Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Pozzolanic Reactivity of Calcareous Low-Grade Calcined Clays

Yıl 2025, Sayı: Advanced Online Publication, 24.12.2025
https://doi.org/10.18400/tjce.1778319

Öz

Clays have played a fundamental role in human development, from early use in pottery and construction to modern applications in advanced ceramics, pharmaceuticals and environmental remediation. Their properties, combined with their abundance, make them an indispensable material for meeting today's engineering challenges, reinforcing their importance for sustainable development and technological innovation. With the increasing urgency of carbon emission reduction, the use of calcined clays to reduce the carbon footprint of the cement sector has become a near-term focus. It is well known that heating kaolinitic clays to certain temperatures increases their reactivity, making them suitable for cement and concrete applications, such as the use of metakaolin in high performance concrete and limestone calcined clay cements for reduced carbon intensity. Of particular interest, however, is the calcination of under-utilized low-grade clays that are not used in such production processes and do not meet the stringent requirements of high-quality ceramics, paper coatings or refractories. When properly processed, these low-grade clays may also exhibit pozzolanic reactivity, enhancing the durability and performance of cementitious systems while simultaneously reducing environmental impact and offering economic advantages. This study evaluated the pozzolanic reactivity of eight different clays, actively employed and readily sourced by Turkish cement plants from their existing deposits, following thermal activation at 600°C and 800°C. The relationship between the presence of kaolinite, montmorillonite, illite, and calcite, and the resulting pozzolanic reactivity was analyzed. Thermogravimetric analysis/differential thermal analysis (TGA/DTA), X-ray diffraction (XRD), X-ray fluorescence (XRF), and particle size distribution (PSD) analyses were performed on the clays for characterization. The results showed that samples with higher clay mineral content exhibited lower strength in the absence of calcite. In other words, it was ultimately demonstrated that even clays with lower clay mineral content can be effectively utilized as SCMs through thermal activation, with the presence of calcite further enhancing their reactivity.

Kaynakça

  • T. S. Ledley, E. T. Sundquist, S. E. Schwartz, D. K. Hall, J. D. Fellows, and T. L. Killeen, “Climate change and greenhouse gases,” Eos, Transactions American Geophysical Union, vol. 80, no. 39, pp. 453–458, Sep. 1999, doi: 10.1029/99EO00325.
  • Framework Convention on Climate Change, “Report of the Conference of the Parties on its twenty-first session,” Paris, Jan. 2016.
  • F. Pacheco Torgal, S. Miraldo, J. A. Labrincha, and J. De Brito, “An overview on concrete carbonation in the context of eco-efficient construction: Evaluation, use of SCMs and/or RAC,” Constr Build Mater, vol. 36, pp. 141–150, Nov. 2012, doi: 10.1016/J.CONBUILDMAT.2012.04.066.
  • R. Feiz, J. Ammenberg, L. Baas, M. Eklund, A. Helgstrand, and R. Marshall, “Improving the CO2 performance of cement, part I: utilizing life-cycle assessment and key performance indicators to assess development within the cement industry,” J Clean Prod, vol. 98, pp. 272–281, Jul. 2015, doi: 10.1016/J.JCLEPRO.2014.01.083.
  • J. Duchesne, “Alternative supplementary cementitious materials for sustainable concrete structures: a review on characterization and properties,” Waste Biomass Valorization, vol. 12, no. 3, pp. 1219–1236, Mar. 2021, doi: 10.1007/s12649-020-01068-4.
  • M. Tokyay, “Cement and concrete mineral admixtures,” Cement and Concrete Mineral Admixtures, pp. 1–305, Apr. 2016, doi: 10.1201/B20093/CEMENT-CONCRETE-MINERAL-ADMIXTURES-MUSTAFA-TOKYAY/RIGHTS-AND-PERMISSIONS.
  • S. Prakasan, S. Palaniappan, and R. Gettu, “Study of Energy Use and CO2 Emissions in the Manufacturing of Clinker and Cement,” Journal of The Institution of Engineers (India): Series A, vol. 101, no. 1, pp. 221–232, Mar. 2020, doi: 10.1007/S40030-019-00409-4.
  • F. Eren, M. Keskinateş, B. Felekoğlu, and K. Tosun Felekoğlu, “Mineral Katkı İkamesinin Kalsiyum Alümina Çimentolu Harçların Taze Hal ve Zamana Bağlı Sertleşmiş Hal Özelliklerine Etkileri,” Turkish Journal of Civil Engineering, vol. 34, no. 3, pp. 139–162, May 2023, doi: 10.18400/TJCE.1288033.
  • S. Çelik, S. B. İkizler, D. Aqra, and Z. Angin, “Using Sea Shell, Lime and Zeolite as Additives in the Stabilization of Expansive Soils,” Turkish Journal of Civil Engineering, vol. 36, no. 3, pp. 21–37, May 2025, doi: 10.18400/TJCE.1464572.
  • F. Massazza, “Pozzolanic cements,” Cem Concr Compos, vol. 15, no. 4, pp. 185–214, Jan. 1993, doi: 10.1016/0958-9465(93)90023-3.
  • World Business Council for Sustainable Development, “Cement Industry Energy and CO2 Performance: Getting the Numbers Right (GNR),” 2016.
  • D. D. Eberl, “Clay mineral formation and transformation in rocks and soils,” Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series A, Mathematical and Physical Sciences, no. A311, pp. 241–257, Jun. 1984, doi: 10.1098/RSTA.1984.0026.
  • Y. Tardy, G. Bocquier, H. Paquet, and G. Millot, “Formation of clay from granite and its distribution in relation to climate and topography,” Geoderma, vol. 10, no. 4, pp. 271–284, Dec. 1973, doi: 10.1016/0016-7061(73)90002-5.
  • E. Chiotis, E. Dimou, G. Papadimitriou, and S. Tzoutzopoulos, “The study of some ancient and prehistoric plasters and watertight coatings from Greece,” Archaeometry Issues In Greek Prehistory And Antiquity, 2001.
  • R. Fernandez, F. Martirena, and K. L. Scrivener, “The origin of the pozzolanic activity of calcined clay minerals: A comparison between kaolinite, illite and montmorillonite,” Cem Concr Res, vol. 41, no. 1, pp. 113–122, Jan. 2011, doi: 10.1016/J.CEMCONRES.2010.09.013.
  • A. Tironi, M. A. Trezza, E. F. Irassar, and A. N. Scian, “Thermal Treatment of Kaolin: Effect on the Pozzolanic Activity,” Procedia Materials Science, vol. 1, pp. 343–350, Jan. 2012, doi: 10.1016/J.MSPRO.2012.06.046.
  • Y. A. Atalay, T. Aydin, Z. Başaran Bundur, P. Mokhtari, M. A. Gülgün, and Z. Lafhaj, “Optimization of Hybrid Microwave Curing Approach Based On the Performance of Metakaolin-Based Geopolymer Mortars,” Turkish Journal of Civil Engineering, vol. 35, no. 6, pp. 47–64, Nov. 2024, doi: 10.18400/TJCE.1322047.
  • J. Ambroise, M. Murat, and J. Péra, “Hydration reaction and hardening of calcined clays and related minerals V. Extension of the research and general conclusions,” Cem Concr Res, vol. 15, no. 2, pp. 261–268, Mar. 1985, doi: 10.1016/0008-8846(85)90037-7.
  • O. D. Huang et al., “Feasibility of using calcined clays and reclaimed coal ashes in binary and ternary cementitious systems,” Journal of Building Engineering, vol. 95, p. 110186, 2024, doi: https://doi.org/10.1016/j.jobe.2024.110186.
  • C. He, E. Makovicky, and B. Øsbæck, “Thermal stability and pozzolanic activity of calcined illite,” Appl Clay Sci, vol. 9, no. 5, pp. 337–354, Feb. 1995, doi: 10.1016/0169-1317(94)00033-M.
  • T. Danner, G. Norden, and H. Justnes, “The Effect of Calcite in the Raw Clay on the Pozzolanic Activity of Calcined Illite and Smectite,” in Calcined Clays for Sustainable Concrete, S. Bishnoi, Ed., Singapore: Springer Singapore, 2020, pp. 131–138.
  • B. Lothenbach, K. Scrivener, and R. D. Hooton, “Supplementary cementitious materials,” Cem Concr Res, vol. 41, no. 12, pp. 1244–1256, Dec. 2011, doi: 10.1016/J.CEMCONRES.2010.12.001.
  • M. Atkins, F. P. Glasser, and A. Kindness, “Cement hydrate phase: Solubility at 25°C,” Cem Concr Res, vol. 22, no. 2–3, pp. 241–246, Mar. 1992, doi: 10.1016/0008-8846(92)90062-Z.
  • A. Bahhou, Y. Taha, R. Hakkou, M. Benzaazoua, and A. Tagnit-Hamou, “Assessment of hydration, strength, and microstructure of three different grades of calcined marls derived from phosphate by-products,” Journal of Building Engineering, vol. 84, p. 108640, 2024, doi: https://doi.org/10.1016/j.jobe.2024.108640.
  • A. M. Dunster, J. R. Parsonage, and M. J. K. Thomas, “The pozzolanic reaction of metakaolinite and its effects on Portland cement hydration,” J Mater Sci, vol. 28, no. 5, pp. 1345–1350, Mar. 1993, doi: 10.1007/BF01191976/METRICS.
  • A. Alujas, R. S. Almenares, S. Betancourt, and C. Leyva, “Pozzolanic reactivity of low grade kaolinitic clays: Influence of Mineralogical Composition,” Appl Clay Sci, vol. 108, pp. 94–101, May 2015, doi: 10.1016/J.CLAY.2015.01.028.
  • K. L. Scrivener, V. M. John, and E. M. Gartner, “Eco-efficient cements: Potential economically viable solutions for a low-CO2 cement-based materials industry,” Cem Concr Res, vol. 114, pp. 2–26, Dec. 2018, doi: 10.1016/J.CEMCONRES.2018.03.015.
  • S. Barbhuiya, J. Nepal, and B. B. Das, “Properties, compatibility, environmental benefits and future directions of limestone calcined clay cement (LC3) concrete: A review,” Journal of Building Engineering, vol. 79, p. 107794, Nov. 2023, doi: 10.1016/J.JOBE.2023.107794.
  • X. Huang, Z. Huang, Y. Zhou, R. Hu, and B. Hu, “Life cycle assessment and cost analysis of LC3 concrete considering sustainability and uncertainty,” Journal of Building Engineering, p. 111960, 2025, doi: https://doi.org/10.1016/j.jobe.2025.111960.
  • A. Alujas, R. Fernández, R. Quintana, K. L. Scrivener, and F. Martirena, “Pozzolanic reactivity of low grade kaolinitic clays: Influence of calcination temperature and impact of calcination products on OPC hydration,” Appl Clay Sci, vol. 108, pp. 94–101, May 2015, doi: 10.1016/J.CLAY.2015.01.028.
  • B. Liu, X. Gu, H. Wang, J. Liu, M. L. Nehdi, and Y. Zhang, “Study on the mechanism of early strength strengthening and hydration of LC3 raised by shell powder,” Journal of Building Engineering, vol. 98, p. 111422, 2024, doi: https://doi.org/10.1016/j.jobe.2024.111422.
  • T. A. Østnor and H. Justnes, “Durability of mortar with calcined marl as supplementary cementing material,” Advances in Cement Research, vol. 26, no. 6, pp. 344–352, 2014, doi: 10.1680/adcr.13.00040.
  • Y. Akgün, “Behavior of Concrete Containing Alternative Pozzolan Calcined Marl Blended Cement,” Periodica Polytechnica Civil Engineering, vol. 64, no. 4, pp. 1087–1099, Jan. 2020, doi: 10.3311/PPci.15122.
  • W. Kurdowski and T. Baran, “Calcined marl as a potential main component of cement,” Cement-Wapno-Beton = Cement Lime Concrete, vol. 27, no. 5, pp. 346–354, 2022, doi: 10.32047/CWB.2022.27.5.4.
  • Y. Ettahiri et al., “Comparative study of physicochemical properties of geopolymers prepared by four Moroccan natural clays,” Journal of Building Engineering, vol. 80, p. 108021, 2023, doi: https://doi.org/10.1016/j.jobe.2023.108021.
  • P. Talviste, A. Sedman, R. Mõtlep, and K. Kirsimäe, “Self-cementing properties of oil shale solid heat carrier retorting residue,” Waste Management and Research, vol. 31, no. 6, pp. 641–647, Mar. 2013, doi: 10.1177/0734242X13482033/ASSET/IMAGES/LARGE/10.1177_0734242X13482033-FIG3.JPEG.
  • A. Gnisci, “Preliminary characterization of hydraulic components of low-temperature calcined marls from the south of Italy,” Cem Concr Res, vol. 161, p. 106958, 2022, doi: https://doi.org/10.1016/j.cemconres.2022.106958.
  • F. Zunino and K. Scrivener, “Increasing the kaolinite content of raw clays using particle classification techniques for use as supplementary cementitious materials,” Constr Build Mater, vol. 244, p. 118335, May 2020, doi: 10.1016/J.CONBUILDMAT.2020.118335.
  • H. H. Murray and U. by Staff, “Clays, Survey,” Kirk-Othmer Encyclopedia of Chemical Technology, pp. 1–29, Apr. 2014, doi: 10.1002/0471238961.1921182204151302.a01.pub3.
  • TCMA, “Üye Fabrikalar,” https://www.turkcimento.org.tr/assets/site/images/map-of-factories-v2.jpg?ver=92032.
  • S. Ferreiro, M. M. C. Canut, J. Lund, and D. Herfort, “Influence of fineness of raw clay and calcination temperature on the performance of calcined clay-limestone blended cements,” Appl Clay Sci, vol. 169, pp. 81–90, Mar. 2019, doi: 10.1016/J.CLAY.2018.12.021.
  • K. Cwik, M. Broström, K. Backlund, K. Fjäder, E. Hiljanen, and M. Eriksson, “Thermal Decrepitation and Thermally-Induced Cracking of Limestone Used in Quicklime Production,” Minerals, vol. 12, no. 10, p. 1197, Oct. 2022, doi: 10.3390/MIN12101197/S1.
  • J. C. Pachon, K. R. Kowalski, J. K. Butterick, and A. R. Bacon, “Quantified Effects of Particle Refractive Index Assumptions on Laser Diffraction Analyses of Selected Soils,” Soil Science Society of America Journal, vol. 83, no. 3, pp. 518–530, May 2019, doi: 10.2136/SSSAJ2018.07.0274;JOURNAL:JOURNAL:26911027;REQUESTEDJOURNAL:JOURNAL:14350661;PAGE:STRING:ARTICLE/CHAPTER.
  • C. N. Achilles et al., “Amorphous Phase Characterization Through X-Ray Diffraction Profile Modeling: Implications for Amorphous Phases in Gale Crater Rocks and Soils,” 2018.

Pozzolanic Reactivity of Calcareous Low-Grade Calcined Clays

Yıl 2025, Sayı: Advanced Online Publication, 24.12.2025
https://doi.org/10.18400/tjce.1778319

Öz

Clays have played a fundamental role in human development, from early use in pottery and construction to modern applications in advanced ceramics, pharmaceuticals and environmental remediation. Their properties, combined with their abundance, make them an indispensable material for meeting today's engineering challenges, reinforcing their importance for sustainable development and technological innovation. With the increasing urgency of carbon emission reduction, the use of calcined clays to reduce the carbon footprint of the cement sector has become a near-term focus. It is well known that heating kaolinitic clays to certain temperatures increases their reactivity, making them suitable for cement and concrete applications, such as the use of metakaolin in high performance concrete and limestone calcined clay cements for reduced carbon intensity. Of particular interest, however, is the calcination of under-utilized low-grade clays that are not used in such production processes and do not meet the stringent requirements of high-quality ceramics, paper coatings or refractories. When properly processed, these low-grade clays may also exhibit pozzolanic reactivity, enhancing the durability and performance of cementitious systems while simultaneously reducing environmental impact and offering economic advantages. This study evaluated the pozzolanic reactivity of eight different clays, actively employed and readily sourced by Turkish cement plants from their existing deposits, following thermal activation at 600°C and 800°C. The relationship between the presence of kaolinite, montmorillonite, illite, and calcite, and the resulting pozzolanic reactivity was analyzed. Thermogravimetric analysis/differential thermal analysis (TGA/DTA), X-ray diffraction (XRD), X-ray fluorescence (XRF), and particle size distribution (PSD) analyses were performed on the clays for characterization. The results showed that samples with higher clay mineral content exhibited lower strength in the absence of calcite. In other words, it was ultimately demonstrated that even clays with lower clay mineral content can be effectively utilized as SCMs through thermal activation, with the presence of calcite further enhancing their reactivity.

Kaynakça

  • T. S. Ledley, E. T. Sundquist, S. E. Schwartz, D. K. Hall, J. D. Fellows, and T. L. Killeen, “Climate change and greenhouse gases,” Eos, Transactions American Geophysical Union, vol. 80, no. 39, pp. 453–458, Sep. 1999, doi: 10.1029/99EO00325.
  • Framework Convention on Climate Change, “Report of the Conference of the Parties on its twenty-first session,” Paris, Jan. 2016.
  • F. Pacheco Torgal, S. Miraldo, J. A. Labrincha, and J. De Brito, “An overview on concrete carbonation in the context of eco-efficient construction: Evaluation, use of SCMs and/or RAC,” Constr Build Mater, vol. 36, pp. 141–150, Nov. 2012, doi: 10.1016/J.CONBUILDMAT.2012.04.066.
  • R. Feiz, J. Ammenberg, L. Baas, M. Eklund, A. Helgstrand, and R. Marshall, “Improving the CO2 performance of cement, part I: utilizing life-cycle assessment and key performance indicators to assess development within the cement industry,” J Clean Prod, vol. 98, pp. 272–281, Jul. 2015, doi: 10.1016/J.JCLEPRO.2014.01.083.
  • J. Duchesne, “Alternative supplementary cementitious materials for sustainable concrete structures: a review on characterization and properties,” Waste Biomass Valorization, vol. 12, no. 3, pp. 1219–1236, Mar. 2021, doi: 10.1007/s12649-020-01068-4.
  • M. Tokyay, “Cement and concrete mineral admixtures,” Cement and Concrete Mineral Admixtures, pp. 1–305, Apr. 2016, doi: 10.1201/B20093/CEMENT-CONCRETE-MINERAL-ADMIXTURES-MUSTAFA-TOKYAY/RIGHTS-AND-PERMISSIONS.
  • S. Prakasan, S. Palaniappan, and R. Gettu, “Study of Energy Use and CO2 Emissions in the Manufacturing of Clinker and Cement,” Journal of The Institution of Engineers (India): Series A, vol. 101, no. 1, pp. 221–232, Mar. 2020, doi: 10.1007/S40030-019-00409-4.
  • F. Eren, M. Keskinateş, B. Felekoğlu, and K. Tosun Felekoğlu, “Mineral Katkı İkamesinin Kalsiyum Alümina Çimentolu Harçların Taze Hal ve Zamana Bağlı Sertleşmiş Hal Özelliklerine Etkileri,” Turkish Journal of Civil Engineering, vol. 34, no. 3, pp. 139–162, May 2023, doi: 10.18400/TJCE.1288033.
  • S. Çelik, S. B. İkizler, D. Aqra, and Z. Angin, “Using Sea Shell, Lime and Zeolite as Additives in the Stabilization of Expansive Soils,” Turkish Journal of Civil Engineering, vol. 36, no. 3, pp. 21–37, May 2025, doi: 10.18400/TJCE.1464572.
  • F. Massazza, “Pozzolanic cements,” Cem Concr Compos, vol. 15, no. 4, pp. 185–214, Jan. 1993, doi: 10.1016/0958-9465(93)90023-3.
  • World Business Council for Sustainable Development, “Cement Industry Energy and CO2 Performance: Getting the Numbers Right (GNR),” 2016.
  • D. D. Eberl, “Clay mineral formation and transformation in rocks and soils,” Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series A, Mathematical and Physical Sciences, no. A311, pp. 241–257, Jun. 1984, doi: 10.1098/RSTA.1984.0026.
  • Y. Tardy, G. Bocquier, H. Paquet, and G. Millot, “Formation of clay from granite and its distribution in relation to climate and topography,” Geoderma, vol. 10, no. 4, pp. 271–284, Dec. 1973, doi: 10.1016/0016-7061(73)90002-5.
  • E. Chiotis, E. Dimou, G. Papadimitriou, and S. Tzoutzopoulos, “The study of some ancient and prehistoric plasters and watertight coatings from Greece,” Archaeometry Issues In Greek Prehistory And Antiquity, 2001.
  • R. Fernandez, F. Martirena, and K. L. Scrivener, “The origin of the pozzolanic activity of calcined clay minerals: A comparison between kaolinite, illite and montmorillonite,” Cem Concr Res, vol. 41, no. 1, pp. 113–122, Jan. 2011, doi: 10.1016/J.CEMCONRES.2010.09.013.
  • A. Tironi, M. A. Trezza, E. F. Irassar, and A. N. Scian, “Thermal Treatment of Kaolin: Effect on the Pozzolanic Activity,” Procedia Materials Science, vol. 1, pp. 343–350, Jan. 2012, doi: 10.1016/J.MSPRO.2012.06.046.
  • Y. A. Atalay, T. Aydin, Z. Başaran Bundur, P. Mokhtari, M. A. Gülgün, and Z. Lafhaj, “Optimization of Hybrid Microwave Curing Approach Based On the Performance of Metakaolin-Based Geopolymer Mortars,” Turkish Journal of Civil Engineering, vol. 35, no. 6, pp. 47–64, Nov. 2024, doi: 10.18400/TJCE.1322047.
  • J. Ambroise, M. Murat, and J. Péra, “Hydration reaction and hardening of calcined clays and related minerals V. Extension of the research and general conclusions,” Cem Concr Res, vol. 15, no. 2, pp. 261–268, Mar. 1985, doi: 10.1016/0008-8846(85)90037-7.
  • O. D. Huang et al., “Feasibility of using calcined clays and reclaimed coal ashes in binary and ternary cementitious systems,” Journal of Building Engineering, vol. 95, p. 110186, 2024, doi: https://doi.org/10.1016/j.jobe.2024.110186.
  • C. He, E. Makovicky, and B. Øsbæck, “Thermal stability and pozzolanic activity of calcined illite,” Appl Clay Sci, vol. 9, no. 5, pp. 337–354, Feb. 1995, doi: 10.1016/0169-1317(94)00033-M.
  • T. Danner, G. Norden, and H. Justnes, “The Effect of Calcite in the Raw Clay on the Pozzolanic Activity of Calcined Illite and Smectite,” in Calcined Clays for Sustainable Concrete, S. Bishnoi, Ed., Singapore: Springer Singapore, 2020, pp. 131–138.
  • B. Lothenbach, K. Scrivener, and R. D. Hooton, “Supplementary cementitious materials,” Cem Concr Res, vol. 41, no. 12, pp. 1244–1256, Dec. 2011, doi: 10.1016/J.CEMCONRES.2010.12.001.
  • M. Atkins, F. P. Glasser, and A. Kindness, “Cement hydrate phase: Solubility at 25°C,” Cem Concr Res, vol. 22, no. 2–3, pp. 241–246, Mar. 1992, doi: 10.1016/0008-8846(92)90062-Z.
  • A. Bahhou, Y. Taha, R. Hakkou, M. Benzaazoua, and A. Tagnit-Hamou, “Assessment of hydration, strength, and microstructure of three different grades of calcined marls derived from phosphate by-products,” Journal of Building Engineering, vol. 84, p. 108640, 2024, doi: https://doi.org/10.1016/j.jobe.2024.108640.
  • A. M. Dunster, J. R. Parsonage, and M. J. K. Thomas, “The pozzolanic reaction of metakaolinite and its effects on Portland cement hydration,” J Mater Sci, vol. 28, no. 5, pp. 1345–1350, Mar. 1993, doi: 10.1007/BF01191976/METRICS.
  • A. Alujas, R. S. Almenares, S. Betancourt, and C. Leyva, “Pozzolanic reactivity of low grade kaolinitic clays: Influence of Mineralogical Composition,” Appl Clay Sci, vol. 108, pp. 94–101, May 2015, doi: 10.1016/J.CLAY.2015.01.028.
  • K. L. Scrivener, V. M. John, and E. M. Gartner, “Eco-efficient cements: Potential economically viable solutions for a low-CO2 cement-based materials industry,” Cem Concr Res, vol. 114, pp. 2–26, Dec. 2018, doi: 10.1016/J.CEMCONRES.2018.03.015.
  • S. Barbhuiya, J. Nepal, and B. B. Das, “Properties, compatibility, environmental benefits and future directions of limestone calcined clay cement (LC3) concrete: A review,” Journal of Building Engineering, vol. 79, p. 107794, Nov. 2023, doi: 10.1016/J.JOBE.2023.107794.
  • X. Huang, Z. Huang, Y. Zhou, R. Hu, and B. Hu, “Life cycle assessment and cost analysis of LC3 concrete considering sustainability and uncertainty,” Journal of Building Engineering, p. 111960, 2025, doi: https://doi.org/10.1016/j.jobe.2025.111960.
  • A. Alujas, R. Fernández, R. Quintana, K. L. Scrivener, and F. Martirena, “Pozzolanic reactivity of low grade kaolinitic clays: Influence of calcination temperature and impact of calcination products on OPC hydration,” Appl Clay Sci, vol. 108, pp. 94–101, May 2015, doi: 10.1016/J.CLAY.2015.01.028.
  • B. Liu, X. Gu, H. Wang, J. Liu, M. L. Nehdi, and Y. Zhang, “Study on the mechanism of early strength strengthening and hydration of LC3 raised by shell powder,” Journal of Building Engineering, vol. 98, p. 111422, 2024, doi: https://doi.org/10.1016/j.jobe.2024.111422.
  • T. A. Østnor and H. Justnes, “Durability of mortar with calcined marl as supplementary cementing material,” Advances in Cement Research, vol. 26, no. 6, pp. 344–352, 2014, doi: 10.1680/adcr.13.00040.
  • Y. Akgün, “Behavior of Concrete Containing Alternative Pozzolan Calcined Marl Blended Cement,” Periodica Polytechnica Civil Engineering, vol. 64, no. 4, pp. 1087–1099, Jan. 2020, doi: 10.3311/PPci.15122.
  • W. Kurdowski and T. Baran, “Calcined marl as a potential main component of cement,” Cement-Wapno-Beton = Cement Lime Concrete, vol. 27, no. 5, pp. 346–354, 2022, doi: 10.32047/CWB.2022.27.5.4.
  • Y. Ettahiri et al., “Comparative study of physicochemical properties of geopolymers prepared by four Moroccan natural clays,” Journal of Building Engineering, vol. 80, p. 108021, 2023, doi: https://doi.org/10.1016/j.jobe.2023.108021.
  • P. Talviste, A. Sedman, R. Mõtlep, and K. Kirsimäe, “Self-cementing properties of oil shale solid heat carrier retorting residue,” Waste Management and Research, vol. 31, no. 6, pp. 641–647, Mar. 2013, doi: 10.1177/0734242X13482033/ASSET/IMAGES/LARGE/10.1177_0734242X13482033-FIG3.JPEG.
  • A. Gnisci, “Preliminary characterization of hydraulic components of low-temperature calcined marls from the south of Italy,” Cem Concr Res, vol. 161, p. 106958, 2022, doi: https://doi.org/10.1016/j.cemconres.2022.106958.
  • F. Zunino and K. Scrivener, “Increasing the kaolinite content of raw clays using particle classification techniques for use as supplementary cementitious materials,” Constr Build Mater, vol. 244, p. 118335, May 2020, doi: 10.1016/J.CONBUILDMAT.2020.118335.
  • H. H. Murray and U. by Staff, “Clays, Survey,” Kirk-Othmer Encyclopedia of Chemical Technology, pp. 1–29, Apr. 2014, doi: 10.1002/0471238961.1921182204151302.a01.pub3.
  • TCMA, “Üye Fabrikalar,” https://www.turkcimento.org.tr/assets/site/images/map-of-factories-v2.jpg?ver=92032.
  • S. Ferreiro, M. M. C. Canut, J. Lund, and D. Herfort, “Influence of fineness of raw clay and calcination temperature on the performance of calcined clay-limestone blended cements,” Appl Clay Sci, vol. 169, pp. 81–90, Mar. 2019, doi: 10.1016/J.CLAY.2018.12.021.
  • K. Cwik, M. Broström, K. Backlund, K. Fjäder, E. Hiljanen, and M. Eriksson, “Thermal Decrepitation and Thermally-Induced Cracking of Limestone Used in Quicklime Production,” Minerals, vol. 12, no. 10, p. 1197, Oct. 2022, doi: 10.3390/MIN12101197/S1.
  • J. C. Pachon, K. R. Kowalski, J. K. Butterick, and A. R. Bacon, “Quantified Effects of Particle Refractive Index Assumptions on Laser Diffraction Analyses of Selected Soils,” Soil Science Society of America Journal, vol. 83, no. 3, pp. 518–530, May 2019, doi: 10.2136/SSSAJ2018.07.0274;JOURNAL:JOURNAL:26911027;REQUESTEDJOURNAL:JOURNAL:14350661;PAGE:STRING:ARTICLE/CHAPTER.
  • C. N. Achilles et al., “Amorphous Phase Characterization Through X-Ray Diffraction Profile Modeling: Implications for Amorphous Phases in Gale Crater Rocks and Soils,” 2018.
Toplam 44 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil İngilizce
Konular Yapı Malzemeleri
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Oğul Can Yeşilyurt 0000-0002-5958-726X

Ömer Faruk Kalkan 0000-0001-9291-1773

Serkan Türk 0009-0008-5458-9515

İsmail Özgür Yaman 0000-0001-6489-6852

Gönderilme Tarihi 5 Eylül 2025
Kabul Tarihi 19 Aralık 2025
Erken Görünüm Tarihi 24 Aralık 2025
Yayımlanma Tarihi 24 Aralık 2025
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Sayı: Advanced Online Publication

Kaynak Göster

APA Yeşilyurt, O. C., Kalkan, Ö. F., Türk, S., Yaman, İ. Ö. (2025). Pozzolanic Reactivity of Calcareous Low-Grade Calcined Clays. Turkish Journal of Civil Engineering(Advanced Online Publication). https://doi.org/10.18400/tjce.1778319
AMA Yeşilyurt OC, Kalkan ÖF, Türk S, Yaman İÖ. Pozzolanic Reactivity of Calcareous Low-Grade Calcined Clays. tjce. Aralık 2025;(Advanced Online Publication). doi:10.18400/tjce.1778319
Chicago Yeşilyurt, Oğul Can, Ömer Faruk Kalkan, Serkan Türk, ve İsmail Özgür Yaman. “Pozzolanic Reactivity of Calcareous Low-Grade Calcined Clays”. Turkish Journal of Civil Engineering, sy. Advanced Online Publication (Aralık 2025). https://doi.org/10.18400/tjce.1778319.
EndNote Yeşilyurt OC, Kalkan ÖF, Türk S, Yaman İÖ (01 Aralık 2025) Pozzolanic Reactivity of Calcareous Low-Grade Calcined Clays. Turkish Journal of Civil Engineering Advanced Online Publication
IEEE O. C. Yeşilyurt, Ö. F. Kalkan, S. Türk, ve İ. Ö. Yaman, “Pozzolanic Reactivity of Calcareous Low-Grade Calcined Clays”, tjce, sy. Advanced Online Publication, Aralık2025, doi: 10.18400/tjce.1778319.
ISNAD Yeşilyurt, Oğul Can vd. “Pozzolanic Reactivity of Calcareous Low-Grade Calcined Clays”. Turkish Journal of Civil Engineering Advanced Online Publication (Aralık2025). https://doi.org/10.18400/tjce.1778319.
JAMA Yeşilyurt OC, Kalkan ÖF, Türk S, Yaman İÖ. Pozzolanic Reactivity of Calcareous Low-Grade Calcined Clays. tjce. 2025. doi:10.18400/tjce.1778319.
MLA Yeşilyurt, Oğul Can vd. “Pozzolanic Reactivity of Calcareous Low-Grade Calcined Clays”. Turkish Journal of Civil Engineering, sy. Advanced Online Publication, 2025, doi:10.18400/tjce.1778319.
Vancouver Yeşilyurt OC, Kalkan ÖF, Türk S, Yaman İÖ. Pozzolanic Reactivity of Calcareous Low-Grade Calcined Clays. tjce. 2025(Advanced Online Publication).

Amaç ve Kapsam

TMMOB İnşaat Mühendisleri Odası’nın başlıca yayın organlarından biri olan Turkish Journal of Civil Engineering (TJCE), inşaat mühendisliği alanında yapılmış ya da yapılmakta olan özgün bilimsel çalışmaları ve ilginç/önemli uygulama çalışmalarını yansıtan yazıları yayımlayan, açık erişimli ve kâr amacı gütmeyen bir dergidir. İngilizce ve Türkçe makalelere yer veren TJCE yılda altı sayı olarak yayımlanmakta, hem kağıt baskı olarak, hem de elektronik ortamda inşaat mühendisliği toplumunun bilgisine sunulmaktadır. TJCE (önceki ismi ile Teknik Dergi), 1990 yılından bu yana kesintisiz olarak düzenli şekilde yayımlanmaktadır. 

Turkish Journal of Civil Engineering’nin temel amacı, başta İnşaat Mühendisleri Odası’nın üyeleri olmak üzere, hem Türkiye’deki, hem dünyadaki inşaat mühendisliği camiasına, çağdaş bilimsel ve teknik gelişmelere ilişkin bilgiler aktarmak, bu yolla inşaat mühendisliği uygulamalarının daha üst düzeyde gerçekleştirilmesine ve mesleğin gelişmesine katkıda bulunmaktır. Bir bakıma, inşaat mühendisliği alanında, araştırma dünyası ile uygulama dünyası arasında bir köprü kurmaktır.

İki dilli olması, Turkish Journal of Civil Engineering’nin, bir yandan Türkçe dilinde okumaya daha yatkın olan Türk inşaat mühendislerine kolayca ulaşmasını, diğer yandan dünya inşaat mühendisliği toplumuna seslenebilmesini ve uluslararası alanda varlığını duyurabilmesini sağlamaya yöneliktir.

Turkish Journal of Civil Engineering’nin kapsama alanı, doğal olarak, inşaat mühendisliğinin ilgi alanına giren konularla sınırlı olmak durumundadır. Ancak, son yıllarda inşaat mühendisliğinin ilgi alanı büyük ölçüde genişlemiş, bir bakıma inşaat mühendisliği tanımı değişmiştir.

Yarım yüzyıl önce, mühendislik basitçe “doğal kaynakların insan ve toplum yararı doğrultusunda kullanılarak değerlendirilmesi sanatı” diye tanımlanırdı. Bugün ise, aynı işlerin (i) insanların istekleri ve beklentileri doğrultusunda ve (ii) kaynakları israf etmeden, sürdürülebilirlik ilkesi çerçevesinde gerçekleştirilmesi amaçlanmaktadır. Bu değişim, mühendisliğin toplum bilimleri ve yönetim bilimleri ile etkileşim içine girmesini zorunlu kılmıştır. Bu doğrultuda, toplum bilimleri ve yönetim bilimlerinin inşaat mühendisliği ile arakesitinde kalan konular da artık inşaat mühendisliği alanında sayılmaktadır.

Turkish Journal of Civil Engineering, kapsamını bu anlayış içinde algılamakta, ancak, arakesit bölgesinde kalan yazıların mutlaka önemli bir inşaat mühendisliği boyutu içermesini gerekli görmektedir.

TURKISH JOURNAL OF CIVIL ENGINEERING YAZIM KURALLARI

  1. Yazı (metin, çizelgeler, denklemler, çizimler) bilgisayarda düzenlenmeli ve baskıya hazır biçimde teslim edilmelidir. Yazı, A4 (210 x 297 mm) boyutlu kağıda, Word ortamında, 10 punto (ana başlık 15 punto) Times New Roman font kullanılarak, bir aralıkla yazılmalı, kağıdın sol ve sağ yanında 40 mm, üst ve alt yanlarında 52.5 mm boşluk bırakılmalıdır.

  2. Çizimler ve çizelgelerle birlikte, makaleler 25 sayfadan, teknik notlar 10 sayfadan daha uzun olmamalıdır. Çizimler ve çizelgeler okunaklı olmalı, 8 puntodan küçük harf kullanılmamalıdır.

  3. Metin dili doğru ve dil bilgisi kurallarına uygun olmalıdır. Metinde üçüncü tekil şahıs ve edilgen fiiller kullanılmalı, devrik cümlelerden kaçınılmalıdır. Metin boyunca satır numaraları kullanılmalıdır.

  4. Başlık kısa (en çok 10 kelime) ve açık olmalı, içeriği yansıtabilmelidir.

  5. Bölümler (i) öz ve anahtar kelimeler, (ii) ana metin, (iii) semboller, (iv) teşekkür ve (v) kaynaklar sırası içinde düzenlenmelidir.

  6. Öz çalışmanın amacını, kapsamını, yöntemini ve ulaşılan sonuçları kısaca tanımlamalı ve 100 kelimeyi aşmamalıdır. Gerekli görüldüğünde, öz yazara sorulmadan değiştirilebilir. En az üç tane anahtar kelime verilmelidir. Yazı başlığı, yazarların tam adları, kurumları ve e-posta adresleri birinci sayfada yer almalıdır.
    Türkçe yazılarda, İngilizce özle birlikte İngilizce başlık ve İngilizce anahtar kelimeler Türkçe özden önce verilmelidir.

  7. Semboller uluslararası kullanıma uygun seçilmeli; her bir sembol ilk kullanıldığı yerde tanımlanmalı, ayrıca metnin sonunda, Kaynaklardan önce tüm semboller alfabetik sıra ile (önce Latin, sonra Yunan alfabesi) listelenmelidir.

  8. Denklemler numaralanmalı ve bu numaralar satır sonunda köşeli parantez içinde gösterilmelidir.

  9. Çizelgeler, çizimler ve fotoğraflar metin içine yerleştirilmeli, her birine numara ve başlık verilmeli, başlıklar çizim ve fotoğrafların altına, çizelgelerin üstüne yazılmalıdır.

  10. Yazılarda yalnızca SI birimleri kullanılmalıdır.

  11. Alıntılar tırnak içinde verilmeli ve bir referans numarası ile kaynak belirtilmelidir.

  12. Teşekkür olabildiğince kısa olmalı, çalışmaya katkısı ve desteği bulunan kişi ve kuruluşlar belirtilmelidir.

  13. Kaynaklar metinde köşeli parantez içinde numaralanmalı ve kaynaklar listesinde metin içinde veriliş sırasına uygun biçimde belirtilmelidir. Kaynaklarda şu bilgiler verilmelidir:
    Kaynak makale ise: Yazarın soyadı, adının baş harfi, diğer yazarlar, makalenin tam başlığı, derginin adı, cilt, sayı, başlama ve bitiş sayfaları, yıl.
    Örnek : Naghdi, P. M., Kalnins, A., On Vibrations of Elastic Spherical Shells. J. Appl. Mech., 29, 65-72, 1962.
    Kaynak kitap ise: Yazarın soyadı, adının baş harfi, diğer yazarlar, kitabın adı, cilt numarası, varsa editörü, yayınlandığı yer, yayınlandığı yıl.
    Örnek : Kraus. H., Thin Elastic Shells, New York. Wiley, 1967.
    Kaynak bildiri ise: Yazarın soyadı, adının baş harfi, diğer yazarlar, bildirinin adı, konferansın adı, yapıldığı yer, yıl.
    Kaynak tez ise: Yazarın soyadı, adının baş harfi, tezin adı, derecesi, sunulduğu üniversite, yıl.
    Kaynak rapor ise: Yazarın soyadı, adının baş harfi, diğer yazarlar, raporun adı, türü, numarası, kuruluşun adı, yayınlandığı yer, yıl.

  14. Turkish Journal of Civil Engineering’de yayımlanmış bir yazı ile ilgili tartışma yazıları, en fazla iki sayfa olmalı, değinilen noktaları somut ve kısa biçimde ifade etmeli, yazarı değil içeriği eleştirmeli ve nezaket kurallarına uygun bir dille yazılmalıdır. Yazar yanıtları da yukarıda belirtilen ilkelere uygun olmalıdır.

  15. Telif hakkının TMMOB İnşaat Mühendisleri Odası’na devredilmesi gereklidir. Yetkili yazar tarafından imzalanmış standart “telif hakkı devri formu” ile tüm yazarlar tarafından imzalanmış standart “özgünlük taahhüdü” yazı ile birlikte gönderilmelidir.

  16. Ayrı bir sayfada düzenlenmiş, yazar adları, iş ve ev adresleri ile telefon numaralarını ve yazarların kısa birer özgeçmişlerini içeren bir bilgi notu da yazı ile birlikte gönderilmelidir.

  17. Yazı, DergiPark sistemi üzerinden gönderilmelidir. (https://dergipark.org.tr/tekderg)




TURKISH JOURNAL OF CIVIL ENGINEERING ETİK İLKELERİ

Turkish Journal of Civil Engineering’nin yayımcısı İnşaat Mühendisleri Odası, sahibi Oda adına Oda Başkanıdır. Yönetim Kurulu tarafından belirlenen Yayın Kurulu, Dergi’nin yayın ilkelerini belirlemek ve uygulamakla görevlidir. Yayın Kurulu Başkanı Turkish Journal of Civil Engineering’in ‘editörü’, Kurul üyeleri de ‘alan editörleri’dir. Turkish Journal of Civil Engineering’in yayınıyla ilgili bütün çalışmalarda Yayın Kurulu tam yetkilidir.

Bu çerçevede, yazıların değerlendirilmesinde görüş ve önerileri sorulan uzmanlar ‘hakem’ değil, ‘danışman’ olarak adlandırılır. Dergiye gelen yazıları değerlendirecek danışmanlar alan editörleri tarafından önerilir, Kurul kararıyla kesinleştirilir. Danışmanlar yazarları bilir, yazarlar danışmanları bilmez (tek yönlü kör danışmanlık). Alan editörleri değerlendirme çalışmalarını yönlendirir ve danışman raporlarını göz önünde tutarak Yayın Kurulu’na raportör raporları sunarlar. Yazıların kabulüne ya da reddine ilişkin kesin kararlar Yayın kurulu tarafından verilir.

Bu çalışmalarda izlenen yayın etiği kuralları, “Committee on Publication Ethics (COPE) – Yayın Etiği Komitesi” ilkeleri doğrultusunda belirlenmiştir. Çalışmaya katılan her bir grubun görevleri ve etik sorumlulukları aşağıda özet olarak belirtilmektedir.

Yazarların Görevleri ve Etik Sorumlulukları

  • Yazılar ‘özgün’ olmalıdır. Turkish Journal of Civil Engineering (TJCE) özgünlük anlayışı Yayın İlkeleri’nde verilmiştir.
  • Yazılarda sunulan araştırma çalışmaları ‘araştırma etiği’ kurallarına uygun olmalıdır.
  • Yazılarda çıkar çatışması bulunmamalı, bu olasılık varsa bu durum açıkça belirtilmelidir.
  • Yazarlar çalışmayla ilgili ham verileri, istendiğinde Yayın Kurulu’na sunmaya hazır olmalıdır.
  • Başka bir dergide değerlendirme aşamasında olan bir çalışma TJCE’ye sunulamaz.
  • Çalışmaya düşünsel katkısı olmayan kişiler yazarlar arasında yer alamaz.
  • Düşünsel katkısı olup da yazarlar arasında bulunmayan herkesin yazılı onayı alınmış olmalıdır.
  • TD’ye teslim edilmiş yazılara yazar adları eklenemez ve çıkarılamaz.
  • Etik ilkelerine aykırılık gösteren yazılar reddedilir, yazarlarının başka yazıları da kabul edilmez.

Danışmanların Görevleri ve Etik Sorumlulukları

  • Danışman yeterince yetkin olmadığı bir konuda danışmanlık yapmayı kabul etmemelidir.
  • Değerlendirmeyi yansızlık, önyargısızlık ve gizlilik içinde yapmalıdır.
  • Çıkar çatışması ya da etik ihlâli sezdiğinde alan editörünü bilgilendirmelidir.
  • Yapıcı bir yaklaşım izlemeli, raporunda hakaretten uzak bir dil kullanmalıdır.
  • Kendisine verilen süreye özenle uymalıdır.

Alan Editörlerinin Görevleri ve Etik Sorumlulukları

  • Alan editörü Turkish Journal of Civil Engineering yayın ilkelerini ve değerlendirme ilkelerini özenle uygular.
  • Danışman önerirken uzmanlık, yetkinlik ve deneyim konularına özen gösterir.
  • Gerektiğinde danışmana/yazara yol göstererek yardımcı olur.
  • Danışman raporlarını bilimsel bir anlayışla ve yansızlık içinde değerlendirir.

Yayın Kurulu’nun Görevleri ve Etik Sorumlulukları

  • Yayın Kurulu değişen koşullara bakarak yayın ilkelerini gözden geçirir, gerekirse değiştirir.
  • Danışman seçerken uzmanlık, yetkinlik ve deneyim konularına özen gösterir.
  • Değerlendirme işlemlerini sürekli izler, yönlendirir, gerekirse yeni danışman belirler.
  • Alan editörü raporlarını bilimsel bir anlayışla ve yansızlık içinde sonuçlandırır.
  • Alışılmış konular dışındaki başvuruları ve olası etik sorunlarını değerlendirir ve sonuçlandırır.

İnşaat Mühendisleri Odası’nın Görevleri ve Etik Sorumlulukları

  • İnşaat Mühendisleri Odası meslek etiği kurallarını tüm çalışmalarında titizlikle uygular.
  • Her dönemin İMO Yönetim Kurulu o dönemin Turkish Journal of Civil Engineering Yayın Kurulu’nu belirler.
  • Yönetim Kurulu Yayın Kurulu’nun politika değişikliği önerilerini değerlendirir.
  • Yönetim Kurulu Turkish Journal of Civil Engineering’in yönetsel ve parasal gereksinimlerini değerlendirir.

Ücretsiz

Sahibi

Betonarme Yapılar, İnşaat Mühendisliği (Diğer)

Yazı İşleri Müdürü

İnşaat Mühendisliği (Diğer)

Baş Editör

Yapı ve Deprem Mühendisliği konusunda uzman olan Prof. Dr. Alper İlki 1993 yılından bu yana İstanbul Teknik Üniversitesi, İnşaat Fakültesi, İnşaat Mühendisliği Bölümünde görev yapmaktadır. Web of Science tarafından taranan dergilerde 95 uluslararası makalenin ve 230’dan fazla tam metin uluslararası konferans bildirisinin yazarı olan Alper İlki, Yapı ve Deprem mühendisliği konularında Avrupa Birliği, NATO, TÜBİTAK, JICA, vb. uluslararası ve ulusal çok sayıda araştırma projesinde yürütücü ve araştırıcı olarak görev yapmıştır. Bugüne kadar tamamlanmış olan 20 doktora tezini ve 80’den fazla yüksek lisans tezini yöneten Alper İlki 48 adedi Web of Science tarafından taranan dergiler olmak üzere 63 farklı bilimsel dergide 400’den fazla bilimsel makale için hakemlik yapmıştır. Türkiye Deprem Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı ve Doğal Afet Sigortaları Kurumu Yönetim Kurulu üyesi olan Alper İlki, 2007 Deprem Yönetmeliği, 2013 Riskli Yapı Tespit Yönetmeliği ve 2018 Deprem Yönetmeliği komisyonlarında görev yapmıştır. Teknik Dergi, ASCE Journal of Structural Engineering, ASCE Journal of Composites for Construction, Arabian Journal for Science and Engineering ve diğer bazı bilimsel dergilerde editörlük, yardımcı editörlük ve alan editörlüğü görevlerini yürüten Prof. İlki, AFAD İRAP Değerlendirme ve İzleme Kurul’unda da görev yapmaktadır.

Betonarme Yapılar, Deprem Mühendisliği, Yapı Mühendisliği

Editörler

Yapı Malzemeleri
Su Kaynakları Mühendisliği
Betonarme Yapılar

ODTÜ inşaat Müh Bölümü Emekli

Hidromekanik, İnşaat Mühendisliğinde Sayısal Modelleme, Kıyı Bilimleri ve Mühendisliği, Su Kaynakları ve Su Yapıları

1963 yılında İstanbul`da doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini İstanbul`da tamamladı. 1985 yılında Yıldız (Teknik) Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümünden mezun oldu. Aynı kurumun Fen Bilimleri Enstitüsünde başladığı Ulaştırma yüksek lisans programını 1987 yılında tamamladı. Bu sırada İnşaat Mühendisliği Bölümü Ulaştırma Anabilim Dalında Araştırma Görevlisi kadrosunda çalışmaya başladı. Ardından aynı enstitünün Ulaştırma doktora programına kaydoldu. 1990 ve 1994 yılları arasında Kanada Ontario`da bulunan Queen`s Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü ve Canadian Institute of Guided Ground Transport (CIGGT) adlı enstitüde "tren çizelgelemesi" konusunda çalışmalar yaptı. Türkiye`ye dönüşünün ardından başladığı doktora programını 1996 yılında tamamladı. Aynı yıl Yıldız Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü Ulaştırma Anabilim Dalında başladığı öğretim üyeliği görevini halen sürdürmekte, lisans ve lisansüstü düzeyinde dersler vermektedir. Çalışmalarını karayolu ve demiryolu ulaştırma türlerinin planlama ve işletimi konularında yoğunlaştırmakla birlikte, toplu taşıma ve sürdürülebilir ulaştırmaya da ilgi duymaktadır. Araştırmalarını ulusal ve uluslararası dergilerde yayımlamakta ve kongrelerde sunmaktadır.

Ulaşım Planlaması, Ulaşım ve Trafik, Ulaştırma Mühendisliği, Makine Mühendisliğinde Optimizasyon Teknikleri
İnşaat Mühendisliği, Yapı İşletmesi, Risk Yönetimi ve Sigorta, Proje Yönetimi
Deprem Mühendisliği, Yapı Dinamiği, Yapı Mühendisliği
İnşaat Mühendisliği, Su Kaynakları Mühendisliği
İnşaat Mühendisliği, İnşaat Geoteknik Mühendisliği
Betonarme Yapılar, Deprem Mühendisliği, Mimari Mühendislik

Dr. Burcu Güldür Erkal, Augsburg Uygulamalı Bilimler Teknik Üniversitesi'nde yapı mühendisliği ve dijital tasarım alanında öğretim üyesidir. Northeastern Üniversitesi'nde tamamladığı doktora çalışmasında lazer tabanlı yapısal algılama ve hasar tespiti üzerine odaklanmıştır. Araştırmaları, yapay zeka, makine öğrenmesi ve 3B veri işleme tekniklerini kullanarak yapısal analiz, deprem riski ve altyapı durumu değerlendirmesine odaklanır. İHA tabanlı algılama, derin öğrenme ve hesaplamalı modelleme yöntemlerini içeren birçok disiplinlerarası projede yer almıştır. Yapı mekaniği, dijital tasarım ve AI tabanlı mühendislik yöntemleri konularında dersler vermekte, geleneksel yapı mühendisliğini dijital teknolojilerle buluşturmayı amaçlamaktadır.

Çelik Yapılar, Yapı Mühendisliği, İnşaat Mühendisliği (Diğer), Fotogrametri ve Uzaktan Algılama
Teorik ve Uygulamalı Mekanik Matematiği, İnşaat Mühendisliğinde Sayısal Modelleme, Kırılma Mekaniği, Yapı Malzemeleri, Biyomekanik, Katı Mekanik, Sürekli Ortam Mekaniği
Yapı Mühendisliği, Katı Mekanik

Dr. Mustafa Tokyay is a professor of Civil Engineering, now retired.
He served as Civil Engineering Dept. Chair (1999-2003) and Dean of Engineering Faculty (2003-2006) in Middle East Technical University. He worked as a visiting researcher in Dundee University, Scotland (1988-1989) and as a visiting professor in Eastern Mediterranean University, Cyprus (1993-1994).
He had been the president of Turkish Chamber of Civil Engineers (1994-1996), member of the Executive Board of Turkish Engineering Deans’ Council (2003-2006), member of the Administrative Council of SEFI, European Society of Engineering Education (2004-2007), member of Education and Training Standing Committee of ECCE, European Council of Civil Engineers (2006-2008). Finally, he worked in Atılım University as the chairman of Civil Engineering department (2019-2020).
Dr. Mustafa Tokyay was the Director of Cement and Concrete Research Department of Turkish Cement and Earthenware Industry (1995-1996), Director of Cement and Concrete Research Institute of TÇMB, Turkish Cement Manufacturers’ Association (1996-1999; 2008-2011) and served in several committees and project groups of the European Cement Association (CEMBUREAU) as the representative of TÇMB (1995-2005). He organized many national and international technical congresses and symposia on cement, concrete, and mineral admixtures.
His research interests include cement and concrete technology, use of industrial by-products in cement and concrete. He is the author, co-author, or editor of more than 80 national and international papers, proceedings, and books. He supervised 40 MS and 10 PhD theses, so far.

Yapı Malzemeleri

İngilizce Metin Düzelticisi

Yapı Malzemeleri
Su Kaynakları Mühendisliği

1963 yılında İstanbul`da doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini İstanbul`da tamamladı. 1985 yılında Yıldız (Teknik) Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümünden mezun oldu. Aynı kurumun Fen Bilimleri Enstitüsünde başladığı Ulaştırma yüksek lisans programını 1987 yılında tamamladı. Bu sırada İnşaat Mühendisliği Bölümü Ulaştırma Anabilim Dalında Araştırma Görevlisi kadrosunda çalışmaya başladı. Ardından aynı enstitünün Ulaştırma doktora programına kaydoldu. 1990 ve 1994 yılları arasında Kanada Ontario`da bulunan Queen`s Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü ve Canadian Institute of Guided Ground Transport (CIGGT) adlı enstitüde "tren çizelgelemesi" konusunda çalışmalar yaptı. Türkiye`ye dönüşünün ardından başladığı doktora programını 1996 yılında tamamladı. Aynı yıl Yıldız Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü Ulaştırma Anabilim Dalında başladığı öğretim üyeliği görevini halen sürdürmekte, lisans ve lisansüstü düzeyinde dersler vermektedir. Çalışmalarını karayolu ve demiryolu ulaştırma türlerinin planlama ve işletimi konularında yoğunlaştırmakla birlikte, toplu taşıma ve sürdürülebilir ulaştırmaya da ilgi duymaktadır. Araştırmalarını ulusal ve uluslararası dergilerde yayımlamakta ve kongrelerde sunmaktadır.

Ulaşım Planlaması, Ulaşım ve Trafik, Ulaştırma Mühendisliği, Makine Mühendisliğinde Optimizasyon Teknikleri
İnşaat Mühendisliğinde Sayısal Modelleme

Yayın Asistanı

Betonarme Yapılar, Deprem Mühendisliği, Yapı Malzemeleri

Yayın Sekreteri

İnşaat Mühendisliği

Danışma Kurulu

Betonarme Yapılar
İnşaat Geoteknik Mühendisliği
İnşaat Geoteknik Mühendisliği
İnşaat Yapım Mühendisliği, Yapı İşletmesi
Su Kaynakları ve Su Yapıları
Ulaşım ve Trafik, Ulaştırma Mühendisliği
Deprem Mühendisliği
Betonarme Yapılar, Deprem Mühendisliği, İnşaat Mühendisliğinde Sistem Tanımlama, Yapı Dinamiği, Yapı Mühendisliği
Yapı Dinamiği
Su Kaynakları ve Su Yapıları
İnşaat Geoteknik Mühendisliği
İnşaat Geoteknik Mühendisliği
Betonarme Yapılar
Ulaştırma Mühendisliği
İnşaat Geoteknik Mühendisliği