BibTex RIS Kaynak Göster

Siyaset, İdeolojii ve Müzecilik: II. MEŞRUTİYET’TE EVKAF-I İSLÂMİYYE MÜZESİ

Yıl 2014, Sayı: 30, 141 - 160, 16.05.2014

Öz

Evkaf-ı İslâmiyye Müzesi, askeri ve arkeolojik kökenlere sahip Osmanlı-Türk müzeciliğiningelişiminde özgün bir yere sahiptir. Müzeciliğin kendi evriminden ziyade imparatorluğuniç siyasi tartışmalarının, II. Meşrutiyet döneminin politik, ideolojik ve hattapedagojik tercihlerinin bir ürünü olarak doğmuştur. Batı müzeciliğinin antik çağ ilgisinekarşı ortaya çıkan refleksin aşılması ile dönemin hâkim siyasal eğilimleri, Osmanlı Devleti’ninkendi geçmişine referans veren Türk ve İslâm eserleri koleksiyonlarını içeren birmüze tasarısını mümkün kılmıştır. Bu süreçte İslâm, politik bir meşruiyet aracı olarakgörünürlük kazanırken, ”dinsel“ nesnelerin müze gibi modern ve seküler bir sergilemepratiğine konu olması iç çelişkiler barındırmıştır. Dönemin süreli yayınlarında Evkaf-ıİslâmiyye Müzesi müzecilik açısından değil siyasi ve ideolojik değeri açısından tanıtılmışve tartışılmıştır. Müze kâh hars ve medeniyet ayrımının ortasına konumlanmış, kâhDoğu-Batı karşıtlığı ya da benzerliği tezlerinin ölçütü olmuştur. Burada vücut bulanınbizatihi Türk harsı ya da Türk ruhu olduğu savunulmuştur. Müze koleksiyonları tasviredilirken, Osmanlı Devleti ve toplumunun ait olduğu kültür dairesi vurgulanmıştır.Müzenin açılışı, açılış töreninin padişahın cülus yıldönümüne tesadüf ettirilmesi, açılıştörenine katılanların siyasi kimlikleri, katkı sağlayanlara verilen taltif ve nişanlar, açılışertesinde müze ile işbirliği halinde çalışacak kurumların özellikle de eğitim kurumlarınınaçılması üzerinde durulmaya değer bahislerdir. Savaş sırasında bile müzenin politikgündemin bir konusu olması müzeye atfedilen siyasi ve ideolojik anlamın ispatıdır. Müttefikülkelerden ya da kaybedilme tehdidi altındaki vilayetlerden müzeye getirilen eserler bunungöstergesidir. II. Meşrutiyet yıllarında önce bir tasavvur sonra bir pratik olarak Evkafıİslâmiyye Müzesi, müzecilik ve siyasal iklim münasebetlerinin çarpıcı bir örneğidir.

Politics, Ideology and Museology: AWQAF-I ISLÂMÎ MUSEUM IN THE SECOND CONSTITUTIONAL ERA

Yıl 2014, Sayı: 30, 141 - 160, 16.05.2014

Öz

Awqaf-i Islami Museum, had a distinct location in the development of the Ottoman -Turkish museums which had military and archaeological origins. It was born as a product ofthe Second Constitutional Era’s political, ideological and even pedagogic choices, from theempire 's own internal political debate rather than evolution of the museology. Overcoming thereflexes raised against the Western museums’ interest of antiquity and the dominant politicaltrends of the period, made it possible to design a museum containing a collection of Turkishand Islamic art with reference to own history of the Ottoman Empire. In this process, Islam isused as a tool of political legitimacy gained visibility. On the other hand, "religious“ objects’being subject to a modern and secular exhibition practice in a museum had internalinconsistencies. In the periodicals of the period, Awqaf-i Islami Museum has been introducedand discussed in terms of its political and ideological value, instead of museology. Museum hasbeen located sometimes in the middle of the distinction between culture and civilization andsometimes become the criteria of the contrast or similarity theses between the East and theWest. It has been argued that Turkish culture or Turkish spirit has embodied here. Indiscussing the museum collections, culture circle that Ottoman State and the society belongs isemphasized. The opening ceremony of the museum coincided with the anniversary of thesultan’s ascendancy to the throne, political identities of the participants of the openingceremony, rewards and medals given to musesum’s contributors, new institutions especially theeducational institutions to work cooperatively with the museum are among the subjects worthmentioning. Even during the war, the museum was a topic on the political agenda. This is theproof of ideological meanings attributed to the museum. The works brought to the museumfrom the allied countries or from the provinces under threat of being lost are indicative of this.First as an imagination and then as a practice, Awqaf-i -Islami Museum in the years of theSecond Constitutional Monarchy is a striking example of relations between the museology andthe political climate.

Toplam 0 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Yazarlar

Mustafa Göleç Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi 16 Mayıs 2014
Yayımlandığı Sayı Yıl 2014 Sayı: 30

Kaynak Göster

MLA Göleç, Mustafa. “Siyaset, İdeolojii ve Müzecilik: II. MEŞRUTİYET’TE EVKAF-I İSLÂMİYYE MÜZESİ”. Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi, sy. 30, 2014, ss. 141-60.

Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni



Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.

-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,

-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,

-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,

-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,

-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,

- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,

-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,

-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.


Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.





Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies

Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.

-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,

-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,

-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,

-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,

-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,

-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,

-Use of technology-assisted interpreting tools,

-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.

Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.