II. Meşrutiyet’in ilanıyla birlikte Osmanlı İmparatorluğu’nda yeşeren umutlar ve reform arayışları, farklı etnik unsurlara mensup aydınları ortak bir gelecek tasavvurunda bir araya getirmiştir. Meşrutiyet’in sağladığı özgürlük ortamı sayesinde ise kitap, dergi ve gazetelerde beklentiler ile bu beklentilere ulaştıracak reçetelerin kaleme alınmasının önü açılmıştır. Bu çalışma, söz konusu entelektüel iklimin önemli bir tanığı olan Ermeni asıllı gayrimüslim Osmanlı bürokratı Mihran Boyacıyan’ın Ahidnâme-i Mübâreke ve Sadâ-yı Vatan adlı eseri ekseninde devletin yeniden inşasına yönelik vizyonunu incelemektedir. Çalışma, Boyacıyan’ın hayatı ve bürokratik kariyerini, eserindeki argümanlarla bütüncül bir şekilde analiz ederek onun hem bir Osmanlı vatanseveri hem de tecrübeli bir idareci olarak sunduğu çözüm önerilerini derinlemesine tahlil etmektedir. Araştırmanın temel bulgusu, Boyacıyan’ın önerdiği anayasal düzeni bir yandan Hz. Peygamber’in Hristiyanlara tanıdığı güvenceleri içeren ahidnâmeyi referans alarak İslamî meşruiyet zeminine oturtması diğer yandan da Batı’nın idari ve hukuki tecrübelerinden faydalanmayı savunarak modern bir devlet ve toplum tesisini önermesidir. Yazarın vizyonu, sadece teorik bir çerçeveden ibaret kalmamaktadır. Yıllar süren farklı bölgelerdeki taşra idareciliği tecrübesi sayesinde maliyeden gümrüklere, orman yönetiminden vergi adaletine kadar devletin işleyişindeki somut aksaklıkları tespit etmiş ve bu sorunlara yönelik pratik reformlar teklif etmiştir. Özellikle merkeziyetçi idare anlayışına getirdiği eleştiriler ve vilayetlerin yetkilerinin artırılmasını savunan “tevsî-i mezûniyet” ilkesine yaptığı vurgu Boyacıyan’ın imparatorluğun çeşitliliğini dikkate alan kapsayıcı yönetim modelinin merkezinde yer almaktadır. Sonuç olarak bu makale, Mihran Boyacıyan’ın şahsında, Osmanlıcılık idealinin sadece bir üst kimlik projesi olmadığını, aynı zamanda devletin kurumsal yapısını ve toplumsal adaletini yeniden tesis etmeyi amaçlayan kapsamlı bir program olduğunu göstermektedir.
İslam Tarihi Mihran Boyacıyan Ahidnâme-i Mübâreke Meclis-i Mebûsan II. Meşrutiyet II. Abdülhamid Adalet Hristiyanlar
Makalede bütün akademik etik kurallara uyulmuştur.
With the proclamation of the Second Constitutional Era, hopes and reformist energies blossomed across the Ottoman Empire, bringing together intellectuals of diverse ethnic backgrounds around a shared vision. The liberties ushered in by constitutional rule opened space in books, journals, and newspapers to voice expectations and to outline the prescriptions thought capable of realizing them. Taking as its axis Mihran Boyacıyan—an Armenian, non-Muslim Ottoman bureaucrat and a notable witness to this intellectual climate—and his Ahidnâme-i Mübâreke ve Sadâ-yı Vatan, the study explores his vision for rebuilding the state. By reading Boyacıyan’s life and bureaucratic career in tandem with the arguments advanced in his text, it offers a holistic analysis of the solutions he proposes as both an Ottoman patriot and a seasoned administrator. The article’s central finding is that Boyacıyan situates the constitutional order he advocates on an Islamic plane of legitimacy by referencing the Prophet’s ahidnâme that guaranteed protections to Christians, while simultaneously urging the selective appropriation of Western administrative and legal experience to establish a modern state and society. His vision is not merely theoretical. Drawing on years of provincial service, he identifies malfunctions in the machinery of government—from public finance to customs, from forest management to tax equity—and proposes reforms. Notably, his critique of excessive centralization and his emphasis on tevsî-i mezûniyet (the devolution or expansion of provincial competences) form the core of an inclusive governance model attentive to imperial diversity. Ultimately, the article shows that Ottomanism was not merely a supra-identity project but a comprehensive program to rebuild institutions and restore social justice.
Islamic History Mihran Boyacıyan Ahidnâme-i Mübâreke Chamber of Deputies Second Constitutional Era Abdülhamid II Justice Christian
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | İslam Tarihi ve Medeniyeti, Yakınçağ Osmanlı Tarihi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 29 Kasım 2025 |
| Gönderilme Tarihi | 31 Ağustos 2025 |
| Kabul Tarihi | 5 Ekim 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 54 |
Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni
Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.
-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,
-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,
-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,
-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,
-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,
- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,
-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,
-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.
Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.
Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies
Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.
-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,
-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,
-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,
-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,
-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,
-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,
-Use of technology-assisted interpreting tools,
-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.
Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.