MİFTĀḤU'L-ʿULŪM'UN DİL İLİMLERİ TASNİFİNE ETKİSİ
Öz
Arapçayı müşterek dil olarak kullanan Müslümanlar erken dönemlerden itibaren ilimler tasnifi üzerine düşünmüş ve konuyla ilgili eserler telif edilmiştir. Arap dili ilimlerinin bu tasnif içerisindeki yeri aşağı yukarı sabit olsa da kendi içerisindeki tasnifi sürekli değişmiştir. Oluşum sürecinde bir bütün olan el-ʿArabiyye, Arap diline dair bilinmesi gereken her şeyi ihtiva ederken asırların geçmesiyle alt dallara ayrılarak müstakil disiplinler oluşmuştur. Alt dallara ayrılan dil bilimlerinin konuları, kapsamları, sınırları ve nihayet sayıları üzerinde net açıklamalar yapabilmek birkaç asrın geçmesini gerektirmiştir. Dil ilimleri genel tasnif çalışmalarında öbekler halinde ele alınırken dil ilimleri uzmanlarının tasnifleri daha teknik kriterlere dayanmaktadır. Bu nedenle alanın uzmanları tarafından yapılan sınıflandırmalar önemlidir. Şu var ki birkaç eser dışında dil ilimleri alanında özellikle bu ilimlerin sınıflandırılmasıyla meşgul olunmamıştır. Bu eserlerden birisi on üçüncü yüzyıl dilbilimcilerinden Yusuf es-Sekkākī’ye ait Miftāḥu’l-ʿulūm adlı eserdir. Bu makalede söz konusu eserin dil ilimleri tasnifine etkisini incelemeye çalışacağız. Miftāḥu’l-ʿulūm’un dil ilimleri tasnifine tesiri tabii olarak müteakip dönemlerdeki çalışmalarda aranacaktır. Genel olarak belagat çalışmaları özel olarak Miftāḥu’l-ʿulūm tabanlı şerh, ihtisar ve haşiyeler temel kaynaklarımız olacaktır. Dil ilimlerini sınıflandırma fikri yeni bir fikir olmasa da Miftāḥu’l-ʿulūm’un hem konuların düzenlenmesi hem de giriş bölümündeki bilgileri itibariyle tasnif düşüncesini canlı tutan ve sonrakileri tasnif yapmaya tahrik eden bir eser olduğunu söylemek mümkündür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aitchison, J. (2016): el-Lisaniyyat mukaddime ile’l-mukaddimat, (çv. Abdulkerim Muhammed Cebel), el-Merkezu’l-Kavmiyyu li’t-Terceme, Kahire.
- Boyalık, T. (2017):ʾĪcī’nin Belagat Anlayışı, İslam İlim ve Düşünce Geleneğinde ʿAḍududdīn el-ʾĪcī, ed. Eşref Altaş, İSAM yay., Ankara.
- el-Cāḥız, Ebu Osman (h.1423): el-Beyān ve’t-tebyīn, Daru ve Mektebetu’l-Hilal, Beyrut .
- el-Cāḥız, Ebu Osman (h.1424): el-Ḥayevān, Daru’l-Kutubi’l-İlmiyye, Beyrut.
- el-Cürcānī, ʿAbdulḳāhir (thz.): Esraru’l-belağa, thk. Mahmud Muhammed Şakir, Matabaatu’l-Medeni, Kahire.
- el- Cürcānī, es-Seyyid eş-Şerīf (2009): el-Misbah fi şerhi’l-Miftah, thk. Yüksel Çelik, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İst. (Yayımlanmaış Doktora tezi).
- Ebu Reyyan, Muhammed Ali (thz.): Taṣnīfu’l-ʿulūm beyne’l-Fārābī ve İbn Haldūn, Alemu’l-Fikr, cilt 9, sayı 1, s.97-122.
- el-Evrāğī, Muhammed (2001): el-Vasāiṭu’l-luğaviyye: 1-Ufūlu’l-lisāniyyāti’l-külliyye, Dâru’l-Emân, Rabat.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
15 Ekim 2018
Gönderilme Tarihi
30 Eylül 2018
Kabul Tarihi
1 Ekim 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 2 Sayı: 4