KİMYA PROGRAMI ÖĞRENCİLERİNİN ORGANİK KİMYA FARKINDALIKLARI (KMYO ÖRNEĞİ)
Öz
Bireyin kendine has tutum ve algılarının incelenmesi farkındalık düzeylerinin tespit edilmesi ile mümkün olmaktadır. Farkındalık, gelecekte nasıl davranılacağı, nelerin gerçekleştirilebileceği hakkında ip uçları verir. Bu araştırmanın amacını; öğrencilerin demografik değişkenlerinin organik kimya eğitimi farkındalıklarına etkisini ölçmek oluşturmaktadır. Öğrencilerin organik kimya eğitimi farkındalıklarını ölçmek için uzman görüşleri ve literatür araştırması yapılarak ölçek oluşturulmuştur. Ölçek 11 madde ve 3 alt boyuttan oluşmaktadır. Organik kimya farkındalığı ölçeğine ilişkin geçerlik ve güvenilirlik analizleri yapılmıştır. Ölçeğin güvenirlik katsayısı 0,811, organik kimya eğitim memnuniyeti alt boyutu güvenirlik katsayısı 0,755, organik kimya eğitiminin geleceğe dönüklüğü güvenirlik katsayısı 0,724, organik kimya eğitiminin uygulamaya dönüklüğü güvenirlik katsayısı 0,810 olarak bulunmuştur. Ayrıca öğrencilerin cinsiyetleri ve öğrenim türleri ile olan ilişkisi de incelenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bağçeci, B., Döş, B. ve Sarıca, R. (2011). İlköğretim öğrencilerinin üstbilişsel farkındalık düzeyleri ile akademik başarısı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(16), 551-566.Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, Güz (32), 470-483.Doğru, M. ve Aydoğdu, M. (2003). Fen bilgisi öğretiminde kullanılan yöntemlerde karşılaşılan sorunlar ile ilgili öğrenci görüşleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(13), 150-158.Hand, B. ve Choi, A. (2010). Examining the ımpact of student use of multiple modal representations in constructing arguments ın organic chemistry laboratory classes. Res Sci Educ, 40, 29-44.Hart, E. (1925). Teaching organic chemistry. J. Chem. Educ., 2(2), 110.Karakoç, F. Y. ve Dönmez, L. (2014). Ölçek geliştirme çalışmalarında temel ilkeler. Tıp Eğitimi Dünyası, 40, 39-49.Kurbanoğlu, N. İ. ve Taşkesenligil, Y. (2002). Organik kimyada stereokimya konusunun programlı öğretimi. http://www.old.fedu.metu.edu.tr/ufbmek-5/b_kitabi/PDF/Kimya/Poster/t146d.pdf, (11.02.2019)Lambert, F. L. (1963). Effective Teaching Of Organic Chemistry. Chem Ed, 40(4), 173-174. Özyalçın Oskay, Ö., Erdem, E. & Yılmaz, A. (2009). Kimya laboratuvar uygulamalarının öğrencilerin kimyaya yönelik tutum ve başarılarına etkisi üzerine bir çalışma. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(27), 222-321.Paulson, D. R. (1999). Active learning and cooperative learning in the organic chemistry lecture class. Journal Of Chemical Education, 76(8), 1136-1140.Şendur, G. (2017). Kavramsal değişim metinleri yardımıyla organik kimya öğretimi. (Ed.). A. Ayas ve M. Sözbilir. Kimya Öğretimi Öğretmen Eğitimcileri, Öğretmenler ve Öğretmen Adayları İçin İyi Uygulama Örnekleri, 303-318. Ankara: Pegem Yayınları.Yaşar, M. (2014). İstatistiğe Yönelik tutum ölçeği: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(2014/2), 59-75 Yılmaz, A., Uludağ, N. ve Morgil, İ. (2001). Üniversite öğrencilerinin organik kimya laboratuvar tekniğine ait temel bilgileri, uygulamaların yetersizliği ve öneriler. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 151-157.Zoller, U. (1990). Comments and criticism students’ misunderstandings and misconceptions ın college freshman chemistry (general and organic). Journal Of Research in Science Teaching, 27(10), 1053-1065.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Konferans Bildirisi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
15 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
14 Haziran 2019
Kabul Tarihi
6 Ağustos 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 3 Sayı: 6