Ottomanism at its Final Gasp: Memoirs of the Ottomans on Duty in Arab Provinces during World War I

Bu makale, Birinci Dünya Savaşı’nda Arap Cephesi’nde görev yapan İttihat ve Terakki Cephesi hükümetinin önde gelen sorumlularının, bu görevlerini nasıl içselleştirdiklerini, sorguladıklarını ve yorumladıklarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma, Falih Rıfkı’nın ve emir eri bulunduğu Başkumandan Cemal Paşa’nın ve İTC hükümetinin topluma ve eğitime yönelik reformlarının sıkı bir taraftarı olan Halide Edip’in hatıralarına dayanmaktadır. Her biri savaştan sonra kaleme alınan bu hatıralar, özlem ve pişmanlık hislerinin yanında, birbirlerinden Osmanlı Devleti vatandaşları olarak ayrılmak üzere olan Araplar ve Türkler arasındaki çetrefilli ilişkiyi göz önüne sermektedir. Bununla birlikte makale, genel olarak İTC idaresinin Türkçü ve Arap karşıtı ideolojisinin ve özelde savaş sırasında Cemal Paşa’nın Arap milliyetçiliğine karşı başlattığı mücadelenin, Arap milliyetçiliğinin doğuşunda başat rol oynadığına dair geleneksel düşünceyi de sorgulamaktadır. Bu çalışma, Arap topraklarında bulunan İTC üyelerinin hatıralarına dayanarak, Falih Rıfkı, Cemal Paşa ve Halide Edip’in, Osmanlı İmparatorluğu’nda Türkler ve Araplara ait ortak bir gelecek inşa etmek amacıyla bölgeyi ve halkını anlamaya gayret ettiklerini ileri sürmektedir.

This study aims to expose the ways in which leading officials of the Committee of Union and Progress (the CUP) interpreted, internalized, and questioned the conditions of their mission in Arab lands during World War I (WWI). It builds on the memoirs of Falih Rıfkı, aide-de-camp of Commander-in-Chief Cemal Pasha, and Halide Edip, an ardent supporter of the social and educational reforms of the CUP government. Both written after the war, these memoirs reflect not only nostalgia and regret but also the complicated relationship between Turkish officials and Arabs on the eve of their breakup from one another as citizens of the Ottoman State. The study also questions the orthodox argument that the Turkist and anti-Arabic ideology of the CUP government in general and Cemal Pasha’s wartime crusade against Arab nationalists in particular triggered the emergence of Arab nationalism. By contemplating the memoirs of CUP members in Arab lands, this study argues that Falih Rıfkı, Cemal Pasha, and Halide Edip tried to understand the region and its people in order to create a mutual future for Turks and Arabs within the Ottoman Empire.