Öz
Türk eğitim tarihi sürecinde tarih dersinin müfredat programında yer alması 1986 yılında yürürlüğe giren Maarif-i Umumiye Nizamnamesi ile gerçekleşmiştir. Önceleri tarih dersleri “hanedan tarihi” anlayışı ile işlenmiş, II. Meşrutiyet Dönemi’nden sonra ise “millî tarih” anlayışı tarih dersleri müfredatına egemen olmuştur. Bu süreç Cumhuriyet döneminde de devam etmiştir. Bu çerçevede, tarih dersleri öteden beri önemsenmiş ve temel eğitimin verildiği ilkokulların müfredat programında müstakil bir ders olarak yerini almıştır. Mesela makalemizde özellikle üzerinde durduğumuz II. Meşrutiyet Dönemi ilkokullarında tarih dersi 5 yıl boyunca haftada 2 saat olarak okutulmuştur. Müfredatta yer alan konular da geniş kapsamlı olarak ele alınmıştır. Günümüz Türkiye’sinde ise, ilköğretimin ilk 7 yılında müstakil bir tarih dersinin yer almadığı ve tarih bilgilerinin sosyal bilgiler dersi çerçevesinde ve oldukça kısa olarak verildiği gözlenmektedir. Bu durumu bir an önce giderilmesi gereken bir eksiklik olarak görüyoruz.
Anahtar Kelimeler
Atatürk Cumhuriyet dönemi eğitim II. Meşrutiyet ilkokul müfredat millî tarih Tarih
Öz
In the process of the Turkish educational history, history lesson began to take place within the curriculum according to the Maarif-i Umumiye Nizamnamesi passed in 1869. Earlier history classes had been taught as the history of Hanedan. After the Period of the Second Mesrutiyet the thought of national history in history education took the first place. This process continued even in the Republic Period. In these circumstances history classes seem to have been paid particular attention and have taken part in the compulsory elemantary school curriculums. For instance, in this article, especially in the schools of the Second Mesrutiyet history classes were given two hours a week for five years. And the subjects were paid great attention. In the present Turkey during the first seven years of eight-year compulsory elemantary school curriculum, history class is not included at all. However, history is briefly taught as part of social sciences. It appears to be a great problem and needs to be fixed immediately.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 29 Haziran 2000 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2000 Sayı: 3 |
Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni
Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.
-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,
-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,
-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,
-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,
-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,
- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,
-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,
-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.
Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.
Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies
Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.
-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,
-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,
-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,
-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,
-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,
-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,
-Use of technology-assisted interpreting tools,
-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.
Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.