Evaluating of the Grain Corn Cultivars Performances Suitable for Burdur Conditions

Öz

Burdur region of Turkey is one of the provinces developed modern animal husbandry, there isn’t scientific a research has been conducted on grain corn which is a good animal feed. The research aimed to investigate grain yield and yield component traits of ten grain type hybrid dent corn cultivars as main crop at Burdur conditions in the 2019 and 2020 cropping seasons. The experiment was set up according to the Randomized Complete‐Block Design with three replicates. In the study, there were significant differences among the cultivars in terms of the studied characteristics in both years. The highest and the lowest yield values varied depending on cultivars and years. The grain yield of the cultivars varied between 8624-11803 kg/ha in the first year and 8463-12033 kg/ha in the second year. The highest grain yield was determined in Gladius and RX9292 cultivars, while the lowest values were identified in Lila and OSSK596 cultivars in both years. As a result of two consecutive years, two corn cultivars, Gladius and RX9292, are recommended for higher grain production in the Burdur ecological conditions.

Anahtar Kelimeler

• Burdur
• dent corn
• grain yield
• Performance

Burdur Koşullarına Uygun Tane Mısır Çeşit Performanslarının Değerlendirilmesi

Öz

Türkiye’de modern hayvancığın geliştiği illerden biri olan Burdur’da, iyi bir hayvan yemi olan tane mısır üzerine daha önce bilimsel bir çalışma yapılmamıştır. Araştırma; on adet tane tip at dişi hibrit mısır çeşidinin Burdur koşullarında ana ürün olarak tane verimi ve verimle ilişkili karakterleri araştırmak amacıyla 2019 ve 2020 üretim sezonunda yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. Her iki yılda da incelenen özelikler bakımından çeşitler arasındaki farklar istatistiksel (P≤0.05 ve P≤0.01) olarak önemli olmuş, en yüksek ve en düşük değerler çeşitlere ve yıllara göre değişmiştir. Mısır çeşitlerinin tane verimleri birinci yıl 862.4-1180.3 kg/da, ikinci yıl 846.3-1203.3 kg/da arasında değişmiştir. Her iki yılda da en yüksek tane verimi Gladius ve RX9292 çeşitlerinde ve en düşük Lila ve OSSK596 çeşitlerinde belirlenmiştir. Sonuç olarak, Burdur ekolojik koşullarında tane tip at dişi mısır olarak daha yüksek tane veriminden dolayı Gladius ve RX9292 çeşitleri önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Burdur
• atdişi mısır
• tane verimi
• Performans

Teşekkür

Çalışmada kullanılan çeşitlerin temin edildikleri firmalardan araştırmanın amacı belirtilerek yapılan yazışmalar sonucu izin alınmıştır. Yazarların çalışılan çeşitlerin temin edildikleri firmalar ile "İstihdam, ortaklık, danışmanlıklar, hisse senedi sahipliği, hizmet karşılığı ödenen ücretler, ücretli bilirkişilik, akrabalık veya yakın kişisel ilişkiler" ve benzeri herhangi bir çıkar ilişkisi yoktur. Araştırmada ticari mısır çeşitlerini kullanım izni veren tohumluk firmalarına teşekkür ederiz.

Kaynakça

1. Anonim (2020). 2020 yılı genel brifingi. https://burdur.tarimorman.gov.tr/Link/6/Il-Brifingi Erişim tarihi: 29.10.2020.
2. Gür, İ., & Kara, B. (2019). Trabzon ekolojik koşullarında at dişi hibrit mısır çeşitlerinin performansları. Black Sea Journal of Agriculture, 2(2), 103-108.
3. Kılınç, S., Karademir, Ç., & Ekin, Z. (2018). Bazı mısır (Zea mays L.) çeşitlerinde verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 21(6), 809-816. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.463813
4. Konuşkan, Ö., Atış, İ., & Gözübenli, H. (2015). Yield and yield components of some dent maize genotypes grown as main‐crop in Amik plain conditions. Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi dergisi, 20, 1‐6.
5. Kökten, K., & Akçura, M. (2017) Performances of hybrid dent maize cultivars in Bingöl conditions. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilim Enstitüsü Dergisi 21(1), 261‐265. https://doi.org/10.19113/sdufbed.10071
6. Öz, A., Tezel, M., Kapar, H., & Üstün, A. (2008). Samsun ve Konya Şartlarına Uygun Mısır Çeşitlerinin Geliştirilmesi Üzerine Bir Araştırma. Ülkesel Tahıl Sempozyumu, Konya, 37-146.
7. Öktem, A., & Öktem, A. G. (2009). Bazı at dişi hibrit mısır (Zea mays L. indentata) genotiplerinin Harran Ovası koşullarında performanslarının belirlenmesi. Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi,13(2), 49-58.
8. Öktem, A., & Toprak, A. (2013). Çukurova koşullarında bazı at dişi mısır (Zea mays L. indentata) genotiplerinin verim ve morfolojik özelliklerinin belirlenmesi. Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 17(4), 15-24.

9. Özata, E., & Kapar, H. (2013). Bazı at dişi hibrit mısır (Zea mays indentata Sturt) genotiplerinin Samsun koşullarında kalite ve performanslarının belirlenmesi. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi, 6, 19-26.
10. Özcan, S. (2009). Modern dünyanın vazgeçilmez bitkisi mısır: Genetiği değiştirilmiş (Transgenik) mısırın tarımsal üretime katkısı. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, 2(2), 1-34.
11. Özkan, A., & Ülger, A.C. (2011). Çukurova ekolojik koşullarında değişik azot dozu uygulamalarının iki cin mısırı (Zea mays L. everta Sturt.) çeşidinde tane verimi ve bazı tarımsal özelliklere etkisi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 21(3), 198-208.
12. Öztürk, A., & Büyükgöz, A. (2021). Trabzon iline ait bazı yerel mısır populasyonlarının agronomik performansları. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 52 (1), 67-80. https://doi.org/10.17097/ataunizfd.768620
13. Pamukçu, M., Erdal, G., Savur, O., Toros, A., & Özata, E. (2011). Beyaz Hibrit Mısır Aday Çeşitlerinin Antalya ve Samsun Koşullarında Performanslarının Değerlendirilmesi. Türkiye 9. Tarla Bitkileri Kongresi, Bursa.
14. Sakin, M. A., Bozdağ, M., & Çakar, Ş. (2016). Tokat Kazova ve Zile ana ürün koşullarında yetiştirilen melez at dişi mısır (Zea mays indentata L.) çeşitlerinin verim ve verim özelliklerinin belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 25, 87-93. https://doi.org/10.21566/tarbitderg.280240
15. TÜİK (2021). Bitkisel üretim istatistikleri. Türkiye istatistik kurumu. https://tuik.gov.tr/. Erişim tarihi: 02.02.2021.