A spatial sufficiency and accessibility analysis for urban green spaces: A case study for Burdur, Turkey

Öz

The aim of this study is to probe adequacy level of service of children's play areas, quarter-neighbourhood parks and sport facilities that effectuate green spaces on quarter-neighbourhood level in the terms of spatial sufficiency and accessibility sampling in the field of Burdur city. In the study, the method based on the evaluation of quantitative data, gained from field-detection studies and, air photo, available map of 1/1.000 scale Burdur city, was followed in terms of spatial sufficiency and accessibility potentialities. At the end of the study, it was designated that Burdur city form shows uneven distribution in terms of spatial sufficiency and accessibility potentialities of children playgrounds, quarter-neighbourhood parks and sport facilities that effectuate green space occupation on quarter/neighbourhood unit levels and is insufficient in the sense of spatial standards.

Anahtar Kelimeler

• -

Kentsel yeşil alanlar için mekansal yeterlilik ve erişebilirlik analizi; Burdur örneği, Türkiye

Öz

Bu araştırmanın amacı, mahalle ve semt düzeyinde yeşil alan donanımlarını oluşturan çocuk oyun alanları, mahalle–semt parkları ve spor tesis alanlarının hizmet yeterlilik düzeyinin mekansal yeterlik ve erişilebilirlik açısından Burdur kenti örneklem alanında irdelenmesidir. Araştırmada, Burdur kenti 1/1.000 ölçekli halihazır harita, hava fotoğrafı ve alan tespit çalışmalarından elde edilen niceliksel verilerin, mekansal yeterlilik ve erişilebilirlik olanakları açısından değerlendirilmesine dayanan bir yöntem izlenmiştir. Araştırma sonunda; mahalle/semt üniteleri düzeyindeki yeşil alan kullanımlarını oluşturan çocuk oyun alanları, mahalle–semt parkları ve spor tesis alanlarının mekansal yeterlilik ve erişebilirlik olanakları açısından Burdur kent formu bütününde dengesiz dağılım gösterdiği ve mekansal standartlar açısından yetersiz olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Burdur, Erişebilirlik, Mekânsal yeterlilik, Kentsel yeşil alan

Kaynakça

1. Aksoy, Y., 2001 İstanbul Kenti Yeşil Alan Durumunun İrdelenmesi. Doktora Tezi, İstanbul Teknik Üniv. Şehir ve Bölge Planlaması A.D., İstanbul.
2. Altunkasa, M.F., 2004 Adana'nın Kentsel Gelişim Süreci ve Yeşil Alanlar. Adana Kent Konseyi Çevre Çalışma Grubu Bireysel Raporu, Adana.
3. Anonymous, 1987 World Commission on Environment and Development, Our Common Future: The Brundtland Report. Oxford University Press, Oxford.
4. Anonymous, 2000 The Urban Audit: Towards the benchmarking of quality of life in European cities. Vol I, Office for Official Publications of the European Communities, Luxembourg, 13, 152-153.
5. Antrop, M., 2004 Landscape change and the urbanization process in Europe. Landscape and Urban Planning 67, 9-26.
6. Beatley, T., 2000 Green Urbanism: Learning from European Cities. Island Press, Washington.
7. Çetiner, A., 1991 Şehircilik Çalışmalarında Donatım ilkeleri. İTÜ Mimarlık Fakültesi Baskı Atölyesi. İstanbul.
8. Chan, E., Lee, K.L.G., 2008 Critical factors for improving social sustainability of urban renewal projects. Soc Indic Res 2008, 85:243–256, Springer.

9. Chiesura, A., 2004 The role of urban parks for the sustainable city. Landscape and Urban Planning 68, 129-138.
10. Doygun, H., İlter, A.A., 2007 Kahramanmaraş Kentinde Mevcut ve Öngörülen Aktif Yeşil Alan Yeterliliğinin İncelenmesi. Ekoloji 65, 21-27.
11. Eşbah, H., 2006 Aydın'da Kent Parklarının Bazı Ekolojik Kalite Kriterleri Yönünden İrdelenmesi. Ekoloji 58, 42-48.
12. Frey, H., 1999 Designing the City: Towards a More Sustainable Urban Form. E and FN Spon Press, New York.
13. Gül, A., Küçük, V., 2001 Kentsel Açık-Yeşil Alanlar ve Isparta Kenti Örneğinde İncelenmesi. Süleyman Demirel Üniv. Orman Fak. Dergisi Seri A 2, 27-48.
14. Jim, C.Y., Chen, W.Y., 2006 Impacts of urban environmental elements on residential housing in Guangzhou (China). Landscape and Urban Planning 78, 4, 422-434.
15. Özcan, K., 2006 Sürdürülebilir Kentsel Gelişmede Açık-Yeşil Alanların Rolü, Kırıkkale, Türkiye Örneği. Ekoloji 60, 37-45.
16. Thompson, C.W., 2002 Urban open-space in the 21st century. Landscape and Urban Planning 60, 59-72.
17. Turner, T., 1998 Landscape Planning and Environmental Impact Design. UCL. London.
18. Van Herzele, A., Wiedemann, T., 2003 A monitoring tool for the provision of accessible and attractive urban green spaces. Landscape and Urban Planning 63, 2, 109-126.
19. Westmacott, R., 1991 Scale economics: ecological theory and planning practice in urban landscapes. Landscape and Urban Planning 21, 21-29.