THE CRYING IN MEHMET AKİF’S POEMS
Öz
Mehmet Akif, has a great deal of aspects like his knowledge, poesy, intellectualand….Without learning life, opinions, character and spiritual world of such a manin depth, it is quite difficult to make right analysis. Therefore, it should be benefittedin large from history, theology, sociology, psychology in the studies regarding Akif.This study aims at analysis of theme of ”crying“ in poems of Akif, considering hispsychology, and comes to a conclusion explained below. Akif represents conscience ofTurkish people, as he is more native and genuine than that of his contemporaries.Therefore, it is not possible to think him not to cry when all his people cry in a periodof disasters. The tears that his friends witnessed and reflected in his poems areoverflowing and unhindered drop of his boiling spirit. In fact, according to thephilosophy of Akif, it is necessary to struggle consecutively with hand, speech, heart torecover from material and spiritual disasters. But as Akif has never anopportunity/power to correct with hand the issues which disturbs him or replace theposition he idealized, he usually preferred last two options. It is highly difficult to saythat he is successful considering his writings, readings, expressing during in all hislife. Consequently, as last resort, he preferred sorrowing and crying at heart regardingissues he opposed.
Anahtar Kelimeler
MEHMET ÂKİF’İN ŞİİRLERİNDE AĞLAMA
Öz
Mehmet Akif; ilmi, şairliği, fikir ve dava adamlığı gibi pek çok yönleri olanönemli bir şahsiyettir. Böyle bir şahsiyetin hayatını, fikirlerini, karakterini ve ruhdünyasını etraflıca bilmeden doğru tahlillerde bulunmak oldukça zordur. Onedenle Akif’le ilgili yapılacak çalışmalarda bilhassa tarih, ilahiyat, sosyoloji vepsikoloji bilimlerinden geniş ölçüde yararlanmak gerekir. Bu çalışma, Akif’inşiirlerindeki ”ağlama“ motifini, psikolojisini de hesaba katarak tahlil etmeyiamaçlamış ve şu neticelere varmıştır. Akif, muasırı şairlerin hepsinden daha yerlive daha samimi olması yönüyle Türk milletinin vicdanını temsil eder. O nedenlefelaketlerin yaşandığı bir devirde herkes ağlarken, onun ağlamaması düşünülemez.Dostlarının şahidi olduğu ve şiirlerine akseden damlalar ise, kaynayanruhunun dışa taşan ve engel olunamayan katreleridir. Aslında Akif’in felsefesinegöre maddî ve manevî felaketlerden kurtulmak için sırasıyla elle, dille ve kalplemücadele etmek gerekir. Fakat Akif, hayatının hiçbir döneminde rahatsız olduğuhususları elle düzeltebilecek, idealize ettiği pozisyonları ikame edebilecek birimkâna/kudrete sahip olamadığı için genellikle son iki şıkkı tercih etmiştir.Fakat bütün hayatı boyunca yazıp çizdiği, okutup anlattığı halde bu noktada daçok başarılı olduğu söylenemez. Onun için son çare olarak beğenmediği şeylerekarşı kalben buğzetmeyi, üzülüp ağlamayı tercih etmiştir.
Anahtar Kelimeler
