BibTex RIS Kaynak Göster

ERZURUMLU MUSTAFA DARÎR’İN ESERLERİNDE GÖRME DUYUSU VE KÖRLÜK

Yıl 2016, Sayı: 35, 167 - 194, 30.11.2016

Öz

Erzurumlu Mustafa Darîr, klasik Türk edebiyatının temellenmeye başladığıbir devir olan XIV. yüzyılda yaşamış bir şair ve nâsirdir. Sîretü’nnebî,Kıssa-i Yûsuf Yûsuf u Züleyhâ , Fütûhu’ş-Şâm Tercümesi, YüzHadis Yüz Hikâye gibi eserleri bulunan Darîr’in en önemli eseri, Hz.Muhammed’in hayatını konu edinen ve yurtiçi ve yurtdışındakikütüphanelerde yüze yakın nüshası bulunan Sîretü’n-nebî’dir. ErzurumluMustafa Darîr, şiirlerinde kör anlamına gelen Darîr, Darîrî ve Gözsüzmahlaslarını kullanır. Bununla birlikte o, kör olduğu halde eserlerinde gözve görme ile ilgili pek çok benzetme ve hayale yer veren bir şairdir. Görmeduyusu ile ilgili söyleyişlerinde genelde mecaz yoluyla anlatımı tercih eder.Gözü, batınî ve zahirî göz olarak ikiye ayırır ve daha çok batınî gözüzerinde durur. Darîr’in eserlerinde yer alan körlükle ilgili ifadelerebaktığımızda ise onun hem genel olarak körlükten hem de özel olarak kendikörlüğünden bahsettiğini görürüz. Fakat o, eserlerinde körlüğü çoğunluklagönül gözünün körlüğü olarak ele alıp işlemiştir. Bu yazı, Darîr’ineserlerinde geçen görme duyusu ve körlük ile ilgili unsurları sıralamayı vebunları tasnif ederek değerlendirmeyi amaçlamaktadır.

Kaynakça

  • ALTUN, Nesrin, Erzurumlu Darîr’in Fütûhu’ş-Şâm Tercümesi: Giriş-Metin- Açıklamalı Dizin, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 1996.
  • ÂŞIK PAŞA, Garib-nâme Tıpkıbasım, Karşılaştırmalı Metin ve Aktarma , Haz. Kemal Yavuz, TDK, İstanbul, 2000.
  • DARÎR, Erzurumlu Mustafa, Sîretü’n-nebî, TSMK Koğuşlar Bölümü No: 993.
  • EDİB AHMED B. MAHMUD YÜKNEKİ, Atebetü’l-hakâyık, Haz. Reşid Rahmeti Arat, TDK, Ankara, 2006.
  • EGÜZ, Esra, Erzurumlu Darîr’in Sîretü’n-nebî’sinde Yer Alan Türkçe Manzumeler İnceleme-Metin , Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 2013.
  • MEVLANA, Mesnevi, Çev. Veled İzbudak, C. III, MEB, İstanbul, 1988.
  • TATÇI, Mustafa, Yunus Emre Divanı, http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/ TR,78411/yunus-emre-divani.html
  • YAVUZ, Kemal, Gülşehrî’nin Mantıku’t-tayr’ı Gülşen-nâme -Metin ve Günümüz Türkçesine Aktarma-, C. I, Kırşehir Valiliği Yay., Ankara, 2007.

SIGHT AND BLINDNESS IN ERZURUMLU MUSTAFA DARIR’S WORKS

Yıl 2016, Sayı: 35, 167 - 194, 30.11.2016

Öz

Erzurumlu Mustafa Darir was a poet and writer who lived in the 14th century,when classical Turkish literature first emerged. Though Darir’s work also includesSîretü’n-nebî, Kıssa-i Yûsuf Yûsuf u Züleyhâ , Fütuhu’ş-Şam Tercümesi andYüz Hadis Yüz Hikaye, his major and most well-known text is Siretü’n-nebiwhich narrates the life of the prophet. Nearly a hundred copies of this book are heldin libraries worldwide. Because he was blind, he has used the poetic appellations”Darir“, ”Dariri“ and ”Gözsüz“ trans. blind . Furthermore Darir used manyimages and metaphors about eye and vision. He preferred metaphorical expressionsabout blindness. Though he mentioned about physical eyes, he focused on thespiritual eye or eye of the heart. Also he wrote about blindness and his ownblindness. But the term ”blindness“ very often refers to ”the blindness of the heart“in his works. This article aims to classify and evaluate the ocular elements in Darir’sworks.

Kaynakça

  • ALTUN, Nesrin, Erzurumlu Darîr’in Fütûhu’ş-Şâm Tercümesi: Giriş-Metin- Açıklamalı Dizin, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 1996.
  • ÂŞIK PAŞA, Garib-nâme Tıpkıbasım, Karşılaştırmalı Metin ve Aktarma , Haz. Kemal Yavuz, TDK, İstanbul, 2000.
  • DARÎR, Erzurumlu Mustafa, Sîretü’n-nebî, TSMK Koğuşlar Bölümü No: 993.
  • EDİB AHMED B. MAHMUD YÜKNEKİ, Atebetü’l-hakâyık, Haz. Reşid Rahmeti Arat, TDK, Ankara, 2006.
  • EGÜZ, Esra, Erzurumlu Darîr’in Sîretü’n-nebî’sinde Yer Alan Türkçe Manzumeler İnceleme-Metin , Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 2013.
  • MEVLANA, Mesnevi, Çev. Veled İzbudak, C. III, MEB, İstanbul, 1988.
  • TATÇI, Mustafa, Yunus Emre Divanı, http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/ TR,78411/yunus-emre-divani.html
  • YAVUZ, Kemal, Gülşehrî’nin Mantıku’t-tayr’ı Gülşen-nâme -Metin ve Günümüz Türkçesine Aktarma-, C. I, Kırşehir Valiliği Yay., Ankara, 2007.
Toplam 8 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Yazarlar

Esra Egüz Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi 30 Kasım 2016
Yayımlandığı Sayı Yıl 2016 Sayı: 35

Kaynak Göster

MLA Egüz, Esra. “ERZURUMLU MUSTAFA DARÎR’İN ESERLERİNDE GÖRME DUYUSU VE KÖRLÜK”. Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi, sy. 35, 2016, ss. 167-94.

Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni



Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.

-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,

-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,

-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,

-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,

-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,

- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,

-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,

-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.


Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.





Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies

Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.

-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,

-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,

-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,

-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,

-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,

-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,

-Use of technology-assisted interpreting tools,

-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.

Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.