Öz
Gayrimüslimler, Osmanlı Devleti yönetimi altında Müslüman toplumla birlikte 15. yüzyıldan 20. yüzyılın başına kadar birlikte yaşamışlardır. Devlet, Gayrimüslim toplumu ötekileştirmeden belli hukukî şartlar altında entegrasyonunu sağlamaya çalışmış, onları devletin ve toplumun farklı bir parçası olarak algılamıştır. Bu süreçte eğitim-öğretim faaliyetlerini de bu anlayış içinde değerlendirmiştir. Bu eğitim-öğretim kurumları bir takım yenilik ve değişikliklere uğramakla birlikte modern dönemlere kadar devam etmiştir. Devlet yöneticileri, Gayrimüslim eğitim kurumlarını özellikle 19. yüzyılın başından itibaren bir sistem dâhilinde denetim altına almaya çalışmıştır. Devletin bu denetim yetkisini kullanması, yer yer okul yöneticileri ve Gayrimüslim ruhanî kişiler tarafından benimsenmemiştir. Bu husus, devlet ile Gayrimüslim tebaa arasında bir takım sıkıntıların doğmasına neden olmuştur. Osmanlı Devleti’nde modernleşme hareketine önemli katkılarda bulunan bu okullara, yasak olmasına rağmen kimi Müslüman yönetici ve zengin kişiler, eğitim kalitesi yüksek olduğundan çocuklarını göndermişlerdir.
Anahtar Kelimeler
Osmanlı Devleti Gayrimüslim Okullar Ötekileştirme Maarif-i Umûmiye Nizamnamesi.
Öz
Non-Muslims lived together with the Muslims under the Ottoman administrationfrom the 15th century to the early 20th century. The state tried to integrate the non-Muslim communities within the certain legal conditions, and perceived them as adifferent part of the society and the state without otherization. The policy of educationwas also given a shape in this process. The educational institutions survived until themodern periods despite being undergone some changes and renovations. The state strivedto centralize the education system by increasing its control over the schools of the non-Muslim communities since the beginning of the 19th century. This control over theschools created a discontent among the communities, especially the school administrationsand the religious leaders. This led to some trouble in the relations between the non-Muslim communities and the state. These schools, which contributed considerably to themodernization process of the Ottoman Empire, were sometimes preferred by the Muslimbureaucratic elite and bourgeoisie for the quality of the education, though it wasforbidden. This study researched the education activities of the non-Muslim schools onthe basis of the primary sources found out in the Ottoman Archives.
Anahtar Kelimeler
Ottoman State Non-Moslem schools Otherization Regulation of Public Education.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 26 Kasım 2010 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2010 Sayı: 23 |
Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni
Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.
-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,
-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,
-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,
-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,
-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,
- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,
-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,
-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.
Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.
Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies
Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.
-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,
-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,
-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,
-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,
-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,
-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,
-Use of technology-assisted interpreting tools,
-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.
Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.