Öz
Geç dönem Osmanlı tasavvuf tarihi çalışmaları genel olarak arşivbelge ve defter koleksiyonlarını ihmal etmektedir. Tasavvuf tarihininbir çeşit inanç alanı ve araştırıcılarının da çoğunlukla tarihçilik formasyonundanuzak oluşu, ilgili alanda üretilen çalışmalarda birtakım yapısal sorunlara yol açmaktadır. Tasavvuf tarihi çalışmalarınıngüvenilir ve tutarlı olması kaynak çeşitliliğini artırmaktan geçer.Arşiv belgeleri ve defterlerinin paleografya ve diplomatik ilmi kaidelerineuygun bir şekilde kullanımı sayesinde, menkabe kültürününetkisi ile idealize edilen hamasî retorikten daha çok, uzun erimli veideolojik körlükten uzak bilimsel ürünler elde edilebilecektir. Bunailaveten, kısa zaman aralıklı ve dar bölgelerin çalışma konuları olarakbelirlenmesinin de metodolojik bir gereklilik olduğu belirtilmelidir.İşbu makale, tasavvuf tarihi araştırmalarında arşiv vesikalarının neölçüde kullanıldığını sorgulamakta ve birincil kaynakların önemineatıf yapmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Osmanlı tasavvuf tarihi Tarikatlar menâkıbnâme tarihyazımı tarih metodu arşiv vesikaları
Öz
A majority of the late period Ottoman sufi studies have neglected to use archivaldocuments as a primary resources. Regarding sufi history as a faith area and researcherswho are far from history formation lead to some structural problems in the worksproduced in this specific field, because they are incliened to repeat exactly what ahaiography tells about someone or something without criticizing or interpreting. Unlessthe study related to sufi history depends upon various and different sources includingarchival materials, it could not be naturally accepted as a reliable and consistent. In orderto get an historical work which is not affected by an ideological bias and antagonism oran idealized discourse caused by hagiography, archival documents must be certainly usedin accordance with paleography and diplomatic rules. As well, it should be said that thesubjects interested in Ottoman sufi history must contain useful perspective surrounded bya restricted region and short-term period. Otherwise, the works which don’t concern thisfact certainly give rise to successive incorrect results. The aim of this article tries to focuson the use of archival documents, the importance of an historical perspective andmethodology in the history of sufism.
Anahtar Kelimeler
Ottoman sufi history historiography metodology hagiography archival documents
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Kasım 2015 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2015 Sayı: 33 |
Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni
Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.
-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,
-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,
-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,
-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,
-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,
- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,
-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,
-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.
Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.
Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies
Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.
-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,
-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,
-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,
-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,
-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,
-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,
-Use of technology-assisted interpreting tools,
-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.
Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.