The Adaptation Study of the Severity of Violence Against Women Scale to Turkish

Öz

Aim/background: In this study, the validity and reliability studies of the Scale of Severity of Violence Against Women (SVAWS) were conducted in order to gain the tools for better understanding of the oppressive context of violence. Method: First of all, the SVAWS was translated from English to Turkish by the researchers and 4 items related to sexual violence were excluded from the scale.The study included 520 men in the probation system with a mean age of 30.81 (ss = 8.90). Results: The SVAWS’s Cronbach Alpha internal consistency coefficient was found to be 0.969.The SVAWS’s item-total score correlations ranged from 0.310 to 0.772. Conclusion:The items that constitute the Scale of Violence Against Women have the desired characteristics,the high reliability and validity of the scale,shows that the scale can be used in defining the level of violence of partner, spouse and men against women in individuals living in Turkey. Amaç: Bu çalışmada şiddetin baskıcı bağlamının daha iyi anlaşılabilmesine yarayacak araçların Türkçeye kazandırılması amacıyla The Severity of Violence Against Women Scale/Kadına Yönelik Şiddetin Düzeyi Ölçeği’nin (KYŞDÖ) geçerlik güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Yöntem: Öncelikle KYŞDÖ araştırmacılar tarafından İngilizceden Türkçe’ye çevrilmiş ve cinsel şiddet ile ilgili alt boyutta yer alan 4 madde ölçekten çıkartılmıştır. Çalışmaya, yaş ortalaması 30,8 (ss=8,9) olan denetimli serbestlik sisteminde yer alan 520 erkek birey katılmıştır. Bulgular: Kadına Yönelik Şiddetin Düzeyi Ölçeği’nin Cronbach Alpha iç tutarlılık kat sayısı 0,969 olarak bulunmuştur. Ölçeğin madde-toplam puan korelasyonları 0,310 ile 0,772 arasında değişmektedir. Sonuç: Kadınlara Yönelik Şiddetin Düzeyi Ölçeği’ni oluşturan maddelerin istendik özelliklerde olması, ölçeğin güvenirliğinin ve geçerliğinin yüksek olması, bu ölçeğin Türkiye’de yaşayan erkek, partner ve eşlerin kadınlara yönelik şiddet düzeylerini belirlemede kullanılabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Violence against women,spouse abuse,partner abuse,validity,reliability

Kaynakça

1. 1. Afşar TS. Türkiye’de şiddetin kadın yüzü. Sosyoloji Konferansları 2015;52 (2):715-753.
2. 2. Güleç H, Topaloğlu M, Ünsal D, Altıntaş M. Bir kısır döngü olarak şiddet. Psikiyatride güncel yaklaşımlar 2012; 4(1): 112-137.
3. 3. Kocacık F. Şiddet olgusu üzerine. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi 2001; 2:1-7.
4. 4. Felser ZR. Domestic violence and abuse in intimate relationship from public health perspective. Health Psychology Research 2014;2:1821.
5. 5. Dutton MA, Goodman, L. Coercion in intimate partner violence: toard a new conceptualization. Sex Roles 2005, 52(11): 743-756. doi: 10.1007/s11199-005-4196-6
6. 6. Walker LE. Psychology and domestic violence around the world. Am Psychol 1999;54:21-9
7. 7. Kocacık F, Çağlayandereli M. Ailede kadına yönelik şiddet: Denizli ili örneği. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi 2009;6(2): 24-43.
8. 8. Sagrestano LM,Heavey CL, Christensen A.Perceived Power and Physical Violence in Marital Conflict, 55 Journal of Social Issues 1999;55:75-76.

9. 9. Jacopson, NS, Gottman JM. When men batter women: new insights into ending abusive relationships. New York:Simon & Schuster; 2007. p.158-159.
10. 10. Yıldırım A. Sıradan şiddet: kadına ve çocuğa yönelik şiddetin toplumsal kaynakları. 1. Baskı. İstanbul: Boyut Kitapları; 1998. p. 27-28.
11. 11. Collins, R. Entering and leaving the tunnel of violence: microsociological dynamics of emotional entrainment in violent interactions. Current Sociology 2012; 61(2): 132-151.
12. 12. Tuerkheimer D. Recognizing and remediying the harm of battering. Journal of Criminal Law and Criminology 2004; 959.
13. 13. Cihan Ü, Karakaya H. Kadın-erkek kavramları bağlamında şiddet ve şiddetle mücadelede sosyal hizmetin rolü. AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2017; 17 (4): 297-324.
14. 14. Marshall LL. Development of the severity of violence against women scales.Journal of Family Violence, 1992;7 (2) 103-12).
15. 15. Gondolf EW. Evaluating programs for men who batter: Problems and prospects. J. Faro. Viol 1987;2: 95-108.
16. 16. Kadın Dayanışma Vakfı, Kadına Yönelik Şiddetle Mücadele Mekanizmaları İzleme Raporu. Ankara: Ezgi Ofset ve Matbaacılık; 2017. p.5-6.
17. 17. Yüksel Kİ, Çavlin A. Kadına yönelik şiddet yaygınlığı. Türkiye’de kadına yönelik aile içi şiddet araştırması içinde Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Ankara: Elma Teknik Basım Matbaacılık. 2015. P. 81-122.
18. 18. Çalışkan H, Çevik E. Kadına yönelik şiddetin belirleyicileri: Türkiye örneği. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi 2018; 7 (14), 218-233.
19. 19. Güner B. Türkiye’de kadına yönelik şiddetin hukuk sosyolojisi açısından değerlendirilmesi. Uluslararası Multidisipliner Akademik Araştırmalar Dergisi 2016; 3(1).
20. 20. Marshall, L.L. (1992). Development of the Severity of Violence Against Women Scales. Journal of Family Violence, 7, 103-121.