدافع بين المعنى الظاهري الضيق وبين سعة اللغة، فإشكالية الدراسة وأهميتها تكمن في الكشف عن هذا التدافع بين فهم الاستواء عند الأشعري ودلالات اللغة، وطريقة معالجة الدراسة أنها انطلقت من البحث عن معنى الاستواء لغويا في مدونة ما قبل الإسلام، ومن خلال القرآن والسنة واستعمال الفقهاء، وجعلتُ ذلك أساسا في مناقشة أدلة الأشعري، وذلك بالاعتماد على مناهج عدة أبرزها المنهج التاريخي، والوصفي والنقدي، وتسهيلا للأمر قسمتُ الدراسة إلى مبحثين رئيسين، وكشفت الدراسة وجود ظاهرية كلامية بعيدة عن رحابة اللغة وسياق الآيات، وهو ما يطرح أسئلة عن المعتقد الحقيقي للأشعري في هذه القضية وعن مدى سلامة الكتب المنسوبة له من التحريف، وعن كيفية تخليص كُتُب الكلام من الظاهرية العقدية.
Kur'an-ı Kerim, Arap diliyle indirilmiştir ve Kur'an, kelimelerden oluşmaktadır. Bu kelimelerden bazıları birden fazla anlama gelebilmektedir. Bu tür kelimelerden biri de "istiva" kelimesidir. Dildeki bu anlam genişliğine karşılık, bazı kelam kitaplarında zahirî bir yorum benimsenmiş ve bu kelimenin anlamı daraltılmıştır. Bu durum, özellikle Eş'arî'ye atfedilen kitaplarda görülmektedir. Bu eserlerdeki dar anlam, dilin geniş anlam olanaklarıyla çelişmektedir. Çalışmanın problematiği ve önemi, Eş'arî'de "istiva" anlayışı ile dilin anlam zenginliği arasındaki bu çatışmayı incelemeye dayanmaktadır. Çalışmanın yöntemi olarak, "istiva" kavramının İslam öncesi dönemdeki lügat anlamı, Kur'an ve sünnetteki kullanımları, fıkıh âlimlerinin bu kelimeye yüklediği anlamlar araştırılarak bir temel oluşturulmuştur. Bu bağlamda, Eş'arî'nin delillerinin tartışılması için tarihsel, betimleyici ve eleştirel yöntemlerden yararlanılmıştır. Çalışma iki ana bölümde ele alınarak konunun daha kolay incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma sonucunda, Eş’arî’ye nispet edilen kelamî eserlerde, dilin zengin ifade olanakları ve ayetlerin bağlamı göz ardı edilerek zahirî bir yorumun öne çıkarıldığı tespit edilmiştir. Bu durum, Eş’arî’nin bu konudaki gerçek inancının ne olduğu, ona nispet edilen eserlerin tahriften ne kadar bağımsız olduğu ve kelamî eserlerdeki zahirî yorumlardan arındırmanın keyfiyeti gibi önemli sorular gündeme gelmektedir.
The Qur’an was revealed in the language of the Arabs, composed of specific words that often carry multiple meanings. Among these terms is "istiwa’" (divine ascendancy), which bears a range of linguistic implications. However, certain texts in the field of Kalam (Islamic theology) have imposed a more literal interpretation, limiting its meaning. This literalism is evident in works attributed to Al-Ash’ari, creating a tension between a restricted literal understanding and the broader linguistic scope. The study’s primary objective and significance lie in exploring this tension between Al-Ash’ari's understanding of "istiwa’" and its linguistic implications. The methodology involves examining the linguistic meaning of "istiwa’" as it appears in pre-Islamic texts, the Qur’an, the Sunnah, and usage by jurists. This serves as a basis for analyzing Al-Ash’ari's arguments, utilizing historical, descriptive, and critical approaches. For clarity, the study is divided into two main sections. The findings reveal a trend of theological literalism that diverges from the expansiveness of language and the context of Qur'anic verses. This raises questions regarding Al-Ash’ari’s true stance on this issue, the authenticity of the texts attributed to him, and the potential need to free Kalam literature from theological literalism.
Birincil Dil | Arapça |
---|---|
Konular | Kelam |
Bölüm | Makaleler |
Yazarlar | |
Erken Görünüm Tarihi | 26 Mart 2025 |
Yayımlanma Tarihi | 28 Mart 2025 |
Gönderilme Tarihi | 10 Ocak 2025 |
Kabul Tarihi | 11 Mart 2025 |
Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 9 Sayı: 1 |
Türkiye İlahiyat Araştrımaları Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır.