Hacettepe Üniversitesi ve Bilkent Üniversitesi Öğrencilerinin Okuma Alışkanlıkları Üzerine Bir Araştırma
Öz
Okuma alışkanlığı bireysel ve toplumsal gelişme ölçütleri arasında yer almaktadır. Üniversite öğrencileri güçlü okuma alışkanlığına sahip olması beklenen bir gruptur. Bu çalışma, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Bilkent Üniversitesi Güzel Sanatlar, Tasarım ve Mimarlık Fakültesi'nde öğrenim gören dördüncü sınıf lisans öğrencilerinin kitap okuma alışkanlığı düzeylerini ve bu alışkanlıklarına ilişkin çeşitli özellikleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu çerçevede, bu üniversitelerin ilgili fakültelerindeki toplam 104 öğrenciye, 2008 Aralık ayında anket uygulanmıştır. Araştırma sonucunda her iki üniversite öğrencilerinin de zayıf bir okuma alışkanlığına sahip oldukları anlaşılmıştır. Ayrıca, öğrencilerin düzenli okumadıkları, okuyacakları kitapları daha çok satın aldıkları görülmüştür. Öğrenciler, genelde zaman yetersizliği nedeniyle okuyamamaktadırlar. Kütüphane kullanma öğrencilerin okuma alışkanlığı ile bağlantılı olarak gerçekleştirdikleri bir etkinlik değildir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aksaçlıoğlu, A. (2005). Öğrencilerin televizyon izlemeleri ve bilgisayar kullan malarının okuma alışkanlıkları üzerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
- Aksaçlıoğlu, A. ve Yılmaz, B. (2007). Öğrencilerin televizyon izlemeleri ve bil gisayar kullanmalarının okuma alışkanlıkları üzerine etkisi. Türk Kütüpha neciliği, 21 (1), 3-28.
- ALA(1978). Book reading and library usage: a study of habits and perceptions. NewJersey: Gallup.
- Atabek, E. (2002). Erken büyüyen çocuklar: günümüzün ergenleri. İstanbul: Al tınKitaplar.
- Bamberger, R.(1990). Okuma alışkanlığını geliştirme. (B.Çapar, Çev.). Ankara: Kültür Bakanlığı.
- Bayhan, V. (2002?). Genç kimliği: Üniversite gençliğinin sosyolojik profili (İnö nüÜniversitesi uygulaması). Malatya: İnönü Üniversitesi.
- Blaha, B.A. ve Bennett, J. M. (1993). Yeni okuma teknikleri. (D. Şahiner, Çev.). İstanbul: Rota Yayınları.
- Cumhuriyet Gazetesi, 22 Ocak 1999, 3.
- Çıngı, H. (1990). Örnekleme kuramı. Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
- ÇuhadaroğluÇetin, F. ve diğerleri (Haz.). (2004). Ergen ve Ruhsal Sorunları: Durum Saptama Çalışması: TÜBA-UNFPA Nüfus ve Kalkınma Stratejileri AltProgramı. Ankara: Türkiye Bilimler Akademisi.
