Minimalist Narrative in Abbas Kiarostami's Taste of Cherry: A Companionship, A Suicide

Öz

Minimalist cinema refers to a filmmaking style that simplifies content by avoiding visual and narrative complexity. Films in this style often feature a limited number of characters, settings, and dialogues, focusing instead on atmosphere and visual elements to provide viewers with a profound experience. Minimalist cinema tends to strip stories of unnecessary details, emphasizing essential components to engage the audience on a deeper level. This approach seeks to create visual simplicity while simultaneously conveying significant meaning. Minimalist cinema, by reducing the narrative to its core elements and avoiding superfluous details, invites the audience on an intellectual and emotional journey. Employing minimal characters, locations, and dialogue, this style emphasizes visual simplicity and atmospheric intensity to deliver a compelling experience. Through its stripped-down narrative and visual style, minimalist cinema serves as a vehicle to explore deeper philosophical and emotional themes. Abbas Kiarostami's Taste of Cherry (1997) stands out as a striking example of this approach in contemporary cinema. This study aims to examine Abbas Kiarostami's minimalist cinematic philosophy and its realization in Taste of Cherry using thematic analysis. The film's visual simplicity, measured dialogue, and thematic depth, presented through a minimalist narrative, highlight Kiarostami's mastery as a filmmaker. This analysis seeks to uncover the reflections of minimalist storytelling in cinema and evaluate Kiarostami's unique contributions to this genre. The study will analyze Taste of Cherry through thematic analysis, exploring the depth of meaning and emotional intensity that minimalist storytelling brings to the film. This method will examine the visual, auditory, and narrative elements of the film within specific thematic frameworks, aiming to illuminate the dynamics of Kiarostami's minimalist cinematic language.

Anahtar Kelimeler

• Minimalist Cinema
• Cinematic Language
• Symbolism
• Cinematic Expression
• Visual Simplicity."

Abbas Kiarostami'nin Kirazın Tadı'nda Minimalist Anlatı: Bir Yoldaşlık, Bir İntihar

Öz

Minimalist sinema, içeriği sadeleştirerek, görsel ve anlatısal karmaşadan kaçınan bir film tarzını ifade eder. Bu türdeki filmler, genellikle az sayıda karakter, mekân ve diyalog kullanırken, atmosfer ve görsel öğeler üzerinde odaklanarak izleyiciye derin bir deneyim sunar. Minimalist sinema, gereksiz ayrıntılardan kaçınarak öyküyü temel unsurlarına odaklanma eğilimindedir. Bu tarz, izleyiciye düşündürücü ve etkileyici bir deneyim sunarken görsel sadelik ve anlam yaratma amacını taşır. Minimalist sinema, hikâyeyi gereksiz ayrıntılardan arındırarak temel unsurlarına odaklanan, izleyiciyi düşünsel bir yolculuğa davet eden bir tarzı ifade eder. Az sayıda karakter, mekân ve diyalog ile anlam yaratmayı hedefleyen bu tür, görsel sadelik ve atmosferik yoğunluk aracılığıyla izleyiciye etkileyici bir deneyim sunar. Minimalist sinemada, anlatı ve görsellikteki sadelik, daha derin felsefi ve duygusal temaları ele almak için bir araç olarak kullanılır. Abbas Kiarostami’nin Kirazın Tadı (1997) filmi, bu yaklaşımın sinemadaki çarpıcı örneklerinden biri olarak öne çıkar. Bu çalışma, tematik analiz yöntemiyle Abbas Kiarostami’nin minimalist sinema anlayışını ve bu anlayışın Kirazın Tadı filminde nasıl somutlaştığını incelemeyi amaçlamaktadır. Filmdeki görsel sadelik, ölçülü diyaloglar ve temaların minimalist anlatımla sunulması, Kiarostami’nin sinematografik ustalığını gözler önüne sermektedir. Bu inceleme, minimalist anlatının sinemadaki yansımalarını anlamak ve Kiarostami’nin bu alandaki özgün katkılarını değerlendirmek için bir temel oluşturacaktır. Çalışma kapsamında, Kirazın Tadı filmi tematik analiz yöntemiyle ele alınacak ve minimalist anlatının filme kattığı anlam derinliği ile duygusal yoğunluk detaylı bir şekilde incelenecektir. Tematik analiz yöntemi, filmin görsel, işitsel ve anlatısal unsurlarını belirli temalar çerçevesinde değerlendirerek Kiarostami’nin minimalist sinema dilinin dinamiklerini ortaya çıkarmayı hedeflemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Minimalist Sinema
• Sinematik Dil
• Sembolizm
• Sinematik İfade
• Görsel Sadelik

Kaynakça

1. Alıcı, B. (2014). Yeni İran Sineması'nda Çocuk. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, s. 120.
2. Arargüç, M. F. (2016). Sanattan Edebiyata Minimalizm Ve Edebi Bir Uygulama: Ann Beattie’nin The Rabbit Hole As Likely. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, s. 90,91.
3. Bilginoğlu, E. (2023). İşyerinde Minimalizm:Azçoktur Felsefesini İşyerinde Uygulamak. Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, s. 112.
4. Dabaşi, H. (2013). İran Sneması Geçmişi,Bugünü ve Geleceği. (B. A.-B. Kovulmaz, Çev.) İstanbul: Agora Kitaplığı.
5. Erol, A. Y. (2023). İran Sinemsında Minimalizm Örneği. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, s. 41.
6. Gülçür, A. S. (2016). Sinemada Analitik Minimalizm Örneği:Gece. Intermedia International E-journal, s. 3.
7. Karaca, G. (2021). Soyut Ama Nesnel Sanat:Minimalizm. Sanat ve Tasarım Dergisi, s. 336.
8. Karahan, Ç. İ. (2015). Sanatta Çağdaş Bir Dönüşüm Noktası:Minimal Sanat. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, s. 21.

9. Kovacs, A. B. (2010). Modernizmi Seyretmek Avrupa Sanat Sineması 1950-1980. (E. Yılmaz, Çev.) Ankara: DeKi Basım Yayım.
10. Özcan, O. (2018). Minimalizm ve "Sil Gözyaşlarını Artık Hiçbir Şey Eskisi Gibi Olmayacak" adlı Oyunda Minimalizmin İzdüşümleri. Kocaeli Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dergisi, s. 30.
11. Özdoğru, P. (2004). Minimalizm ve Sinema. Ankara: Es Yayınları.
12. Pelin, Ö. (2004). Minimalizm ve Sinema. İstanbul: Es Yayınları.
13. Sivas, Â. (2013). Sinemada Minimalizm: Yankesici Üzerine Bir Değerlendirme. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, s. 11,12.
14. Sözen, M. (2009). Minimal Sinema Anlatısı ve Bunun Türk Sinemasındaki İzdüşümleri. Akdeniz Sanat Dergisi, s. 81.
15. Sözen, M. (2012). İran Yeni Dalga Sinemasında Varoluşsal Temalar ve Yönelimler. Selçuk iletişim Dergisi, s. 219.
16. Şen, E. U. (2020). Fotoğrafta Bir Sanat Akımı Olarak Minimalizm. Sanat ve İnsan Dergisi, s. 51,52,53.
17. Şimşek, A. Y. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
18. Tapper, R. (2007). Yeni İran Sineması: Siyaset,Temsil ve kimlik. (K. Sansözen, Çev.) İstanbul: Kapı Yayınları.