Öz
İstanbul-Şam arasındaki Hac yolu, Osmanlı döneminin en önemli yollarındanbiriydi. Anadolu’da sağ kolu oluşturan bu yol, han, hamam,kervansaray gibi menzil külliyeleri açısından da oldukça zengindi. OsmanlıDevleti, bu yolun bakımına özel bir ihtimam göstermiştir. Yolun fizikîkoşulları ve tesislerin harap olması, hacıların büyük sıkıntı çekmesine yolaçtığı için III. Ahmed devrinin son yıllarında, İstanbul’dan itibaren yolüzerindeki menzil külliyeleri bakım ve onarımdan geçirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
RESTORATION AND MAINTENANCE OF SOME BUILDINGS IN THE COMPLEXIS KULLIYE ON THE PILGRIMAGE ROUTE ISTANBUL-DAMASCUS 1729-1732
Öz
The pilgrimage route between Istanbul and Damascus was one of the most important roads in the Ottoman history. The road on the right hand of Anatolia was quite rich in terms of the social foundations such as hotels, baths, caravansarais. The Ottoman state attributed special importance to the maintenance of this road. Since the physical conditions and the foundations of the road deteriorated and this caused difficulties to the pilgrims, towards the end of the reign of Ahmed III, some buildings in the complexis on the road were restorated and maintained by the Istanbul goverment. During the renovation process began in 1729, first of all, official in charge of constructions binâ nâzırı and an imperial architect hassa mimarı were sent to detect and determine the places needed to be renovated on the road. But, because of the weakness of the central authority at that time, it was rather difficult for the two centrally nominated personnel to maintain the construction within a wide area. For that reason, besides the centrally assigned personnel, the local notables ayan were also in charge of the building process conducted at each district alongside the road. One of the other important concerns of the Ottoman administration was the expenditures of renovation. During the renovation process between 1729 and 1732, a number of facilities with their components were resorted and renovated. These are Bardakçı Hanı, İshaklı Külliyesi, Hüsrevpaşa Külliyesi, Şehzade Sultan Bayezid Hanı, Kadın Hanı, Ulukışlak Külliyesi, Çakıd Hanı, Dölek Hanı, Çifte Hanı, Misis Hanı, Kurt Kulağı Hanı, Karamurt Hanı, İki Kapılı Hanı, Kala-ı Burç and Ateş Hanı.
Anahtar Kelimeler
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 24 Kasım 2006 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2006 Sayı: 15 |
Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni
Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.
-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,
-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,
-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,
-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,
-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,
- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,
-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,
-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.
Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.
Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies
Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.
-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,
-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,
-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,
-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,
-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,
-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,
-Use of technology-assisted interpreting tools,
-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.
Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.