A qualitative analysis on the performance of forest rangers in Western Mediterranean Region

Öz

This research aims to determine the working conditions and administrative problems of forest rangers who are administrator of the main and smallest unit of the General Directorate of Forestry. Research of the qualitative data using focus group discussions and the data collected were analyzed with content analysis. In the research, as a conclusion of conducted semi-structured interviews and focus group discussions, some issues of forest rangers have been addressed such as administration, personnel, personal rights and education being directly and indirectly related to job load. New regulations need to be made to reduce the workload of forest rangers. In order not to cause disruptions in the execution and follow-up of the works, the problem of lack of personnel in the forest management offices should be solved. It will be appropriate to adjust the working hours of forest rangers, and to shift to shift system including working division and solidarity among all employees in forest management directorate during working hours, on weekends and other public holidays. There is a need to establish a permanent order for the institutionalization of in-service and continuing education, programming and implementation through joint work with academic and research circles.

Anahtar Kelimeler

• Workload,Content analysis,Forest rangers,Forestry,West Mediterranean Region,Turkey

Orman işletme şeflerinin performanslarına yönelik nitel bir çözümleme (Batı Akdeniz Bölgesi örneği)

Öz

Bu çalışmanın amacı, Orman Genel Müdürlüğünün pek çok faaliyetinin gerçekleştirildiği ve odak noktası olan orman işletme şefliklerinin hem yöneticisi hem de teknik elemanı olan orman işletme şeflerinin çalışma şartlarını ve yönetsel sorunlarını ortaya koymaktır. Araştırmanın nitel verileri odak grup görüşme tekniği kullanılarak toplanmış ve toplanan veriler içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Araştırmada yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler ve odak grup görüşmeleri sonucunda, orman işletme şeflerinin iş yükü ile doğrudan ve dolaylı ilgili yönetim, personel, özlük hakları ve eğitim konuları kapsamındaki sorunları ortaya konulmuş ve bu sorunlara yönelik görüşler ve çözüm önerileri geliştirilmiştir. Orman işletme şeflerinin iş yüklerini azaltıcı yeni düzenlemeler yapılması gerekmektedir. İşlerin yürütülmesi ve takibinde aksaklıklara yol açmamak açısından orman işletme şefliklerindeki personel yetersizliği sorunu çözülmelidir. Orman işletme şeflerinin çalışma saatlerinin ayarlanması, mesai saatleri dışında, hafta sonunda ve diğer resmi tatillerde orman işletme müdürlüğündeki tüm çalışanlar arasında nöbet esasına dayalı iş bölümü ve yardımlaşmayı içeren vardiya sistemine geçilmesi uygun olacaktır. Hizmet içi ve sürekli eğitimin kurumsallaştırılması, akademik ve araştırma çevreleriyle ortaklaşa çalışma yapılmak suretiyle programlanması ve uygulanmasına ait kalıcı bir düzenin oluşturulmasına ihtiyaç bulunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• İş yükü,İçerik analizi,Orman işletme şefleri,Ormancılık,Batı Akdeniz Bölgesi,Türkiye

Kaynakça

1. Creswell, J.W., 2007. Qualitative Inquiry and Research Design: Choosing among Five Approaches. Sage Publication, USA.
2. Creswell, J.W., Pland Clark, V.L., Gutmann, M.L., Hanson, W.E., 2003. Advanced Mixed Methods Research Design. In Tashakkari and Teddlie (Eds.), Handbook of Mixed Methods in Social and Behavioral Research, pp: 209-240.
3. Daşdemir, İ., 1996. Orman işletmelerinin başarı düzeylerinin belirlenmesi (Kuzeydoğu Anadolu ve Doğu Karadeniz Bölgesi örneği). Orman Bakanlığı, Doğu Anadolu Ormancılık Araştırma Müdürlüğü, Teknik Bülten Yayın No: 1, ISSN 1300-9478, Erzurum.
4. Daşdemir, İ., 1998: Devlet orman işletmelerinin yönetsel ve örgütsel boyutlarının belirlenmesi. Orman Bakanlığı, Doğu Anadolu Ormancılık Araştırma Müdürlüğü, Teknik Rapor Yayın No:3, ISSN 1300-9486, Erzurum.
5. Daşdemir, İ., 1999. Çağdaş ormancılık anlayışı ve örgüt yapısı. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi, Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 1(2): 25-47.
6. Daşdemir, İ., 2007. Türkiye’de orman mühendisliği eğitiminin yeniden yapılandırılması konusunda bazı değerlendirmeler. Orman ve Av Dergisi, 5:6-12.
7. Daşdemir, İ., 2012. Türkiye ormancılığında araştırma-uygulama işbirliğinin geliştirilmesi ve araştırma sonuçlarının uygulamaya aktarılması üzerine düşünceler. Kuruluşunun 60. Yılında Ormancılık Araştırma Enstitüleri Dünü, Bugünü ve Geleceği Sempozyumu, 7-9 Kasım, Bolu, s. 114-126.
8. Daşdemir, İ., 2013. Türkiye’de ve Bartın orman fakültesinde orman mühendisliği eğitimi. 1857’den Günümüze Ormancılık Eğitim-Öğretim Çalıştayı, Bildiriler Kitabı, 17-19 Kasım, İstanbul, s.187-203.

9. Daşdemir, İ., 2014. Türkiye’de ve Bartın orman fakültesinde orman mühendisliği eğitimi. Orman Mühendisliği Dergisi, 51(10-11-12): 32-41.
10. Daşdemir, İ., 2016a. Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Nobel Akademik Yayıncılık, 1. Basım, ISBN 978-605-320-442-8, İstanbul.
11. Daşdemir, İ., 2016b. Türkiye Ormancılığında Çağdaş Yönetim Anlayışı ve Örgütlenme Modeli. Türkiye’nin Ormancılık Serüveni, Örgütlenmesi ve Ormancılıkta Kadının Yeri Paneli Kitabı, s.95-111, ISBN: 978-605-64482-5-6, Türkiye Ormancılar Derneği Yayını, Ankara.
12. Daşdemir, İ., Atmış, E., 2008. Orman fakültesi orman mühendisliği bölümü öğrencilerinin orman mühendisliği eğitimini değerlendirmesi. III. Ulusal Ormancılık Kongresi, 20-22 Mart, Ankara, TOD Bildiriler Kitabı, ISBN 978-9944-0048-2-4, s.53-75,
13. Elçiçek, Z., 2016. Öğretmenlerin mesleki gelişimine ilişkin bir model geliştirme çalışması. Doktora tezi, Gaziantep Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
14. Eratilla, M., 2013. Orman genel müdürlüğü taşra teşkilatının yeniden yapılandırılması için model önerisi. Yüksek lisans tezi, Düzce Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, , Düzce.
15. Geray, U., Şafak, İ., Yılmaz, E., Kiracıoğlu, Ö., Başar, H., 2007. İzmir ilinde orman kaynaklarına ilişkin işlev önceliklerinin belirlenmesi. T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı, Ege Ormancılık Araştırma Müdürlüğü, Çevre ve Orman Bakanlığı Yayın No: 300, Müdürlük Yayın No: 46, Teknik Bülten No: 35, İzmir.
16. Güngör, E., 2010. Orman kaynaklarının bütünleşik işlevsel yönetim planlaması. Doktora tezi, Bartın Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
17. Miles, M.B., Huberman, A.M., 1994. An Expanded Sourcebook Qualitative Data Analysis. Second Edition, Sage Publication, California.
18. OGM, 1952. Devlet Orman İşletmesi Döner Sermayesi Yönetmeliği. 07.05.1952 Tarih ve 8103 Sayılı Resmi Gazete, Ankara.
19. OGM, 2015. Orman Genel Müdürlüğü Döner Sermaye İşletmesi Yönetmeliği. 22.03.2015 Tarih ve 29303 Sayılı Resmi Gazete, Ankara.
20. Sezgin, M., 2009. İş Tatmini Üzerine Bir Odak Grup Çalışması. Yüksek lisans tezi, Celal Bayar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Manisa.
21. Şafak, İ., Göksu, E., Gültekin, G., Arslan, A., Cabaroğlu, T., 2015. Denizli orman işletme müdürlüğü iş analizi. Ege Ormancılık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Proje Sonuç Raporu, Proje No: 15.5603, İzmir.
22. Ulusoy, L., 1993. Teşkilatlanma. 1. Ormancılık Şurası Tebliğler ve Ön Çalışma Grubu Raporları, Cilt: 2, Ankara.
23. Ünal, E., 2016. Orman genel müdürlüğü çalışanlarının geoportal bilgi sistemi üzerine bakış açıları. Yüksek lisans tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Isparta.
24. Yaman, F., 2010. Ormancılıkta örgütsel ve yönetsel başarıyı etkileyen faktörler. Yüksek lisans tezi, Bartın Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
25. Yıldırım, A., Şimşek, H., 2008. Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
26. Yılmaz, E., 2015. Akdeniz Orman Alanlarının İşlevsel Yönetimi Kapsamında Katılımcı Yaklaşımlar - Akdeniz Orman Ekosistemlerinin Ürün ve Hizmet Üretiminin Küresel Değişiklikler Bağlamında Optimizasyonu. FFEM (French Facility for Global Environment) Project: Optimizing the Production of Goods and Services by Mediterranean Woodlands Ecosystems in a Context of Global Change”, “Component 3 - Improve Modes of Governance for Mediterranean Forest Ecosystems through the Implementation of Participatory Approaches”, Environment and Development in the Mediterranean (Plan Bleu) sonuç raporu, Antalya.
27. Yılmaz, E., Keleş, H., Koçak, Z., 2010. Mersin ilinde orman kaynaklarına ilişkin işlev önceliklerinin belirlenmesi. T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı, Doğu Akdeniz Ormancılık Araştırma Müdürlüğü, Çevre ve Orman Bakanlığı Yayın No: 431, DOA Yayın No: 57, Teknik Bülten No: 35, Tarsus.
28. Yılmaz, E., Abbak, A., Kırış, R., Sayın, M.A., 2015. Orman amenajman planlamasının sosyal boyutu: Pozantı orman işletme şefliğinde örnek uygulama. T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü, Doğu Akdeniz Ormancılık Araştırma Müdürlüğü, Proje Sonuç Raporu, Proje Numarası: 20.5315/2014–2015, Tarsus.
29. Yomralıoğlu, Ş., 1986. Orman işletme müdür adaylarının geliştirilmesi. Orman ve Av Dergisi, 2: 8-13.
30. Yurdakul, S., 2003. Ormancılıkta personel yönetimi sorunları ve sonuçları (örnek olaylarla irdeleme). Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.