Orbital Period Change of V359 Cas

Öz

In this study, the orbital period of the Beta Lyrae-type eclipsing binary system V359 Cas was analyzed using updated data. Minima times obtained from observations conducted with the T35 telescope at Ankara University Kreiken Observatory were combined with those from the literature minima times and calculated from TESS light curves to construct and analyze the O-C diagram. The upward parabolic trend observed in the diagram indicates that mass transfer from the less massive component to the more massive one is causing an increase in the orbital period. Furthermore, the cyclic structure (sinusoidal variation) identified in the diagram was explained through the light-time effect mechanism induced by a third body. Based on these findings, the mass of the third component derived as 1.7 M⊙.

Anahtar Kelimeler

• binaries: eclipsing
• methods: data analysis
• techniques: photometric
• stars: individual: V359 Cas

V359 Cas’ın Yörünge Dönemi Değişimi

Öz

Bu çalışmada, Beta Lyrae türü örten çift yıldız sistemi V359 Cas’in yörünge dönemi, güncel veriler kullanılarak analiz edildi. Ankara Üniversitesi Kreiken Rasathanesi’nde T35 teleskobu ile yapılan gözlemlerden elde edilen minimum zamanlar, literatürdeki minimum zamanları ve TESS ışık eğrisinden hesaplanan minimum zamanlarla birleştirilerek O-C diyagramı oluşturuldu ve sistemin dönem değişimi incelendi. Diyagramda gözlemlenen yukarı yönlü parabolik değişim, düşük kütleli bileşenden yüksek kütleli bileşene gerçekleşen madde aktarımını, yörünge döneminde bir artışa neden olduğunu göstermektedir. Ayrıca, diyagramda tespit edilen çevrimsel yapı (sinüsoidal değişim), üçüncü bir cismin etkisiyle meydana gelen ışık-zaman etkisi mekanizması ile açıklandı. Bu bulgular doğrultusunda sisteme çekimsel olarak bağlı üçüncü cismin kütlesi yaklaşık 1.7 M⊙ olarak elde edildi.

Anahtar Kelimeler

• binaries: eclipsing
• methods: data analysis
• techniques: photometric
• stars: individual: V359 Cas

Kaynakça

1. Gajdoš P., Štefan Parimucha, 2019, OCFit: Python Package for Fitting of O-C Diagrams, Astrophysics Source Code Library, record ascl:1901.002, https://ui.adsabs.harvard.edu/abs/2019ascl.soft01002G
2. Güzel O., Özdarcan O., 2020, Contributions of the Astronomical Observatory Skalnate Pleso, 50, 535
3. Hoffmeister C., 1949, Astronomische Abhandlungen, Ergänzungshefte zur Astronomischen Nachrichten, 12, A3
4. Kreiner J. M., 2004, Acta Astron., 54, 207, ADS
5. Kwee K. K., van Woerden H., 1956, Bull. Astron. Inst. Netherlands, 12, 327, ADS
6. Malkov O. Y., Oblak E., Snegireva E. A., Torra J., 2006, A&A, 446, 785
7. Özkardeş B., 2019, in Proceedings of the Turkish Physical Society 35th International Physics Congress, Muğla, Turkey, pp 145–151
8. Paschke A., Brát L., 2006, O-C Gateway, http://var2.astro.cz/ocgate/

9. Poro A., ve diğ., 2024, New Astron., 110, 102227
10. Ricker G. R., ve diğ., 2015, Journal of Astronomical Telescopes, Instruments, and Systems, 1, 014003
11. Wilson R. E., Devinney E. J., 1971, ApJ, 166, 605