The importance of fire in terms of nutrition and shelter, as well as its symbolic value in beliefs, mythology and ethnography, has long been the subject of research in terms of religious and cultural history studies. When these studies are examined, it will be seen that its sacred, healing and purifying properties have taken their place in almost all ancient belief systems. The cult of fire has been shown to range from folk medicine to the use of incense and herbs; from individual altars and offerings in relation to the hearth and ancestral cult; To the sacred hearths of ancient Rome in regular temple rituals; The fact that Phrygian sculptures have a wide range of applications from the torches they hold in their hands to Hittite magic practices causes this cult to stand out as one of the oldest cultural practices of Ancient Anatolia and arouse intense interest.
This study was written with the aim of revealing the historical foundations of this cult, which still exists in practices such as "burning incense/candles, pouring lead, Nowruz fire, sin sin game, belief not to give fire from the hearth" in Anatolia, with the help of cuneiform/hieroglyphics and archaeological documents.
Ateşin beslenme ve barınma açısından önemi kadar inançlarda, mitoloji ve etnografyadaki sembolik değeri, din ve kültür tarihi çalışmaları açısından uzun zamandır araştırma konusudur. Bu çalışmalara göz atıldığında onun kutsal, sağaltıcı ve arındırıcı özelliğinin neredeyse tüm antik inanç sistemlerinde yerini aldığı görülecektir. Ateş kültünün, halk hekimliğinden tütsü ve ot kullanımına; ocak ve ata kültüyle ilişkili olarak bireysel sunak ve adaklardan; Eski Roma’nın düzenli tapınak ritüellerindeki kutsal ocaklarına; Frig heykellerinin ellerinde tuttukları meşalelerden, Hitit büyü uygulamalarına geniş bir uygulama alanına sahip olması, bu kültün Eski Anadolu’nun en eski kültürel pratiklerinden biri olarak öne çıkmasına ve yoğun ilgi uyandırmasına neden olmaktadır.
Bu çalışma Anadolu’da halen “tütsü/mum yakma, kurşun dökme, nevruz ateşi, sin sin oyunu, ocaktan ateş vermeme inancı” gibi pratiklerde varlığını sürdüren bu kültün tarihsel temellerini çivi yazılı/hiyeroglif ve arkeolojik belgelerin yardımıyla ortaya koymak amacı ile kaleme alınmıştır.
Birincil Dil | Türkçe |
---|---|
Konular | Eski Anadolu Tarihi, Eskiçağ Tarihi (Diğer) |
Bölüm | Araştırma Makalesi |
Yazarlar | |
Erken Görünüm Tarihi | 10 Eylül 2024 |
Yayımlanma Tarihi | |
Gönderilme Tarihi | 5 Mart 2024 |
Kabul Tarihi | 8 Ağustos 2024 |
Yayımlandığı Sayı | Yıl 2024 Sayı: 111 |
Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.