TÜRKİYE’DE GEÇİCİ KORUMA REJİMİNİN ULUSLARARASI ÖLÇÜTLER ÇERÇEVESİNDE BİR DEĞERLENDİRMESİ
Öz
II. Dünya Savaşı sonrası süreç mültecilerin uluslararası korumaya kavuşması
ve uluslararası mülteciler hukukunun oluşmasına şahitlik etmiştir. Ancak
mültecilerin uluslararası alanda korunması gerek kapsamının siyasi ve kişisel
olması gerekse de coğrafi sınırlamalar nedeniyle özellikle 1960’lar sonrası
görülen insanlık krizlerinin ve karmaşık politik çalkantıların yol açtığı
kitlesel akınlara uygun bir cevap üretememiştir. Bu bağlamda, kitlesel sığınmacı
akınlarına karşı ev sahibi ülkeler geçici koruma önlemlerini uygulamaya koymuşturlar.
Ancak geçici korumanın uluslararası bir tanımının ve kabul görmüş ölçütlerinin
olmaması her ülkenin kendi uygulamalarını hayata geçirmesi sonucunu doğurmuştur.
Buna koşut olarak, birçok uluslararası örgüt tarafından uluslararası alanda
geçici koruma uygulamaları için asgari küresel ölçütler geliştirme çabaları ortaya
konmuştur. Bunların başlıcaları Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek
Komiserliği’nin Kılavuzu ve Avrupa Birliği Konseyi Yönergesi’dir. Türkiye’de
bugün 3,5 milyondan fazla Suriye vatandaşı geçici koruma rejimi altındadır.
Türkiye uluslararası koruma ile ilgili mevzuatını 2013’de Yabancılar ve
Uluslararası Koruma Kanunu’nu ve buna istinaden 2014’de Geçici Koruma
Yönetmeliğini çıkararak kurmuştur. Bu makale Türkiye’nin geçici koruma
mevzuatının uluslararası geçici koruma ölçütleri çerçevesinde karşılaştırmalı
olarak gözden geçirmeyi amaçlamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Allain, J. (2001). “The Jus cogens Nature of Non-Refoulement”, International Journal of Refugee Law, 13/4, 533-558.
- Chimni, B. S. (2000). “Globalisation, humanitarianism and the erosion of refugee protection”, Working paper no 3, Refugee Studies Center, Oxford University, Oxford.
- Edwards, A. (2001). “Temporary protection, derogation and the 1951 Refugee Convention”, Melbourne Journal of International Law, 13/2, 595-635.
- Elçin, D. (2016). “Türkiye’de Bulunan Suriyelilere Uygulanan Geçici Koruma Statüsü 2001/55 Sayılı Avrupa Konseyi Yönergesi ile Geçici Koruma Yönetmeliği Arasındaki Benzerlik ve Farklılıklar”, TBB Dergisi, 124, 9-80.
- European Union (2001) Council of the European Union, Council Directive 20 01/55/EC of 20 July 2001 on Minimum Standards for Giving Temporary Protection in the Event of a Mass Influx of Displaced Persons and on Measures Promoting a Balance of Efforts Between Member States in Receiving such Persons and Bearing the Consequences Thereof, OJ L.212/12-212/23; 2001/55/EC. 7 Ağustos 2001.
- Fitzpatrick, J. (2000). “Temporary protection of refugees: elements of a formalized regime”, American Journal of International Law, 94/2, 279-306.
- Hathaway, J.C. (2001). “Temporary protection of refugees: Threat or solution”, Perspective on Refugee Protection in South Africa (der.) J. Handmaker vd., Lawyers for Human Rights, 41 Pretoria, -49.
- Holborn, L. W. (1939). "The League of Nations and the Refugee Problem." The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 203, 124-135.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Dikran M. Zenginkuzucu
*
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
25 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
21 Ağustos 2018
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Sayı: 1