THE INTERACTION OF PERFORMANCE EVALUATION ON JOB SATISFACTION - A LITERATURE REVIEW

Öz

This research is a compilation study conducted to determine the effect of performance evaluation on job satisfaction. In this context, the concepts of performance evaluation and job satisfaction were discussed and the interaction between performance evaluation and job satisfaction was examined based on a literature review. With the performance evaluation, it is determined to what extent the human resources reach the requirements of the roles defined by their institutions and managers. While the reward, wage and promotion achieved by the human resources as a result of their successful work are determined by performance evaluation, whether the human resources reach their wishes is determined by measuring the level of job satisfaction. Thus, while the human resources gain information about the work they have carried out, the institution gains information about the extent to which the human resources fulfill their assigned duties, to what extent the qualifications and competencies of the human resources are reflected in the given job, and the level of their performance. As a result, coordination between the goals of the institution and the performance of the human resources is achieved by making healthy decisions about rewarding, promoting, increasing and appreciating the human resources and determining the need for in-service training.

Anahtar Kelimeler

• Performance Evaluation
• Job Satisfaction
• Human Resources

PERFORMANS DEĞERLENDİRMESİ İŞ DOYUMU ETKİLEŞİMİ- BİR ALANYAZIN DERLEMESİ

Öz

Bu araştırma, performans değerlendirmesinin iş doyumu üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla yürütülen bir derleme çalışmasıdır. Bu bağlamda, performans değerlendirmesi ile iş doyumu kavramları ele alınmış ve performans değerlendirmesi-iş doyumu etkileşimi alanyazın taramasına dayalı olarak irdelenmiştir. Performans değerlendirmesiyle insan kaynaklarının, kurumları ve yöneticileri tarafından kendilerine tanımlanmış olan rollerin gereklerine ne derece ulaştığı tespit edilir. İnsan kaynağının başarılı çalışmaları sonucunda elde ettiği ödül, ücret ve terfi performans değerlendirmesi ile belirlenirken, insan kaynağının isteklerine ulaşıp ulaşmadığı ise iş doyum düzeyinin ölçülmesiyle belirlenir. Böylece, insan kaynağı, gerçekleştirmiş olduğu çalışmalar hakkında bilgi sahibi olurken; kurum, insan kaynaklarının verilen görevleri ne oranda yerine getirdiği, insan kaynağının nitelik ve yeterliliklerinin verilen işe ne oranda yansıdığı, performansının ne düzeyde olduğu gibi konularda bilgi sahibi olmaktadır. Sonuçta, insan kaynaklarının ödüllendirilmesi, terfi etmesi, ücretinin artırılması, takdir edilmesi ve hizmet-içi eğitim ihtiyacının belirlenmesi ile ilgili sağlıklı kararlar alınarak kurumun amaçlarıyla insan kaynağının performansı arasında koordinasyon sağlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• performans değerlendirmesi,
• iş doyumu,
• insan kaynakları,

Kaynakça

1. Acar, N. (1999). İnsan Kaynakları Yönetimi, Milli Prodüktivite Yayınları, Ankara.
2. Açıkalın, A. (2000). İnsan Kaynağının Yönetimi- Geliştirilmis, 2. Baskı, Pegem A Yayınları, Ankara.
3. Adair, J. (2003). Etkili Motivasyon, (Çev. Salih Uyan), Babaili Kültür Yayıncılığı, İstanbul.
4. Allan, J. (1998). Daha İyi Nasıl Motive Etme, Timaş Yayınları, İstanbul. Akçatepe, G., Kaner, S. ve Sucuoğlu, B. (2002). Öğretmenlerde Tükenmişlik, İş Doyumu ve Kişilik, 2. Baskı, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
5. Ateş, H. ve Çetin, D. (2003). ‘’Çağdaş Kamu Yönetimi II’’, (Ed.) Muhittin Acar ve Hüseyin Özgür, Nobel Yayınları, Ankara.
6. Aydın, M. (2007). Çağdaş Eğitim Denetimi, 5. Baskı, Hatiboğlu Yayınevi, Ankara.
7. Bakan, İ. ve Büyükbeşe, T. (2004). ‘’Örgütsel İletişim İle İş Tatmini Unsurları Arasındaki İlişkiler: Akademik Örgütler İçin Bir Alan Araştırması’’, http://www.akdeniz.edu.tr/iibf/dergi/Sayi07/05Bakan.pdf (12 .07. 2009).
8. Barutçugil, İ. (2002a). Performans Yönetimi, 1. Baskı, Kariyer Yayıncılık, İstanbul.

9. Barutçugil, İ. (2004). Stratejik İnsan Kaynakları, 1. Baskı, Kariyer Yayınları, İstanbul.
10. Canman, A. (1993). Personelin Değerlendirilmesinde Çağdaş Yaklaşımlar ve Türkiye’de Kamu Personelinin Değerlendirilmesi, TODAİE Yayınları, Ankara.
11. Çakır, Ö. (2001). İşe Bağlılık Olgusu ve Etkileyen Faktörler, 1. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
12. Davis, K.(1982). Örgütsel Davranış: İşletmelerde İnsan Davranış, (Çev. Kemal Tosun vd.,) , İstanbul Matbaası, İstanbul.
13. Erdoğan, İ. (1999). İşletme Yönetiminde Örgütsel Davranış, Dönence Basım ve Yayım Hizmetleri, İstanbul.
14. Ergenç, A. (1981). ‘’İş Doyumunun Belirleyicileri Olarak Beklenti- Algılama Tutarsızlığı ve Çalışma Değerleri’’, Yönetim Psikolojisi II. Ulusal Sempozyumuna Sunulan Bildiriler-Yorumlar-Tartışmalar, 16- 19 Kasım 1981, Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, Ankara.
15. Fındıkçı, İ. (1999). İnsan Kaynakları Yönetimi, 1. Basım, Alfa Basım Yayım Dağıtım, Ankara.
16. Kaynak T. vd. (2000). İnsan Kaynakları Yönetimi, Dönence Basım ve Yayın Hizmetleri, İstanbul
17. Keser, A. (2006). Çalışma Yaşamında Motivasyon, 1. Baskı, Alfa Aktüel Yayınları, İstanbul.
18. Luecke, R. (2008). Performans Yönetimi, (Çev. Aslı Özer), Türkiye İş Bankası Yayınları, İstanbul.
19. Mullins, L. (1994). Management And Organisational Behavıour, Pitman Publishing, London.
20. Palmer, J. M. (1993). Performans Değerlendirmeleri, (Çev. Doğan Şahiner), 1. Baskı, Rota Yayın Yapım Dağıtım, İstanbul.
21. Telman, N. ve Ünsal, P. (2004). Çalışan Memnuniyeti, Epsilon Yayıncılık, İstanbul.
22. Tortop, N., Aykaç, B., Yayman, H. ve Akif, Ö. (2006). İnsan Kaynakları Yönetimi, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
23. Türkel, A. (1998). İnsan Kaynaklarının Etkili Kullanımı, Erdiz Masa Üatü Yayıncılık, İstanbul.
24. Vural, Z., Akıncı, B., ve Coşkun, G. (2007). Örgüt Kültürü, Nobel Yayın Dağıtım. Ankara.
25. Yüksel, Ö. (1997). İnsan Kaynakları Yönetimi, Gazi Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümü, Ankara.
26. Yüksel, Ö. (2007). İnsan Kaynakları Yönetimi, 8. Baskı, Gazi Kitabevi, Ankara.