INVESTIGATION OF THE RELATIONSHIP BETWEEN BUILDING SHELL-URBAN ECOSYSTEM IN TERMS OF BIO-INTEGRATED ECO-DESIGN: THE BEŞİKTAŞ DISTRICT, LEVENT-AKAT-ETİLER REGION CASE

Öz

The increase in construction causes deterioration of the balance between artificial surfaces and green areas in urban ecosystems, especially with a high population. Structures that concentrate in an extreme and uncontrolled manner without the concern of sustainability, energy efficiency and nature-friendly materials have negative effects on climate, topography, and biodiversity. These kinds of structures should be transformed into ecological cycles with a certain system perception. In this study, the relationship between structural and natural elements in the district Beşiktaş has been examined in terms of eco-design. Firstly, an urban landscape plan and implementation strategies prepared for Beşiktaş District were evaluated and design suggestions, especially for building shells, were made to ensure energy efficiency, sustainability and biotope constitutional features in the frame of bio-integration. Designing new living spaces comfortably, healthy, self-sufficient and integrated with the environment will also provide optimum benefit to the ecosystem, the local economy, and the community.

Anahtar Kelimeler

• Beşiktaş
• bio-integration
• building shell
• ecological design
• energy efficiency
• urban ecosystem

YAPI KABUĞU - KENT EKOSİSTEMİ İLİŞKİLERİNİN BİYOBÜTÜNLEŞİK EKO-TASARIM AÇISINDAN İRDELENMESİ: BEŞİKTAŞ İLÇESİ, LEVENT-AKAT-ETİLER BÖLGESİ ÖRNEĞİ

Öz

Nüfusları hızla büyüyen kentlerde, yapılaşmanın artması ve yapısal yüzeylerle yeşil alanlar arasındaki dengelerin bozulmasıyla birlikte kent ekosistemi sekteye uğramaktadır. Bu durum iklim, topoğrafya ve biyoçeşitlilik üzerinde olumsuz etkilere sebep olmaktadır. Sürdürülebilirlik, enerji etkinliği, çevre dostu malzeme kaygısı taşımadan aşırı ve kontrolsüz bir şekilde yoğunlaşan yapılar, kent ekosistemini tehdit etmektedir. Ekosistemin devamlılığı açısından baskı unsuru teşkil eden yapıların, belli bir sistem algısıyla ekolojik döngülere geri kazandırılması gerekmektedir. Bu araştırmada İstanbul Beşiktaş İlçesinde yer alan Levent, Akat, Etiler bölgesindeki yapısal unsurların çevreyle ilişkileri eko-tasarım açısından irdelenmiştir. Bu maksatla Beşiktaş İlçesi için hazırlanmış olan kentsel peyzaj planı ve uygulama stratejileri değerlendirilerek başta çevreyle birinci derecede ilişki halinde olan yapı kabuğu; enerji etkinliğinin sağlanması, sürdürülebilirlik ve biyotop teşkil etme özellikleri açısından değerlendirilmiş ve biyobütünleşmeyi sağlayacak tasarım önerileri getirilmiştir. Yeni yaşam alanlarının konforlu, sağlıklı, kendi kendine yetebilen ve çevreyle bütünleşik olarak tasarlanmasının, aynı zamanda ekosisteme, yöre ekonomisine ve toplum ihtiyaçlarına optimum düzeyde fayda sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Beşiktaş
• biyo-bütünleşme
• ekolojik tasarım
• enerji etkinliği
• kent ekosistemi
• yapı kabuğu

Kaynakça

1. Ahern, J., (2007), “Green İnfrastructure For Cities: The Spatial Dimension”, In Cities of the future: towards integrated sustainable water and landscape management. IWA Publishing.
2. Akgül, M.Ö.D., (2012), “Eko Kent Tasarım Kriterlerinin Sürdürülebilirliğe Etkisi: Malmö-Bo01 ve Eco Viikki Örnekleri Bağlamında Bir Değerlendirme”, Yüksek Lisans Tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
3. Aklanoğlu, F., (2009), “Geleneksel Yerleşmelerin Sürdürülebilirliği ve Ekolojik Tasarım: Konya-Sille Örneği”, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
4. Akşit, F., Kutlu, R., (2009), “İstanbul da Soyak Yenişehir Toplu Konut Yerleşmesinde Isıtma ve Aydınlatma Enerjisi Ekonomisi Açısından Bina Kabuğu Analizi”, http://acikerisim.iku.edu.tr/handle/11413/3909.
5. Aksu, G.A., (2017), İstanbul-Beşiktaş İlçesi Ekolojik Planlama Yaklaşımlı Kentsel Peyzaj Planı ve Uygulama Stratejisi. TUBITAK-ARDEB 3501 kariyer Geliştirme Programı, proje No: 114-O-341, Proje Sonuç Raporu, 5.Bölüm (Tartışma ve Sonuç).
6. Aksu, G.A., Küçük, N., (2018), “Evaluation of urban topography–biotope–population density relations for Istanbul–Beşiktaş urban landscape using AHP.” Environment, Development and Sustainability, Springer Nature B.V.
7. Çalış, Ö.G., Akdemir, M. Z., (2018), “Sağlık Yapılarının İklimsel Konfor Tasarım Parametrelerine Göre Değerlendirilmesi“Soğuk İklim Bölgesinden Muş Devlet Hastanesi Örneği.” Mimarlık ve Yaşam Dergisi,3,29-141.
8. Cohen, J.E., (2001), “World Population İn 2050: Assessing The Projections” In Conference Series-Federal Reserve Bank of Boston, 46,83-113.

9. Forman, R. T. T., (1995), Land Mosaics, New York: Cambridge University Press,U.K.
10. Forman, S. L., Spaeth, M., Marín, L., Pierson, J., Gómez, J., Bunch, F., Valdez, A., (2006), “Episodic Late Holocene Dune Movements On The Sand-Sheet Area, Great Sand Dunes National Park And Preserve, San Luis Valley, Colorado, USA”, Quaternary Research, 66(1), 97-108.
11. Forman, S. L., Sagintayev, Z., Sultan, M., Smith, S., Becker, R., Kendall, M., Marìn, L., (2008), “The Twentieth-Century Migration Of Parabolic Dunes And Wetland Formation At Cape Cod National Sea Shore, Massachusetts, USA: Landscape Response To A Legacy Of Environmental Disturbances”, The Holocene, 18(5), 765-774.
12. Gür, V., (2004), “Yapı Kabuklarının Geleceği – Değişkenlik ve Adaptasyon İhtiyacı”, Çatı Cephe Fuarı- CNR, İstanbul.
13. International Energy Agency, (2016), “World Energy Outlook”,https://www.iea.org/media/publications/weo/WEO2016Chapter1.pdf
14. Kanlı, İ.B., Kaplan, B., (2018), “Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Etkin Kullanımı İçin Bir Model Önerisi: Şehir Enerji Kooperatifleri”, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 6, 31-42.
15. Karaman, A., (1994), “Ekolojik Tasarım Kentsel Tasarım Bağlamında Kavramlar”, 5. Kentsel Tasarım ve Uygulamalar Sempozyumu: Kentsel Tasarım ve Ekoloji: Tasarıma Ekolojik Yaklaşım, 12-13 Mayıs 1994, M.S.Ü. Mim. Fak. Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Kentsel Tasarım Disiplin Grubu, İstanbul.
16. Keleş, R., (1980), “Kent Dokusu”, Kentbilim Terimleri Sözlüğü, Türk Dil Kurumu, Sevinç Basımevi, Ankara.
17. Lambin, E., Geist, H., (2006), Land Use and Land Cover Change Local Processes and Global Impacts, Springer, Almanya.
18. Manisalı, N., (2011), Ekolojik Yerleşimler Üzerine Bir Değerlendirme, İstanbul’dan Örnekler. Yüksek Lisans Tezi, Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü Mühendislik ve Fen Bilimleri Enstitüsü. Gebze.
19. Musaoğlu, N., Coşkun, M.Z, Göksel, Ç., Kaya, Ş., Bektaş, F., Saroğlu, E., Üstün, B., İpbüker, C., Erden, T., Karaman, H., (2004), İstanbul Anadolu yakası Hazine arazilerinin Uydu verileri ve Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) ile İncelenmesi, TÜBİTAK İÇTAG I-433.
20. Orhon, A.V., (2013), “Akıllı Yapı Kabukları”, 11. Ulusal Tesisat Mühendisliği Kongresi- Bina Fiziği Sempozyumu, İzmir.
21. Roaf, S., Gupta, R., (2007), Solar power: using energy from the sun in buildings. In Sustainable Energy (pp. 84-107). Palgrave Macmillan, London.
22. Russo, A., Cirella, G., (2018), “Modern compact cities: how much greenery do we need?”, International Journal Of Environmental Research And Public Health, 15(10), 2180.
23. Seçkin, G., (2018), “Sürdürülebilir Kentleşme Bağlamında Eko-Kent Önerisi: Kayseri Gesi Örneği”, Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
24. Sev, A., (2009), Sürdürülebilir Mimarlık, Yem Yayınları, İstanbul.
25. USGS., (2012), “National Climate Assessment Technical Report on The Impacts of Climate and Land Use and Land Cover Change”, Yayın No: 1155, Virginia.
26. Yeang, K., (2006), Ecodesign: A Manual For Ecological Design. Wiley-Academy, Great Britain.
27. Yearbook EnerData, (2018), “Total Energy Consumption”, https://yearbook.enerdata.net/total-energy/world-consumption-statistics.html.