Sağlık Hizmetlerinde Şiddet

Öz

Şiddet farklı şekillerde (fiziksel, sözel, sembolik, cinsel vb.) yaşanan sorunlu bir olgudur ve sosyolojik incelemelerde giderek daha fazla öne çıkmaktadır. Şiddet günlük yaşam deneyiminin bir parçası olmamalıdır; ancak trafikte, ailede, işyerinde sıkça karşılaşılır ve neredeyse her yerde kişisel etkileşimler gerçekleşir. Son yıllarda, özellikle kadınlar ve sağlık çalışanları (doktorlar ve doktor olmayanlar) şiddete uğramaktadır. Bunun en çarpıcı örneği kadına ve çocuğa yönelik şiddettir. Çevremizdeki bu düşmanca çevrenin bir parçası olarak, hekimlere ve sağlık çalışanlarına yönelik şiddetin arttığını gözlemliyoruz. Doktorlara karşı şiddet artık küresel bir sorundur. Sağlık çalışanlarının refahı yalnızca doktor-hasta ilişkilerindeki değişen dinamikler tarafından değil, aynı zamanda genel güvensizlik ortamı nedeniyle de bozulmuştur. Şiddetin tüm biçimleri kınanmalıdır; şiddet konusu yalnızca sağlık çalışanları değil aynı zamanda karar koyucular tarafından da örgütlü ve sistematik olarak ele alınmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Sağlık,şiddet,sağlık çalışanlarına yönelik şiddet

Violence at Healthcare

Öz

Violence, a problematic phenomenon experienced in different forms (physical, verbal, symbolic, sexual, etc.), is increasingly prominent in sociological analysis. Violence is an unwanted aspect of everyday life experience; it is common in traffic incidences, in the family, in the workplace, and in personal interactions almost everywhere. In recent years, women and health professionals (doctors and non-doctors) in particular have been subjected to violence. Violence against women and children has become remarkably commonplace. An increase in violence against physicians and healthcare professionals as part of this more hostile environment could be observed.Violence against doctors is now a global problem.The well-being of health workers has been disrupted not only by the changing dynamics in doctor-patient relationships, but also by the general environment of insecurity. All forms of violence must be condemned; not only healthcare workers but also the decion makers have to deal with the issue of violence collectively and systematically.

Anahtar Kelimeler

• violence,violence towards healthcare proffesionals,health

Teşekkür

The authors want to thank Simon Mumford for the language edition.

Kaynakça

1. 1.Walby S. Violence and society: Introduction to an emerging field of sociology. Current Sociology. 2013;61(2):95-111.
2. 2. Attar GE. Türkiye'de Hekimlere Yönelik Şiddet: Bir Temellendirilmiş Kuram Analizi. Sosyoloji Dergisi/Journal of Sociology. 2017;37(1).
3. 3. Duxbury J, Whittington R. Causes and management of patient aggression and violence: staff and patient perspectives. Journal of advanced nursing. 2005;50(5):469-478.
4. 4. Bhattacharya S, Kaushal K, Singh A. Medical violence (Yi Nao Phenomenon): Its past, present, and future. CHRISMED Journal of Health and Research. 2018;5(4):259.
5. 5. Edelstein L. Greek medicine in its relation to religion and magic. Bulletin of the History of Medicine. 1937;5:201.
6. 6. Özcan NK, Bilgin H. Türkiye'de sağlık çalışanlarına yönelik şiddet: Sistematik derleme. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences. 2011;31(6):1442-1456.
7. 7. Elbek O, Adaş EB. Şiddetin Gölgesinde Hekimlik. Aydın Tabip Odası Şiddete Sıfır Tolerans Çalışma Grubu, Türk Tabipleri Birliği Aydın Tabip Odası Yayını, Mayıs. 2012;28:39.
8. 8. Health TRMo. Sağlık Bakanı Koca, Koronavirüse İlişkin Son Durumu Değerlendirdi Available: https://www.saglik.gov.tr/TR,64493/saglik-bakani-koca-koronaviruse-iliskin-son-durumu-degerlendirdi.html. Accessed 30.03.2020, 2020.

9. 9. Gascón S, Martínez-Jarreta B, González-Andrade JF, et al. Aggression towards health care workers in Spain: a multi-facility study to evaluate the distribution of growing violence among professionals, health facilities and departments. International journal of occupational and environmental health. 2009;15(1):29-35.
10. 10. Aydin B, Kartal M, Midik O, et al. Violence against general practitioners in Turkey. Journal of interpersonal violence. 2009;24(12):1980-1995.
11. 11. Tolhurst H, Talbot J, Baker L, et al. Rural general practitioner apprehension about work related violence in Australia. Australian journal of rural health. 2003;11(5):237-241.
12. 12. Ayrancı Ü, Yenilmez Ç, Günay Y, et al. Çeşitli sağlık kurumlarında ve sağlık meslek gruplarında şiddete uğrama sıklığı. Anadolu Psikiyatri Dergisi. 2002;3(3):147-154.
13. 13. Gillespie GL, Gates DM, Miller M, et al. Workplace violence in healthcare settings: risk factors and protective strategies. Rehabilitation nursing. 2010;35(5):177-184.
14. 14. Carmi-Iluz T, Peleg R, Freud T, et al. Verbal and physical violence towards hospital-and community-based physicians in the Negev: an observational study. BMC health services research. 2005;5(1):54.
15. 15. Winstanley S, Whittington R. Aggression towards health care staff in a UK general hospital: variation among professions and departments. Journal of clinical nursing. 2004;13(1):3-10.
16. 16. Hashim MJ. Principles of family medicine and general practice - defining the five core values of the specialty. Journal of primary health care. 2016;8(4):283-287.
17. 17. Loxterkamp D. What do you expect from a doctor? Six habits for healthier patient encounters. The Annals of Family Medicine. 2013;11(6):574-576.