Hastanede Oksijen Tedavisi Alan Hastalarda Uzun Kanül Kullanımının Güvenilirliği

Öz

Solunum yetmezliği ile takip edilen hastalara uzun süreli oksijen tedavisi gerekmektedir. Sürekli oksijen tedavisi alması gereken hastaların kısa kanüller nedeniyle hareketleri kısıtlanmaktadır. Uzun kanüller ile hasta hem odası içinde daha rahat hareket edebilmekte hem de gerekli ihtiyaçlarını yine oksijen alırken giderebilmektedir. Çalışmamızda, oksijen tedavisi alan hastalarda uzun kanülün etkinliği araştırıldı. Kliniğimizde solunum yetmezliğiyle takip edilen ve merkezi sistemden oksijen tedavisi alan 14 hasta çalışmaya alındı. Hastaların 1. gün oksijensiz pulse oksi-metre ve arter kan gazları (AKG) ile oksijen saturasyonları değerlendirildi. Daha sonra 1 saat 2 m kanülle 2 It/dk oksijen alan hastanın tekrar pulse oksimetre ve AKG ile O2 saturasyonlarına bakıldı. Aynı uygulama 2. gün 7.6 m oksijen kanülü ile tekrarlandı. AKG ile 2 m kanülle O2 verilmeden önceki O2 saturasyonları ortalama %85.09 ± 6.11 iken 7.6m kanülle ortalama %85 ± 7.29 idi. Aralarında anlamlı fark yoktu. Bir saat 2 m kanülle 2 It/dk O2 aldıktan sonra AKG’na göre O2 saturas-yonları ortalama %94.6 ± 3.04 ve 7.6m kanülle %94.35 ± 2.63 olup aralarındaki fark anlamsızdı. Benzer çalışma pulse oksimetre ile de eş zamanlı olarak yapıldı. Oksijen saturasyonu ortalaması 2 m kanülle %92.14 ± 3 iken, 7.6m kanülle %94 ± 2.6 olarak bulundu. Oksijen verilen hastalarda 2 m kanül ile 7.6 m kanül arasında AKG ve pulse oksimetre takipleri ile belirlenen O2 saturasyon değerleri arasında anlamlı fark olmadığı gösterildi. Uzun kanül kullanımının hastalara getirdiği hareket serbestliği de göz önüne alındığında gerekli hastalarda kullanımının uygun ve emniyetli olduğu düşünüldü. Dr. H.Canan HASANOĞLU, Dr. Elif YAVUZ

Anahtar Kelimeler

• Oksijen inhalasyon tedavisi; solunum yetmezliği
• oksijen
• inhakasyon

Reliability of Long Canule Usage in Patients Under Continuous Oxygen Therapy in The Hospital

Öz

Patients with chronic respiratory failure need long term oxygen therapy. Short can-ules limit movements of these patients. Patients with oxygen therapy may do their activities within the room with long canules compared to short canules. We aimed to investigate to compare the af-fectivity of long canule oxygen therapy with short canule oxygen therapy. Fourteen patients having oxygen therapy from hospital delivery system because of respiratory failure were included to the study. Oxygen saturation with pulse oxymeter and arterial blood gas (ABG) analysis were evaluated while patients were not on O2 therapy. Two Lt/min oxygen therapy with 2 m canule were started to all patients and oxygen saturation with pulse oxymeter and ABG analysis were measured 1 hour after starting therapy. Two days later, same procedures were repeated with 7.6m canule. ABG analysis of the patients were evaluated before O2 therapy and mean O2 saturations with 2m canule and 7.6 m canule were found 85.09 ± 6.11% and 85 ± 7.29% respectively. There was no significant difference between two groups. Same patients’ mean 02 saturations with 2 Lt/min oxygen therapy after one hour were 94.6 ± 3.04% with 2 m canule and 94.35 ± 2.63% with 7.6m canule. The difference between the results was not significant. Similar procedures were done with pulse oxymeter. While patients were on 2 Lt/min O2 therapy mean O2 saturations were 92.14 ± 3% with 2 m canule and 94 ± 2.6% with 7.6 m canule. This study demonstrated that there was no difference between 2 m canule and 7.6 m canule when oxygen saturations were evaluated. Therefore, we thought that long canule usage could be appropriate and reliable if necessary.

Anahtar Kelimeler

• Reliability of Long Canule Usage in Patients Under Continuous Oxygen Therapy in The Hospital
• Oxygen inhalation therapy; respiratory
• insufficiency

Kaynakça

1. 1. Baser S, Kiter G, Kavas M, Moray A, Özkurt S, Akdağ B, et al. Binasal cannula versus face mask for oxygen therapy in patients with kronik pulmonar disease. Adv Ther 2006;23:1068-74.
2. 2. Nolan KM, Winyard JA, Goldhill DR. Comparison of nasal cannulae with face mask for oxygen administration to postoperative patients. Br J Anaesth 1993;70:440-2.
3. 3. Aksel MH. Fluid Mechanics , Volume II, Department of Mechanical Engineering, Middle East Technical University, Ankara 2007.
4. 4. Kurtar NP, Uçan ES, Şahbaz S, Ellidokuz H, Çımrın AH, Kurtar E, et al. Uzun Süreli Oksi- I KAYNAKLAR jen Tedavisinin Etkinliği ve Hasta Uyumu. Toraks Dergisi 2007;8:163-9.
5. 5. Nocturnal oxygen therapy trial group. Continuous or nocturnal oxygen therapy in hypoxemic chronic obstructive lung disease: a clinical trial. Nocturnal Oxygen Therapy Trial Group. Ann Intern Med 1980; 93:391-8.
6. 6. Timms RM, Khaja FU, Williams GW. Hemodynamic response to oxygen therapy in chronic obstructive pulmonary disease. Ann Intern Med 1985;102:29-36.
7. 7. Conference Report: New promlems in supply, reimbursement and certification of medical necessity for Ion term oxygen therapy. Am Rev Respir Dis 1990;142:721-4.
8. 8. Akçay Ş, Öner Eyüboğlu F, Çelik N. Kronik solunum yetmezliği olan hastalarda uzun süreli oksijen tedavisi uyumu ve etkileyen faktörler. Tüberküloz ve Toraks Dergisi 2001 ;49: 13-20.

9. 9. Stausholm K, Rosenberg-Adamsen S, Skriver M, Kehlet H, Rosenberg J. Comparison of three devices for oxygen administration in the late postoperative period. Br J Anaesth 1995; 74:607-9.