Öz
Osmanlı Devleti I. Dünya Savaşı’na girince, daha evvelden farklıamaçlarla Osmanlı ülkesine gelip burada yaşamakta olan İtilâf devletlerininvatandaşları, devlet için önemli bir problem olmuştur. Çünkü savaşınçıkmasıyla beraber İngiliz, Rus, Fransız ve İtalyan vatandaşları artıkOsmanlı Devleti için “muhasım devlet” tebaası yani düşman devletvatandaşı durumuna düşmüştür. Zaten sözkonusu ülkelerin vatandaşları,bu dönemdeki faaliyetleri ile artık Osmanlı devleti için tehlike arz etmeyebaşlamışlar; kendi ülkelerinin çıkarları için casusluk yapmaya, maddîveya lojistik destek sağlamaya çalışmışlardı. Osmanlı Devleti böyle birrisk altında kalmamak için, sözkonusu ülke vatandaşlarından bir kısmınıve onlarla işbirliği yapan veya böyle bir ihtimal bulunan kişileri iç bölgeleresürmüş ve savaşın sonlarına kadar buralarda mecburi ikamete tâbitutmuştur. Bu yerlerden birisi de, Konya’nın Bozkır kazasıdır. Buçalışmada, Bozkır’a yapılan sürgünler ve bu çerçevedeki gelişmeler elealınmıştır.
Anahtar Kelimeler
Öz
When the Ottoman State entered the World War I, the citizens of the Entente Powerswhich for one reason or another lived in Istanbul, became a great problem for the state.Because with the start of the war, the British, Russian, French and the Italian citizensgot a status as enemy State citizens. The mentioned citizens’ different activites became arisk for the Ottoman State, as they began to do spying for their lands and tried to providematerial and logistic supports for their home country. The Ottoman State would avoidsuch risk, therefore it deportated some of the aforementioned citizens who cooperated withthe enemy or had probability to do this, to the inner part of the country and forced themto settle there until the end of the war. One of this place was Bozkır province in Konya.In this article it is dealt with exile to Bozkır and the developments in this context.
Anahtar Kelimeler
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Kasım 2007 |
| IZ | https://izlik.org/JA46MT97NM |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2007 Sayı: 17 |
Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni
Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.
-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,
-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,
-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,
-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,
-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,
- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,
-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,
-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.
Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.
Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies
Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.
-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,
-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,
-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,
-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,
-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,
-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,
-Use of technology-assisted interpreting tools,
-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.
Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.