DİYARBAKIRLI HÂMÎ’NİN MANZUM BİR SEYAHATNAMESİ YAHUT LÂLE DEVRİ’NDE ÂBÂD İSTANBUL HÂRİCİNDEKİ YABANÂBÂD
Öz
Osmanlı tarihinde çoğunlukla “inkıraz devri” olarak adlandırılan ve özelliklegöz kamaştırıcı 12 yıllık bir dönemi Lâle Devri 1718-1730 de içerisinde barındı- ran XVIII. yüzyıl, Osmanlı siyasî tarihi açısından olduğu kadar edebiyat, kültür ve sanat tarihi açısından da önem arz eder. Lâle Devri kitabesinin arkasından bakan hülyalı gözlere renkli ve parlak bir ziya; gönüllere şevk ve eğlence bahşeden bu dö- nem, hakikatte Türk medeniyetinin hazan mevsimidir.Bu yüzyıl şairlerinden olan Hâmî-i Âmidî 1679-1747 , hâmîsi Abdullah Paşa’nın azli ve Sultan III. Ahmed’in Patrona İsyanı ile tahttan indirilerek I. Mah- mud’un cülûsu hengâmındaki karışıklıklardan ötürü 1731 senesinde doğduğu şehre geri dönmüştür. Ancak bu yolculuk son derece meşakkatli geçmiş, şairin be- raberindeki arkadaşlarından bazıları taun veba hastalığına yakalanarak vefat et- miş, haydut korkusuyla gözüne uyku girmemiş, can havliyle şair, İslam diyarında koca zimmilere “cânım, Serkis’im, rûh-ı revânım” demek zorunda kalmıştır.Şair Hâmî’nin, Üsküdar’dan Diyarbakır’a olan yolculuğunu canlı tablolarla resmettiği manzum seyahatnamesi; tarihî açıdan bizlere bir dönem okuması sun- ması bakımından son derece dikkat çekicidir. Seyahatname, bir şairin kaleminden çıkmış olması ve edebî bir nazım şekli olan mesnevî biçimiyle yazılmış olması dola- yısıyla şiirsel ifadeler içerdiği kadar, Üsküdar’dan Diyarbakır’a yapılan bir yolcu- luk esnasında cereyan eden hadiseleri dile getirdiği için XVIII. yüzyıla ilişkin tarihî bilgiler de içermektedir.Bu çalışmada, ele alınan manzumenin edebî bir tür olarak değerlendirmesi ya- pılmış, manzumenin şairi Hâmî-i Âmidî ve Divan’ı hakkında bilgiler verilerek Hâmî’nin bu manzumeyi yazmaktaki muradını ifade eden beyitler yorumlanmaya çalışılmıştır. Şair Hâmî’nin Üsküdar-Diyarbakır sergüzeştinin hikâyesini takip için ayrıca 266 beyitlik manzumenin transkripsiyonlu metni yazının sonuna ilave olunmuştur.
Anahtar Kelimeler
Diyarbakırlı Hâmî (Hâmî-i Âmidî) manzum seyahatname XVIII. yy. Lale Devri vebâ
Kaynakça
- Ahmet Refik, Lâle Devri, İstanbul ty .
- AKTEPE, M. Münir, Patrona İsyanı 1730 , İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fa- kültesi Yayınları, İstanbul 1958.
- Ali Emîrî Efendi, Esâmî-i Şu’arâ-yı Âmid, haz. Galip Güner-Nurhan Güner , Anıl Matbaacılık, Ankara 2003.
- Ali Emîrî Efendi, Tezkire-i Şu’arâ-yı Âmid, haz. İdris Kadıoğlu , Kültür Bakan- lığı Yayınları, Ankara 2018.
- Ali Emîrî, Mir’âtü’l-Fevâ’id fî Terâcimi Meşâhîri Âmid Diyarbakır Ulemâ ve Eşrâfı , I-II, haz. Günay Kut-Mesud Öğmen-Abdullah Demir , Tür- kiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları, İstanbul 2014.
- Ali Emîrî, Tezkire-i Şu‘arâ-yı Âmid, I, Matbaa-i Âmidi, Dersaâdet 1328.
- ARMAĞAN, Mustafa, Masaldan Gerçeğe Lâle Devri, Timaş Yayınları, İstanbul 2014.
- BARAN, Mine ve Ayşe Yılmaz, “Diyarbakır Köşkleri”, Tarih-Kültür-İnanç Kenti Diyarbakır, ed.: Yusuf Kenan Haspolat-Aysel Alyamaç Yılmaz , Uzman Matbaacılık, İstanbul 2013, 173-188.
- BEYSANOĞLU, Şevket, Kültürümüzde Diyarbakır, San Matbaacılık, Ankara 1992.
- Bursalı Mehmed Tâhir, Osmanlı Müellifleri, 2, İstanbul 1333.
- CANIM, Rıdvan, Divan Edebiyatında Türler, Grafiker Yayınları, Ankara 2016.
- CEYLAN, Ömür, “Klasik Şiirin Büyüleyen Gölgeler Yüzyılı 1701-1800 ”, Türk Edebiyatı Tarihine Bir Bakış, Kurgan Edebiyat, Ankara 2013.
- Dîvân Hâmî Ahmed Diyarbekrî , Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu, 06 Mil Yz A 641/1.
- Dîvân-ı Hâmî, Milli Kütüphane, Adnan Ötüken İl Halk Kütüphanesi Koleksi- yonu, 06 Hk 2438.
- Diyarbakırlı Hâmî Ahmed, Diyarbakırlı Hâmî Ahmed Divanı, haz. Kadri Hüsnü Yılmaz , Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 2017.
- ERDEM, Sadık, Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâ’sı, İnceleme-Tenkitli Metin-İndeks-Söz- lük , Atatürk Kültür Merkezi Yayınları, Ankara 1994.
- Esad Mehmed Efendi, Bâğçe-i Safâ-endûz, haz. Rıza Oğraş , Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 2018.
- Fâik Reşad, Eslâf, 2, İstanbul 1312.
- Fatîn Davud, Fatîn Tezkiresi Hâtimetü’l-Eşâr , haz. Ömer Çiftçi , Atatürk Kül- tür Merkezi Yayınları, Ankara 2017.
- FIRAT, Selma, Divân-ı Hamî-i Âmidî Tenkitli Metin-Tahlil , İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Malatya 1998.
- GÖÇGÜN, Önder, “Hami-i Âmidi Diyarbakırlı Hâmî ’ye Dair Birkaç Söz”, I. Bütün Yönleriyle Diyarbakır Sempozyumu, 27-28 Ekim 2000 , Neyir Matbaacılık, Ankara 2001, 188-193.
- GÖKALP, Haluk, Başlangıçtan Günümüze Türk Edebiyatında Tür ve Şekil Bilgisi, Kesit Yayınları, İstanbul 2011.
- İPEKTEN, Halûk vd., Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 1988.
- Hâmî Ahmed Diyarbekrî, Dîvân, Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu, 06 Mil Yz A 10312.
- Hâmî Ahmed Diyarbekrî, Dîvân, Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu, 06 Mil Yz A 3389.
- Hâmî Âmidi, Dîvân, Ceride-i Havadis Matbaası, İstanbul 1885.
- HORATA, Osman, Has Bahçede Hazan Vakti XVIII. Yüzyıl Son Klasik Dönem Türk Edebiyatı , Akçağ Yayınları, Ankara 2009.
- KARAHAN, Abdülkadir, “Diyarbekirli Hâmî ve Bir Kasidesi İle Bir Manzum Arîzası”, Ziya Gökalp, XI/63, 1991, 48-59.
- KARAHAN, Abdülkadir, “Hâmî-i Âmidî”, İslâm Ansiklopedisi, 15, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 1997, 458.
- Kur’an-ı Kerim Meâli, haz. Halil Altuntaş-Muzaffer Şahin , Diyanet İşleri Baş- kanlığı Yayınları, Ankara 2011.
- LEVEND, Agâh Sırrı, Türk Edebiyatı Tarihi, I, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 1998.
- MACİT, Muhsin, Nedim Divanı, Akçağ Yayınları, Ankara 1997.
- MADEN, Sedat, “Türk Edebiyatında Seyahatnameler ve Gezi Yazıları”, A.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi 37, Erzurum 2008, 147-158.
- Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmanî, 2, haz. Nuri Akbayar/yeni yazıya akt. Se- yit Ali Kahraman , Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul 1996.
- PAKALIN, Mehmet Zeki, Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü, 2, Milli Eğitim Basımevi, İstanbul 1983.
- Muallim Nâcî, Esâmî, İstanbul 1308.
- Seyrekzâde Mehmed Âsım, Zeyl-i Zübdetü’l-Eş’âr, haz. Ali Osman Coşkun , Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 2019.
- Silâhdârzâde Mehmed Emin, Tezkire-i Silâhdârzâde, haz. Furkan Öztürk , Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 2018.
- Şefkat-i Bağdâdî, Şefkat Tezkiresi Tezkire-i Şu’arâ-yı Şefkat-i Bağdâdî , haz. Filiz Kılıç , Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 2017.
- Şemseddin Sâmî, Kâmûsü’l-A’lâm, 3, İstanbul 1308.
- TANYILDIZ, Ahmet, “Nâbî Biyografisine Ek: Bir Kavramın Tashîhi Vesîle- siyle Nâbî’nin Hayatında Diyarbakır’ın Yeri”, Akademik Dil ve Edebi- yat Dergisi, 2019, 3/4, 1-21.
- TUMAN, Mehmet Nâil, Tuhfe-i Nâilî, 1, haz. Cemal Kurnaz-Mustafa Tatçı , Bizim Büro Yayınları, Ankara 2001.
- TURAN, Lokman, “Türk Edebiyatında Seyahatnameler”, Ekev Akademi Der- gisi, 1997, 1/1, 253-259.
- UZUNÇARŞILI, İsmail Hakkı, Osmanlı Tarihi, V, Türk Tarih Kurumu Yayın- ları, İstanbul ty.
- VARLIK, Nükhet, Akdeniz Dünyasında ve Osmanlılarda Veba 1347-1600 , çev. Hazal Yalın , Kitap Yayınevi, İstanbul 2017.
- Yahya Kemal, Edebiyata Dair, İstanbul Fetih Cemiyeti Yayınları, İstanbul 2010.
- YAZICI, Hüseyin, “Seyahatnâme”, İslâm Ansiklopedisi, 37, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 2009, 9-11.
- YILMAZ, Kadri Hüsnü, Hâmî Ahmed Diyarbekrî Divanı İnceleme-Metin, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara 2011.
A VERSE TRAVELOGUE BY HAMI OF DIYARBAKIR OR THE WILDERNESS OUTSIDE CIVILIZED ISTANBUL IN TULIP PERIOD
Öz
18th century is a significant era for Ottoman literature, culture, and art as well as polit- ical history as it includes the Tulip Period 1718-1730 , the period of both decline and grandeur which lasted for twelve years. It is a source of bright colourful lights and amusement illumi- nating dreamy eyes for behind their folios of Tulip Period, which is in fact the autumn season for Turkish civilization. A poet of this period, Hami 1679-1747 of Diyarbakir Hami-i Amidi had to return to his hometown in 1731 due to the tribulations when his patron Abdullah Pasha was dismissed from court, Sultan Ahmed III was dethroned after an uprising, and the ascension of Mahmud I. However, his journey was most troublesome. Some of his companions died of plagues, he was too afraid of rogues to sleep throughout the journey, and he had to use kind words for non- Muslims. The verse travelogue by the poet Hami, which includes vivid paintings picturing his journey from Uskudar, İstanbul to Diyarbakir, is a significant work as it offers a good reading about the history of the period. This travelogue exhibits historical information on 18th century as it narrates the events that took place during the travel for Uskudar to Diyarbakir in addition to its poetic expressions resulting from being composed by a poet in the literary style of math- nawi. This study provides the analysis of the poem as a literary genre, information on its poet Hami-i Amed and his dewan, and comments on the couplets which reveal his intention in composing this work. A transcript text of this literary piece of 266 couplets is also included at the end of this study to track Hami’s story of this adventurer from Uskudar to Diyarbakir.
Anahtar Kelimeler
Hami of Diyarbakir (Hami-i Amidi) verse travelogue 18th century Tulip Period plague
Kaynakça
- Ahmet Refik, Lâle Devri, İstanbul ty .
- AKTEPE, M. Münir, Patrona İsyanı 1730 , İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fa- kültesi Yayınları, İstanbul 1958.
- Ali Emîrî Efendi, Esâmî-i Şu’arâ-yı Âmid, haz. Galip Güner-Nurhan Güner , Anıl Matbaacılık, Ankara 2003.
- Ali Emîrî Efendi, Tezkire-i Şu’arâ-yı Âmid, haz. İdris Kadıoğlu , Kültür Bakan- lığı Yayınları, Ankara 2018.
- Ali Emîrî, Mir’âtü’l-Fevâ’id fî Terâcimi Meşâhîri Âmid Diyarbakır Ulemâ ve Eşrâfı , I-II, haz. Günay Kut-Mesud Öğmen-Abdullah Demir , Tür- kiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları, İstanbul 2014.
- Ali Emîrî, Tezkire-i Şu‘arâ-yı Âmid, I, Matbaa-i Âmidi, Dersaâdet 1328.
- ARMAĞAN, Mustafa, Masaldan Gerçeğe Lâle Devri, Timaş Yayınları, İstanbul 2014.
- BARAN, Mine ve Ayşe Yılmaz, “Diyarbakır Köşkleri”, Tarih-Kültür-İnanç Kenti Diyarbakır, ed.: Yusuf Kenan Haspolat-Aysel Alyamaç Yılmaz , Uzman Matbaacılık, İstanbul 2013, 173-188.
- BEYSANOĞLU, Şevket, Kültürümüzde Diyarbakır, San Matbaacılık, Ankara 1992.
- Bursalı Mehmed Tâhir, Osmanlı Müellifleri, 2, İstanbul 1333.
- CANIM, Rıdvan, Divan Edebiyatında Türler, Grafiker Yayınları, Ankara 2016.
- CEYLAN, Ömür, “Klasik Şiirin Büyüleyen Gölgeler Yüzyılı 1701-1800 ”, Türk Edebiyatı Tarihine Bir Bakış, Kurgan Edebiyat, Ankara 2013.
- Dîvân Hâmî Ahmed Diyarbekrî , Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu, 06 Mil Yz A 641/1.
- Dîvân-ı Hâmî, Milli Kütüphane, Adnan Ötüken İl Halk Kütüphanesi Koleksi- yonu, 06 Hk 2438.
- Diyarbakırlı Hâmî Ahmed, Diyarbakırlı Hâmî Ahmed Divanı, haz. Kadri Hüsnü Yılmaz , Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 2017.
- ERDEM, Sadık, Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâ’sı, İnceleme-Tenkitli Metin-İndeks-Söz- lük , Atatürk Kültür Merkezi Yayınları, Ankara 1994.
- Esad Mehmed Efendi, Bâğçe-i Safâ-endûz, haz. Rıza Oğraş , Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 2018.
- Fâik Reşad, Eslâf, 2, İstanbul 1312.
- Fatîn Davud, Fatîn Tezkiresi Hâtimetü’l-Eşâr , haz. Ömer Çiftçi , Atatürk Kül- tür Merkezi Yayınları, Ankara 2017.
- FIRAT, Selma, Divân-ı Hamî-i Âmidî Tenkitli Metin-Tahlil , İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Malatya 1998.
- GÖÇGÜN, Önder, “Hami-i Âmidi Diyarbakırlı Hâmî ’ye Dair Birkaç Söz”, I. Bütün Yönleriyle Diyarbakır Sempozyumu, 27-28 Ekim 2000 , Neyir Matbaacılık, Ankara 2001, 188-193.
- GÖKALP, Haluk, Başlangıçtan Günümüze Türk Edebiyatında Tür ve Şekil Bilgisi, Kesit Yayınları, İstanbul 2011.
- İPEKTEN, Halûk vd., Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 1988.
- Hâmî Ahmed Diyarbekrî, Dîvân, Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu, 06 Mil Yz A 10312.
- Hâmî Ahmed Diyarbekrî, Dîvân, Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu, 06 Mil Yz A 3389.
- Hâmî Âmidi, Dîvân, Ceride-i Havadis Matbaası, İstanbul 1885.
- HORATA, Osman, Has Bahçede Hazan Vakti XVIII. Yüzyıl Son Klasik Dönem Türk Edebiyatı , Akçağ Yayınları, Ankara 2009.
- KARAHAN, Abdülkadir, “Diyarbekirli Hâmî ve Bir Kasidesi İle Bir Manzum Arîzası”, Ziya Gökalp, XI/63, 1991, 48-59.
- KARAHAN, Abdülkadir, “Hâmî-i Âmidî”, İslâm Ansiklopedisi, 15, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 1997, 458.
- Kur’an-ı Kerim Meâli, haz. Halil Altuntaş-Muzaffer Şahin , Diyanet İşleri Baş- kanlığı Yayınları, Ankara 2011.
- LEVEND, Agâh Sırrı, Türk Edebiyatı Tarihi, I, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 1998.
- MACİT, Muhsin, Nedim Divanı, Akçağ Yayınları, Ankara 1997.
- MADEN, Sedat, “Türk Edebiyatında Seyahatnameler ve Gezi Yazıları”, A.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi 37, Erzurum 2008, 147-158.
- Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmanî, 2, haz. Nuri Akbayar/yeni yazıya akt. Se- yit Ali Kahraman , Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul 1996.
- PAKALIN, Mehmet Zeki, Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü, 2, Milli Eğitim Basımevi, İstanbul 1983.
- Muallim Nâcî, Esâmî, İstanbul 1308.
- Seyrekzâde Mehmed Âsım, Zeyl-i Zübdetü’l-Eş’âr, haz. Ali Osman Coşkun , Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 2019.
- Silâhdârzâde Mehmed Emin, Tezkire-i Silâhdârzâde, haz. Furkan Öztürk , Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 2018.
- Şefkat-i Bağdâdî, Şefkat Tezkiresi Tezkire-i Şu’arâ-yı Şefkat-i Bağdâdî , haz. Filiz Kılıç , Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 2017.
- Şemseddin Sâmî, Kâmûsü’l-A’lâm, 3, İstanbul 1308.
- TANYILDIZ, Ahmet, “Nâbî Biyografisine Ek: Bir Kavramın Tashîhi Vesîle- siyle Nâbî’nin Hayatında Diyarbakır’ın Yeri”, Akademik Dil ve Edebi- yat Dergisi, 2019, 3/4, 1-21.
- TUMAN, Mehmet Nâil, Tuhfe-i Nâilî, 1, haz. Cemal Kurnaz-Mustafa Tatçı , Bizim Büro Yayınları, Ankara 2001.
- TURAN, Lokman, “Türk Edebiyatında Seyahatnameler”, Ekev Akademi Der- gisi, 1997, 1/1, 253-259.
- UZUNÇARŞILI, İsmail Hakkı, Osmanlı Tarihi, V, Türk Tarih Kurumu Yayın- ları, İstanbul ty.
- VARLIK, Nükhet, Akdeniz Dünyasında ve Osmanlılarda Veba 1347-1600 , çev. Hazal Yalın , Kitap Yayınevi, İstanbul 2017.
- Yahya Kemal, Edebiyata Dair, İstanbul Fetih Cemiyeti Yayınları, İstanbul 2010.
- YAZICI, Hüseyin, “Seyahatnâme”, İslâm Ansiklopedisi, 37, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 2009, 9-11.
- YILMAZ, Kadri Hüsnü, Hâmî Ahmed Diyarbekrî Divanı İnceleme-Metin, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara 2011.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 29 Mayıs 2020 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2020 Sayı: 43 |
Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni
Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.
-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,
-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,
-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,
-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,
-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,
- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,
-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,
-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.
Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.
Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies
Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.
-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,
-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,
-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,
-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,
-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,
-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,
-Use of technology-assisted interpreting tools,
-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.
Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.