Öz
Proverbs which were uttered after long term experiences and observations areadvising words and they belong to the society. Proverbs give short and briefinformation. They carry the culture and traditions of a society up until now.When there was no written literature Kazakhs were using oral literature toexpress themselves. Proverbs are also the products of this oral literature. So we cansay the proverbs are the oldest resources to get information about societies.Proverbs don’t belong to a certain time period but they belong to all the periods oftime since they carry the characteristics of a particular culture.Islam that came to the Kazakh area around 8th century affected Kazakh life tillnow. Islamic rules and life style also effected oral and written literature and inconsequence the proverbs. So in the words of the people from Kazakh steppes areoften found hadith parts in their utterences.Hadith having deep meanings inside is the utterences and advices of the prophet.Advices in hadiths resemble to the advices that are in the proverbs. While hadiths arethe advices about decent life given by Prophet Mohammed, proverbs are the advicesthat are given by the ancestors of a society to the future generations.In conclusion Kazakh proverbs can’t be seperated from Islam.
Anahtar Kelimeler
Öz
Atasözleri, uzun tecrübe ve gözlemlere dayanılarak söylenmiş ve halka mal olmuş,halkın bütün dikkatiyle muhafaza ettiği nasihat niteliği taşıyan sözlerdir.Atasözleri, anlatmak istediği hususu kısa ve özlü bir biçimde anlatır. Halkın bütünhasletlerini ve kültürünü kendi bünyesinde taşıyan atasözleri onların bütün değeryargılarını günümüze taşır.Kazak halkı, yazılı edebiyatın henüz gelişmediği zamanlarda da sahip olduğusözlü edebiyatla kendini ifade etmeye çalışmıştır. Atasözleri de bu sözlü edebiyatınbir ürünüdür. Bu sebeple atasözleri, bir cemiyetle ilgili bilgi alınmak istendiğindebaşvurulması gereken en eski kaynaklardır diyebiliriz..Atasözleri bir sözlü edebiyat ürünü olduğu için tam olarak bir devre ait değil,içerdiği tarihi olaylar, halkın yaşayışı ve vermiş olduğu nasihatlerle her devre aittir.İslâmiyet, Kazak bölgesine 8. asırda gelmiştir. Bu tarihten günümüze kadarİslâmî bir yaşayış süren Kazaklar’ın yaşamlarının her noktasına, İslâmiyet sirayetetmiştir. Bu sirayet tabii ki yazılı ve sözlü edebiyata da olmuştur. Hâliyle atasözleride İslâmî kurallardan ve yaşam biçiminden etkilenmiştir. Kazak steplerindençıkmış olan herkesin sözlerinde Hz. Muhammed s.a.v ’in hadislerinden bir cüzmutlaka görürüz.Hadis; Peygamber’in sözleri ve nasihatleridir. Hadis-i Şerifler kendi içinde derinmanalar taşımaktadır. Hz. Muhammed s.a.v ’in Hadis-i Şeriflerine baktığımızda,onlarda bulunan nasihatlerin hemen hemen aynılarının atasözlerinde debulunduğunu görmekteyiz. Hadis-i Şerifler Hz. Peygamber’in doğru yaşamaylailgili nasihatleriyken atasözleri de bir halkın atalarının gelecek kuşaklara verdiğinasihatlerdir.İşte yüzyıllardır İslâmiyet’le yoğrulmuş, hayatının her noktasını İslâmiyet’e göreyaşamaya çalışan bir milletin atalarının kendilerine bıraktığı nasihat dolu mirasolan atasözlerini de İslâmiyet’ten ayrı düşünmek mümkün değildir. Bu makaledebu ilişki üzerinde durulacak, Kazak atasözlerinde hadis etkisi tespit edilmeye çalışılacaktır.
Anahtar Kelimeler
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 26 Nisan 2013 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2013 Sayı: 28 |
Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni
Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.
-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,
-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,
-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,
-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,
-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,
- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,
-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,
-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.
Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.
Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies
Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.
-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,
-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,
-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,
-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,
-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,
-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,
-Use of technology-assisted interpreting tools,
-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.
Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.