Öz
Farsça divan sahibi olan Yavuz Sultan Selim’in Türkçe şiir yazmadığı veya bunların bir veya birkaç beyitten ibaret olduğu eski kaynakların çoğunlukla ittifak ettikleri ve günümüzde de söylenegelen bir husustur. Bununla birlikte, bazı şair tezkirelerinde ve günümüzde hazırlanan kimi şiir antolojilerinde Yavuz’un az sayıda da olsa Türkçe şiirlerine yer verilir. Bu çalışmada öncelikle konuya ilişkin kaynakların ay- rıntılı bir değerlendirmesi yapılmış, çalışmanın metoduna dair bilgi verilmiş, nihayet Yavuz Sultan Selim’e aidiyeti hususunda emin olduğumuz 23 ve büyük ihtimalle ona ait olduğunu düşündüğümüz 5 adet olmak üzere 28 adet Türkçe şiir, kaynakları gösterilmek ve tenkit ve tahkik edilmek suretiyle neşredilmiştir. Bunların arkasından da Yavuz Sultan Selim’e mi, aynı mahlası kullanan torunu II. Selim’e mi ait oldu- ğunu tespit edemediğimiz 20 adet manzume metnine yer verilmiştir.Hiç Türkçe şiir yazmadığı iddiaları bulunan Yavuz Sultan Selîm’in biyografik kaynaklarda tespit edilen birkaç şiirinden çok fazla sayıda şiirinin tespit edilmiş olması, konunun siyasi veçhesinin de bulunması hasebiyle oldukça önemlidir.Bu çalışmada, birinci el kaynaklar olan şiir mecmuaları ve cönkler kullanılmış; şiirlerin kaynaklarını göstermeyen, özellikle yakın dönemlerde şair padişahlara münhasıran hazırlanan çalışmalardaki manzumeler metin neşrinde kullanılmamıştır.
Anahtar Kelimeler
Öz
Old resources had agreed on that Selim I, owner of Persian divan, did not write Turkish poems or had little. Even, it is an ongoing issue and still a current debate today. However, some anthologies of today cite Turkish poems of Selim I as some tezkiras anthology of poet biography in the past. How? In this study, the question related to the topic is questioned, a detailed evaluation of the sources is made, the method of the study is explained and finally, 28 Turkish poems, including 5 of which we are uncertain of their belonging to Selim I are cited published , critically editted and verified with their sources. Apart from these, 20 poems stayed undetermined that either they belong to Selim I or written by his grandson Selim II who has same penname, are also cited here. Although the debate is still going on presence of Selim I’s Turkish poems , especially recent anthologies prepared for exclusively sultan poets include and cite Yavuz's Turkish poems without recording any sources about their belongings. This is the problematic case that caused suspicion. Moreover, with this respect, despite the claim that Yavuz did not write Turkish, more than 20 Turkish poems are cited in this study. This also shows that there must be a political side of the issue. In this study, first hand sources such as poetry magazines and cönks were used, and the studies did not show the sources of Selim I’s Turkish poems are not mentioned and the Turkish poems did not have the reliable sources are not included.
Anahtar Kelimeler
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Mayıs 2019 |
| IZ | https://izlik.org/JA93HF44ZS |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2019 Sayı: 40 |
Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni
Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.
-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,
-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,
-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,
-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,
-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,
- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,
-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,
-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.
Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.
Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies
Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.
-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,
-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,
-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,
-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,
-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,
-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,
-Use of technology-assisted interpreting tools,
-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.
Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.