Sustainability Analysis of the Use of Natural Ecological Materials in Today's Textile Technology

Öz

This study analyses the sustainability of cotton, wool and flax/hemp, which are the main natural textile materials, in the context of including ecology in modern textile technology. While the textile industry is associated with many environmental and social problems such as high-water consumption, toxic chemical use and labour exploitation, it has become a necessity to analyze natural-ecological materials on the basis of sustainability. Sustainable textile understanding is directly related not only to production processes but also to material selection, product lifetime and waste management. In this context, natural-ecological textile materials represent a concrete reflection of ecological approaches such as reduction of carbon footprint, use of renewable resources, content free from toxic substances. Together with modern textile technologies, these materials contribute to the formation of a sustainable structure in the sector by supporting innovative methods such as green chemistry applications, recycling techniques and low energy consumption. In this study, the importance of cotton, wool and flax/hemp, which are natural-ecological textile materials, in terms of sustainability has been analyzed in a multi-dimensional manner and the applicability and impact of ecological principles in modern textile technologies have been discussed through these examples. Thus, it is aimed to provide a guiding perspective for sustainable textiles at both environmental and social level. Another aim of the study is to increase the awareness of the textile industry to make it greener by touching on the current situation of the textile industry in terms of sustainability.

Anahtar Kelimeler

• Natural Textile Materials
• Ecological Textile
• Sustainable Textile
• Sustainable Textile Technology.

Günümüz Tekstil Teknolojisinde Doğal Ekolojik Malzeme Kullanımının Sürdürülebilirlik Analizi

Öz

Bu çalışma ile modern tekstil teknolojisinde ekolojiye yer verme bağlamında, başlıca doğal tekstil malzemeleri olan pamuk, yün ve keten/kenevir’in sürdürülebilirliği analiz edilmektedir. Tekstil endüstrisi; yüksek su tüketimi, toksik kimyasal kullanımı ve iş gücü sömürüsü gibi pek çok çevresel ve sosyal sorunla ilişkilendirilirken, doğal-ekolojik malzemelerin sürdürülebilirlik temelinde analiz edilmesi artık zaruret haline gelmiştir. Sürdürülebilir tekstil anlayışı, yalnızca üretim süreçleriyle değil; aynı zamanda malzeme seçimi, ürünün kullanım ömrü ve atık yönetimiyle doğrudan ilgilidir. Bu bağlamda doğal-ekolojik tekstil malzemeleri; karbon ayak izinin azaltılması, yenilenebilir kaynakların kullanımı, toksik maddelerden arındırılmış içerik benzeri ekolojik yaklaşımların somut bir yansımasını temsil etmektedir. Modern tekstil teknolojileriyle birlikte, bu malzemeler; yeşil kimya uygulamaları, geri dönüşüm teknikleri ve düşük enerji tüketimi gibi yenilikçi yöntemlerle desteklenerek sektörde sürdürülebilir bir yapının oluşmasına katkı sağlamaktadır. Bu çalışmada, doğal-ekolojik tekstil malzemelerinden pamuk, yün ve keten/kenevir ‘in sürdürülebilirlik açısından taşıdığı önem çok boyutlu olarak ele alınarak analiz edilmiş ve bu örnekler üzerinden bunların modern tekstil teknolojilerinde ekolojik ilkelerin uygulanabilirliği ve etkisi tartışılmıştır. Böylece sürdürülebilir tekstil için hem çevresel hem de toplumsal düzeyde yol gösterici bir perspektif sunulması hedeflenmiştir. Çalışmanın bir amacı da tekstil sanayinin mevcut durumuna sürdürülebilirlik yönüyle temas ederek onu daha yeşil hale getirmeye yönelik farkındalığı artırmaktır.

Anahtar Kelimeler

• Doğal Tekstil Malzemeleri
• Ekolojik Tekstil
• Sürdürülebilir Tekstil
• Sürdürülebilir Tekstil Teknolojisi.

Kaynakça

1. Başbuğ, E. (2024). Doğal Lif Takviyeli Biyopolimer Kompozit Üretimi Ve Aşınma Özelliklerinin İncelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü)
2. Boteva Peeva, N. (2017). Bloomer: A Magazine Promoting Sustainable Fashion. (Unpublished Master’s Thesis, Politecnico di Milano)
3. Bouazizi, N. (2021). Green technology in textile industries. Journal of Textile Science & Fashion Technology, 8(2), 5-11. https://doi.org/10.33552/JTSFT.2021.08.000684
4. Can, Ö., & Ayvaz, K. M. (2017). Tekstil ve modada sürdürülebilirlik. Akademia Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 110-119.
5. Cardoso, A. A. M. (2013). Life Cycle Assessment Of Two Textile Products Wool And Cotton. (Master’s Thesis, Porto University, Portugal)
6. Colombo, B., Scuri, A., Dughetti, C., Dotti, S., & Gaiardelli, P. (2024). Evaluation of the environmental sustainability of a flax spinning process through life cycle assessment: an Italian case study. Summer School Francesco Turco Proceedings, 28, 1-7.
7. Demirbek, D. M., & Bulut, M. O. (2021). Kenevir liflerinin eldesi, özellikleri ve kompozit uygulama alanları. Bartın Üniversitesi Doğal ve Uygulamalı Bilimler Dergisi, 4(2), 176-191.
8. Dündar, E. (2008). Çeşitli Selülozik İpliklerden Üretilen Örme Kumaşların Performanslarının Karşılaştırılması. (Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü)

9. Elkateks (2024). Sürdürülebilir tekstil: Çevreye duyarlı kumaş seçimlerinin önemi. https://elkateks.com/genel-tr/surdurulebilir-tekstil-cevreye-duyarli-kumas-secimlerinin-onemi Erdem, Ö., & Kurtuldu, E. (2019). Sürdürülebilir tekstil üretim ve tasarımında yeniden değer kazanan lif: Kenevir. SDÜ ART-E, 12(24), 42-48.
10. Eroğlu, N. S. (2023). Sustainability approaches in denim products and production processes. Tekstil ve Mühendis, 30(132), 335-350.
11. Gürcüm, B. H., & Yüksel, C. (2011). Moda sektörünü “yavaşlatan” eğilim: Eko moda ve moda’da sürdürülebilirlik. Akdeniz Sanat Dergisi, 4(8), 48-52.
12. İşmal, Ö. E., & Yıldırım, L. (2011). Tekstil tasarımında çevre dostu yaklaşımlar. Akdeniz Sanat Dergisi, 4(8), 60-68.
13. Kalkancı, M. (2017). Sürdürülebilir tekstil üretiminde “organik pamuk” ve önemi. Akademia Mühendislik ve Fen Bilimleri Dergisi, 2(3), 14-23.
14. Kaya, S., & Öner, E. (2020). Kenevir liflerinin eldesi ve tekstil endüstrisindeki uygulamaları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 11(1), 108-123. https://doi.org/10.29048/makufebed.693406
15. La Rosa, A. D., & Grammatikos, S. A. (2019). Comparative life cycle assessment of cotton and other natural fibers. Fibers, 7(12), 101.
16. Muthu, S. S., & Gardetti, M. A. (2020). Sustainability in the textile and apparel industries: Production process sustainability. Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-030-38545-3
17. Muthu, S. S., Li, Y., Hu, J. Y., & Mok, P. Y. (2012). Quantification of environmental impact and ecological sustainability for textile fibres. Ecological Indicators, 20, 208-213.
18. Oğurlu, İ. (2024). Doğal-ekolojik üç yapı malzemesi taş-kerpiç-ahşap için sürdürülebilirlik analiz modeli. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 53, 150-167.
19. Şahinkoç, E. M., Aydın, S., & Öncel, K. (2022). Türkiye’de ekolojik moda için marka yaratılması: SWOT analiziyle durum değerlendirilmesi. International Journal of Social Sciences, 6(3), 359-377. https://doi.org/10.30830/tobider.sayi.12.17
20. Tağı, S., & Dağdelen, R. (2024). Tiftik ve pamuk tekstil yüzeylerine ekolojik baskı uygulamalarında farklı rulo hazırlama şekillerinin karşılaştırılması. İdil, 113(1), 95-104. https://doi.org/10.7816/idil-13-113-07.
21. UIB (2023). Uludağ Tekstil İhracatçıları Birliği. Ekolojik ve sürdürülebilir tekstiller raporu. https://uib.org.tr/tr/kbfile/ekolojik-ve-surdurulebilir-tekstil
22. URL1: https://truecostmovie.com/
23. URL2: https://www.surfmadame.com/en/surfing-and-dressing-yourself-eco-friendly/
24. URL3: https://cen.acs.org/business/consumer-products/new-textile-dyeing-methods-make/96/i29
25. Van der Werf, H. M. G., & Turunen, L. (2008). The environmental impacts of the production of hemp and flax textile yarn. Industrial Crops and Products, 27(1), 1-10.
26. Yardley, J. (2013). Report on deadly factory collapse in Bangladesh finds widespread blame. The New York Times. https://www.nytimes.com/2013/05/23/world/asia/report-on-bangladesh-building-collapse-finds-widespread-blame.html