Birds of Kütahya Urban Forest and Çamlıca Promenade Area

Öz

This study was conducted to determine bird species of Kütahya Urban Forest and Çamlıca Promenade Area in 2009 and 2010. During the observations to determining bird species, transect and point observation were applied. Field studies started in June 2009 and contiuned till the end of June 2010. Bird census were conducted 6–7 intervals periodicaly. Observed species were identified by using guide books and counted numbers were noted to cards. As results of observations, 55 species from 24 family belonging to 8 order were determined. 41 (75%) of these species were native, 10 (18%) of them were summer immigrant and 4 (7%) species were winter immigrant. The most common species were Passer domesticus, Pica pica, Garrulus glandarius, Turdus merula and Dendrocopus syriacus in Çamlıca Promenade Area and P. domesticus, P. pica, Columba livia, T. merula and Hirundo rustica in Kütahya Urban Forest. Keywords: Kutahya, Urban forest, Çamlıca, Bird, Point count

Anahtar Kelimeler

• -

Kütahya Kent Ormanı ve Çamlıca Mesire Alanı'nın kuş faunası

Öz

Kütahya Kent Ormanı ve Çamlıca Mesire Alanı'nın kuş türlerini belirlemek amacıyla ele alınan bu araştırma 2009-2010 yıllarında yürütülmüştür. Kuş türlerinin tespiti için yapılan gözlemlerde transekt ve nokta gözlem metodu uygulanmıştır. Arazi çalışmaları 2009 yılının Haziran ayında başlamış ve 2010 yılı Haziran ayı sonuna kadar devam etmiştir. Gözlemler genel olarak 6–7 günlük periyotlarla gerçekleştirilmiş, gözlemlenen türler teşhis kitaplarından faydalanarak teşhis edilmiş ve tespit edilen kuş türlerinin sayıları karnelere işlenmiştir. Araştırma sahalarında yapılan gözlemler sonucunda 8 takıma mensup 24 familyadan; 55 kuş türü tespit edilmiştir. Tespit edilen kuş türlerinden 41'i yerli (%75), 10'u yaz göçmeni (%18), 4'ü kış göçmenidir (%7). Çamlıca Mesire Alanı'nda en çok gözlenen türler sırasıyla; Passer domesticus, Pica pica, Garrulus glandarius, Turdus merula ve Dendrocopus syriacus olmuştur. Kütahya Kent Ormanı'nda ise sırasıyla P. domesticus, P. pica, Columba livia, T. merula ve Hirundo rustica'dır. Anahtar Kelimeler: Kütahya, Kent ormanı, Çamlıca, Kuş, Noktada sayım

Anahtar Kelimeler

• Kütahya, Kent ormanı, Çamlıca, Kuş, Noktada sayım

Kaynakça

1. Acar, B., 1972. Kuşlarımız. Redhouse Yayınevi, No:1, 96 s. İstanbul.
2. Anonim, 2008. Çamlıca Mesire Alanı Plan Raporu. Çevre ve Orman Bakanlığı, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, Mesire Yerleri Daire Başkanlığı.
3. Anonim, 2009. Kent Ormanlarımız. T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü, Esta Basımevi, Ankara, 136 s.
4. Ayvaz, Y., 1990. Malatya Pınarbaşı Gölü Kuşları. Doğa-Tr. of Zoology, 14, 139-143 s.
5. Ayvaz, Y., 1991. Çıldır Gölü Kuşları. Tübitak Doğa Türk Zooloji Dergisi, 1, 53-58 s.
6. Baran, İ., Yılmaz, İ., 1984. Ornitoloji Dersleri, Ege Üniversitesi Basımevi, Bornova-İzmir, 323 s.
7. Barış, S., 1989. Turkey’s Bird Habitats and Ornithological Importance, Sandgrouse, 11, 42-51 s.
8. Barış, S., 2000. Kuşların Otoyolu. Yeşil Atlas, 3, 81-83 s.

9. Bibby, C. J., Burgess, N. D., ve Hill, D. A., 1992. Birds Census Techniques, Academic Press Limited, London, 257 s.
10. Çanakçıoğlu, H., Mol, T., 1996. Yaban Hayvanları Bilgisi. İstanbul Üniversitesi Yayınevi, No:3948, Fakülte Yayın No: 383, 623 s. İstanbul.
11. Danfort, Ch. G., 1880. A Further Contribution to the Ornithology of Asia Minor. IBID Pres, 4, 81-89 s.
12. DMİ, 2009. Devlet Meteoroloji İstasyonu Verileri. Ankara.
13. Ergene, S., 1945. Türkiye Kuşları. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Monografileri, No: 94, 4, 361 s. İstanbul.
14. Gündoğdu, E., 2002. Isparta Çevresindeki Bazı Korunan Alanlarda Orman Kuşları Üzerine Gözlemler. SDÜ Orman Fakültesi Dergisi. A(1), 83-100 s.
15. Heinzel, H., Fitter, R., Patslow, J., 1995. Birds of Britain and Europe with North Africa and The Middle East. HapperCollins Publishers Ltd., ISBN 975 94098 2 8, 384 s. England.
16. Kirwan, G. M., Martins, R. P., Eken, G., Davidson P., 1998. Checklist of the Birds of Turkey. OSME Sandgrouse Supplement 1, 32 s. USA.
17. Kiziroğlu, İ., 1989. Türkiye Kuşları. Orman Genel Müdürlüğü Basımevi, No:186, 314 s. Ankara.
18. Kumerloeve, H., 1969. Van Gölü-Hakkari Bölgesi (Doğu / Güneydoğu Küçük Asya) Kuşları. İstanbul Üniversitesi, Fen Fakültesi Mecmuası, XXXIV, 3–4, 245-312 s.
19. Oğurlu, İ., 2003. Yaban Hayatında Envanter. T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, 207 s. Isparta.
20. Oğurlu, İ., 1989. Yaban Hayatında Kenar Etkisi. Orman Mühendisliği Dergisi, Kasım, 19-22s.
21. Porter, R. F., Christensen, S., Schiermacker-Hansen, P., 2009. Türkiye ve Ortadoğu’nun Kuşları. Uzerler Matbaası, 455 s., Ankara.
22. Sıkı, M., 1983. İzmir Yöresi Kuşları. Doğa Bilimleri Dergisi, A (7), 538-542 s.
23. Turan, N., 1990. Türkiye’nin Av ve Yaban Hayvanları-Kuşlar.
24. OGM Eğitim Dairesi Başkanlığı, Yayın ve Şube Md. Matbaası, No 1, 274 s., Ankara.