Kazak halk nesri ve kültürel belleğinde merkezî bir yere sahip olan Kara Şañırak motifi
ve kurumunun sembolik anlamlarını, eğitsel işlevlerini ve modern dönemdeki kültürel
sürekliliğini disiplinlerarası bir bakışla analiz etmeyi amaçlayan bu çalışma, konuya ilişkin
kültürel göstergebilim, etnopedagoji ve halk bilimi kesişiminde sistematik çözümlemeler sunan araştırmaların sınırlı olması nedeniyle önem taşımakta ve somut olmayan kültürel
mirasın aktarım mekanizmalarına ışık tutmayı hedeflemektedir. Nitel araştırma deseninin
benimsendiği bu çalışmada, etnografik ve folklorik metinlerin (ertegi, ańyz, batırlar jırı),
geleneksel hukuk metinlerinin (Zheti Zhargy) ve çağdaş kültürel pratiklerin (anıtlar, millî
semboller) göstergebilimsel ve betimleyici analizine dayanan veriler, etnosembolizm ve
kültürel göstergebilim kuramsal çerçevesiyle yorumlanmıştır. Araştırma bulguları, Kara
Şañırak’ın yalnızca mimari bir unsur değil, aynı zamanda ailevi sürekliliğin, atalara saygının
ve ahlaki değerlerin kuşaklararası aktarımının güçlü bir sembolü olduğunu ortaya koyarken;
‘kara’ sıfatının renksel değil, saygınlık, kutsallık ve tarihsellik içeren semantik bir derinliğe
sahip olduğunu ve en küçük oğula (kenje bala) miras kalması üzerinden şekillenen bu kurumun,
günümüzde millî kimlik inşasında ve toplumsal travmaların temsilinde aktif olarak yeniden
üretildiğini göstermektedir. Çalışma, Kara Şañırak’ın Kazak kültürü içindeki biçimlendirici ve
eğitsel rolünü teyit ederken, geleneksel değerleri modern bağlamla buluşturan bu sembolün,
Kazak toplumunun kültürel direncinin ve kimlik sürekliliğinin dinamik bir göstergesi olarak öne
çıktığını ve sembolün Türk dünyasındaki yansımalarının karşılaştırmalı olarak incelenmesinin
gelecek çalışmalar için önemli bir perspektif sunacağını önermektedir
Kara Şañırak Kazak halk nesri etnosembolizm maddi olmayan kültürel miras kültürel göstergebilim aile geleneği Türk dünyası.
This study aims to analyze the symbolic meanings, educational functions, and cultural
continuity in the modern era of the Kara Şañırak motif and institution, which holds a central
place in Kazakh folk prose and cultural memory, from an interdisciplinary perspective. The
research is significant due to the limited number of systematic studies addressing the topic
at the intersection of cultural semiotics, ethnopedagogy, and folklore, and it seeks to shed
light on the transmission mechanisms of intangible cultural heritage. Adopting a qualitative
research design, this study interprets data derived from the semiotic and descriptive analysis
of ethnographic and folkloric texts (such as ertegi, ańyz, and batyrlar jırı), traditional legal
texts (e.g., Zheti Zhargy), and contemporary cultural practices (e.g., monuments and national
symbols) through the theoretical frameworks of ethnosymbolism and cultural semiotics. The
findings reveal that Kara Şañırak is not merely an architectural element but also a powerful
symbol of familial continuity, respect for ancestors, and the intergenerational transmission of
moral values. The term kara is shown to possess semantic depth, conveying venerability, sanctity,
and historicity rather than merely denoting a color. Furthermore, the institution, structured
around its inheritance by the youngest son (kenje bala), is actively reproduced in contemporary
contexts, such as national identity construction and the representation of collective trauma.
The study confirms the formative and educational role of Kara Şañırak within Kazakh culture,
highlighting its function as a dynamic indicator of cultural resilience and identity continuity by
bridging traditional values with modern contexts. It also suggests that future research should
explore the comparative reflections of this symbol across the Turkic world.
Kara Şañırak Kazakh folk prose ethnosymbolism intangible heritage cultural semiotics family tradition Turkic world. Öz
Akhmet Yassawi International Kazakh-Turkish University (Kazakhstan, Turkistan)
cok Teşekkür ederiz
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Türkiye Dışındaki Türk Halk Bilimi |
| Bölüm | İnceleme Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 9 Nisan 2025 |
| Kabul Tarihi | 8 Ekim 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 15 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.60163/tkhcbva.1671806 |
| IZ | https://izlik.org/JA76PM36EC |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: 117 |
Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi'nde yayımlanan makaleler Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International lisansı ile lisanslanmıştır.