Paraoxonase 1 activity as a new biochemical marker in the diagnosis of peripheral arterial disease

Öz

Aim: Peripheral artery disease (PAD) is an atherosclerotic disease. It is seen in older ages. It causes cardiovascular morbidity and mortality. PAD may progress without any symptoms. Despite its high frequency, there is no laboratory parameter that directly indicates peripheral arterial disease in routine biochemical tests. The relationship between oxidative stress increase and PAD is known. In this study, it is aimed to show the possible usage of the activities of the antioxidant enzymes paraoxonase 1 and arylesterase as a new marker in the diagnosis of PAD. Material and Methods: A total of 70 individuals, including 35 in the control group and 35 peripheral artery patients, were included in this study. The collected blood serums were separated and stored at -80 °C. Paraoxonase 1 and arylesterase activities were measured using the spectrophotometric method in the serum which was dissolved at room temperature. The results were subjected to statistical analysis. P <0.05 was accepted as the level of significance. Results: In the peripheral arterial disease group, the paraoxonase 1 and arylesterase activities were found to be significantly lower than those in the control group (p <0.05). In peripheral arterial disease, paraoxonase 1 and arylesterase activities were shown to decrease. Conclusion: In peripheral arterial disease, paraoxonase 1 and arylesterase activities were found to decrease significantly. The results of similar studies related to atherosclerosis in the literature were in line with our findings. It would be beneficial to support the results of this study with new studies and evaluate paraoxonase 1 and arylesterase activities in routine biochemistry laboratories for the diagnosis and follow-up of peripheral arterial disease. Key words: Peripheral arterial disease; biochemical marker; paraoxonase 1

Anahtar Kelimeler

• Peripheral arterial disease
• biochemical marker
• paraoxonase 1
• arylesterase

Periferik arter hastalığı tanısında yeni bir biyokimyasal gösterge olarak paraoksonaz 1 aktivitesi

Öz

Amaç: Periferik arter hastalığı (PAH) aterosklerotik bir hastalıktır. İleri yaşta görülür. Kardiyovasküler morbidite ve mortaliteye sebep olmaktadır. PAH, hiçbir belirti vermeden de seyredebilir. Sıklığı yüksek olmasına rağmen rutin biyokimyasal tetkiklerde direkt olarak periferik arter hastalığını gösteren bir laboratuvar parametresi bulunmamaktadır. Oksidatif stres artışı ile PAH arasındaki ilişki bilinmektedir. Bu çalışmada antioksidan enzimler olan paraoksonaz 1 ve arilesteraz aktivitelerinin PAH tanısında yeni bir marker olarak muhtemel kullanımının gösterilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: 35 kontrol grubu ve 35 Periferik arter hastası olmak üzere toplam 70 bireyin olurları alınarak çalışmaya dâhil edilmiştir. Toplanan kanlar serumları ayrılarak -80 Co’de saklanmıştır. Oda ısısında çözünen serumlarda ticari kit kullanılarak, spektrofotometrik yöntem ile paraoksonaz 1 ve arilesteraz aktiviteleri ölçülmüştür. Sonuçlar istatistiksel analize tabi tutulmuştur. Anlamlılık düzeyi olarak p<0,05 kabul edilmiştir. Bulgular: Periferik arter hastalığı grubunda, paraoksonaz 1 ve arilesteraz aktiviteleri, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur (p<0,05). Periferik arter hastalığında paraoksonaz 1 ve arilesteraz aktivitelerinin azaldığı görülmüştür. Sonuç: Periferik arter hastalığında paraoksonaz 1 ve arilesteraz aktivitelerinin istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azaldığı görülmüştür. Literatürde ateroskleroz ile ilgili benzer çalışmaların sonuçları bulgularımız ile uyumludur. Yeni çalışmalarla desteklenmesi faydalı olmakla birlikte paraoksonaz 1 ve arilesteraz aktivitelerinin rutin biyokimya laboratuvarlarında bakılmasının periferik arter hastalığı tanısında ve takibinde değeri olabilecektir

Anahtar Kelimeler

• Periferik arter hastalığı
• biyokimyasal belirteç
• paraoksonaz 1
• arilesteraz

Kaynakça

1. 1. Savas HB. Klinik Biyokimyada kanıta dayalı yaklaşım. 1st ed. Ankara: Akademisyen Publishing; 2019.
2. 2. Savran M, Aslankoc R, Ozmen O et al. Agomelatine could prevent brain and cerebellum injury against LPS-induced neuroinflammation in rats. Cytokine 2020; 127: 154957.
3. 3. Savran M, Ozmen O, Erzurumlu Y, Savas HB, Asci S, Kaynak M. The Impact of Prophylactic Lacosamide on LPS-Induced Neuroinflammation in Aged Rats. Inflammation 2019; 42: 1913-24.
4. 4. Seflek HN, Kalkan S, Cuce G, Kılınc I, Sozen ME. Effects of Nigella sativa oil on ovarian volume, oxidant systems, XIAP and NF-kB expression in an experimental model of diabetes. Biotech Histochem 2019; 94: 325-33.
5. 5. Koutakis P, Ismaeel A, Farmer P et al. Oxidative stress and antioxidant treatment in patients with peripheral arter disease. Physiol Rep 2018; 6: 13650.
6. 6. Bednarz-Misa I, Berdowska I, Zboch M et al. Paraoxonase 1 decline and lipid peroxidation rise reflect a degree of brain atrophy and vascular impairment in dementia. Adv Clin Exp Med 2020; 29: 71-8.
7. 7. Ayan D, Şeneş M, Çaycı AB et al. Evaluation of Paraoxonase, Arylesterase, and Homocysteine Thiolactonase Activities in Patients with Diabetes and Incipient Diabetes Nephropathy. J Med Biochem 2019; 38: 481-88.
8. 8. Moore KJ, Sheedy FJ, Fisher EA. Macrophages in atherosclerosis: a dynamic balance. Nature Reviews Immunology 2013; 13: 709.

9. 9. Tavori H, Aviram M, Khatib S et al. Human carotid atherosclerotic plaque increases oxidative state of macrophages and low-density lipoproteins, whereas paraoxonase 1 (PON1) decreases such atherogenic effects. Free Radical Biology and Medicine 2009; 46: 607-15.
10. 10. Tward A, Xia Y-R, Wang X-P et al. Decreased atherosclerotic lesion formation in human serum paraoxonase transgenic mice. Circulation 2002; 106: 484-90.
11. 11. Djulbegovic B, Guyatt GH. Progress in evidence-based medicine: a quarter century on. Lancet 2017: 390: 415-23.