Dijital Dönüşümün Sağlık Yönetimine Etkileri

Öz

Çalışma, dijital dönüşümün sağlık yönetimi üzerindeki etkilerini literatür doğrultusunda incelemeyi amaçlamaktadır. Sağlık sektöründe yapay zekâ, veri madenciliği, klinik karar destek sistemleri ve hastane komuta merkezleri gibi dijital teknolojilerin giderek yaygınlaşması, sağlık hizmetlerinin sunum biçiminde önemli değişimlere yol açmaktadır. Bu doğrultuda incelenen literatür, dijital dönüşümün sağlık yönetiminde karar alma süreçlerini hızlandırdığını, aynı zamanda hizmet kalitesini artırdığını, kaynak kullanımında verimlilik sağladığını ve hasta memnuniyetini olumlu yönde etkilediğini ortaya koyduğu ifade etmektedir. Ayrıca dijital sistemlerin sağlık hizmetlerine erişimi kolaylaştırarak özellikle uzaktan sağlık hizmetleri ve elektronik uygulamalar aracılığıyla hizmet sunumunu daha ulaşılabilir hale getirdiği görülmektedir. Bu dönüşüm sürecinde veri güvenliği ve hasta mahremiyeti, teknolojik altyapı eksiklikleri, yüksek maliyetler ve sağlık çalışanlarının yeni teknolojilere uyum sağlama süreci gibi çeşitli sorunların ortaya çıktığı tespit edilmiştir. Bu sorunlar dijital sağlık teknolojilerinin etkin kullanımını sınırlayan önemli faktörler olarak ele alınmaktadır. Çalışmamız ayrıca, dijital dönüşümün yalnızca teknolojik bir yenilik olmadığı, aynı zamanda sağlık yönetiminde yapısal ve organizasyonel bir değişim sürecini ifade ettiği vurgulanmaktadır. Sonuç olarak, dijital dönüşümün sağlık yönetimine önemli katkılar sunduğu, ancak bu sürecin başarılı olabilmesi için güçlü altyapı, nitelikli insan kaynağı ve etkili politika geliştirme süreçlerinin gerekliliği ortaya konulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Dijitalleşme
• Sağlık yönetimi
• Dijital Dönüşüm

The Impacts of Digital Transformation on Healthcare Management

Öz

This study aims to examine the effects of digital transformation on healthcare management in light of the literature. The increasing prevalence of digital technologies in the healthcare sector, such as artificial intelligence, data mining, clinical decision support systems, and hospital command centers, is leading to significant changes in the way healthcare services are delivered. The literature reviewed indicates that digital transformation accelerates decision-making processes in healthcare management, improves service quality, provides efficiency in resource utilization, and positively impacts patient satisfaction. Furthermore, it is observed that digital systems facilitate access to healthcare services, making service delivery more accessible, particularly through remote healthcare services and electronic applications. However, this transformation process has also revealed various problems, including data security and patient privacy, technological infrastructure deficiencies, high costs, and the adaptation process of healthcare professionals to new technologies. These problems are considered significant factors limiting the effective use of digital health technologies. Our study also emphasizes that digital transformation is not merely a technological innovation, but also represents a structural and organizational change process in healthcare management. In conclusion, it is shown that digital transformation makes significant contributions to healthcare management, but that strong infrastructure, qualified human resources, and effective policy development processes are necessary for this process to be successful.

Anahtar Kelimeler

• Digitalization
• Health Management
• Digital Transformation

Kaynakça

1. Ak, B. (2010). Tıp bilişiminde mobilite uygulamaları. Akademik Bilişim, 10, 10–12.
2. Ak, S. (2023). Dijital hastane dönüşümünde Türkiye. Güncel Sağlık Yönetimi, 1(1), 24–35. https://izlik.org/JA85SM46BR
3. Akalın, B., & Veranyurt, Ü. (2020). Sağlıkta dijitalleşme ve yapay zekâ. SDÜ Sağlık Yönetimi Dergisi, 2(2), 128–137. https://izlik.org/JA42GP44TM
4. Alacadağlı, E. (2019). Bilgi yönetimi, dijitalleşme ve Türk sağlık sistemi. Electronic Turkish Studies, 14(2), 67–86.
5. Arık, Y. (2023). Tele-tıp uygulamalarının sağlık hizmetleri pazarlaması kapsamında değerlendirilmesi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 26(2), 511–534.
6. Asiltürk, A. (2021). İşletmelerde dijital dönüşüm yönetiminde nihai hedef: Dijital olgunluk. Alanya Akademik Bakış, 5(2), 647–669.
7. Avaner, T., & Fedai, R. (2017). Sağlık hizmetlerinde dijitalleşme: Sağlık yönetiminde bilgi sistemlerinin kullanılması. Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, 22(Kayfor 15 Özel Sayısı), 1533–1542.
8. Bademlik, C. (2025). Sağlık yönetimi alanında 2020 yılı sonrası dijital yenilikler (Yüksek lisans tezi, Karabük Üniversitesi).

9. Başar, R. (2021). Dijital dönüşüm çağında sağlık hizmetlerinde pazarlama. A. Baydaş & F. Yalman (Ed.), Sağlık sektöründe uygulanan güncel pazarlama yaklaşımları (ss. 111–147). Kriter Yayınevi.
10. Başar, R. (2023). Dijital dönüşümde güncel yaklaşımlar: Türkiye ve dünya örnekleri. Yönetim bilişim sistemleri: İşletmelerde dijital dönüşüm yönetimi içinde (ss. 125–162).
11. Bozdoğan, C. (2022). Türkiye’deki özel hastanelerin dijitalleşmesi ve akreditasyon sürecine ilişkin hastane yöneticilerinin görüşleri. International Journal of Arts and Social Studies, 5(9), 149–166.
12. Bozkurt, A., Hamutoğlu, N. B., Liman Kaban, A., Taşçı, G., & Aykul, M. (2021). Dijital bilgi çağı: Dijital toplum, dijital dönüşüm, dijital eğitim ve dijital yeterlilikler. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7(2), 35–63. https://doi.org/10.51948/auad.911584
13. Bulut, C. (2025). Sağlık kurumlarında yapay zekâ destekli karar destek sistemlerinin kullanımı. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 11(1), 27–37. https://izlik.org/JA78AG89SK
14. Camci, G. B., & Topal, S. (2025). Sağlık yönetiminde veri tabanlı karar alma: Hastane yöneticilerinin yapay zekâ kabulü. ACCESSUSS, 1(1), 69–75. https://doi.org/10.5281/zenodo.18100535
15. Coşkun, M. B. (2018). Türk kamu yönetimi perspektifinden e-sağlık hizmetleri ve sağlık politikalarındaki yeri üzerine bir inceleme. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 16(1), 289–302.
16. Çoban, M. (2023). Türkiye’de e-sağlık uygulamalarında mevcut durum. Bingöl Üniversitesi Sağlık Dergisi, 4(1), 197–204.
17. Demir, E. (2024). Sosyal bilimlerde nitel araştırma teknikleri üzerine betimsel bir çalışma. Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25(46), 313–328. https://doi.org/10.21550/sosbilder.1340355
18. Demirci, A. (2014). Literatür taraması. Y. Arı & İ. Kaya (Ed.), Coğrafya araştırma yöntemleri (ss. 73–106). Coğrafyacılar Derneği Yayınları.
19. Doğan, S. (2021). Dünyada ve Türkiye’de belgelendirilmiş dijital hastaneler üzerine bir araştırma. International Journal of Social and Humanities Sciences Research, 8(71), 1588–1597.
20. Doğramacı, Y. G. (2020). Teletıp, sağlık turizmi ve uzaktan sağlık hizmetleri: Mesafeli sözleşmeler. İstanbul Hukuk Mecmuası, 78(2), 657–710.
21. Gauthier, P., & Cardot, J.-M. (2021). Health care digitalization, the straightest pathway to personalization. Farmacia, 69(2), 238–241. https://doi.org/10.31925/farmacia.2021.2.7
22. Gözlü, M. (2023). Sağlık yönetiminde yenilikçi bir yaklaşım: Hastane komuta merkezi. Sosyal bilimlerde akademik araştırma ve değerlendirmeler II, 143.
23. Gün, İ., & Aslan, Ö. (2018). Liderlik kuramları ve sağlık işletmelerinde liderlik. Journal of Health and Nursing Management, 5(3), 217–226. Healthmanagement. (2020, Şubat 20). The impact of digital technology on healthcare.
24. Karaçam, Z. (2013). Sistematik derleme metodolojisi: Sistematik derleme hazırlamak için bir rehber. DEÜ Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 6(1), 26–33.
25. Karadaş, H. A., & Çelik Bayram, F. (2023). Endüstri 4.0 teknolojilerinin sürdürülebilir ekonomi üzerine etkisi. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences, 9(67), 3343–3352.
26. Karatop, B., Özel, T., Zorluoğlu, S., & Düğün, R. S. (2025). Sağlık işletmelerinde yapay zekâ destekli yetenek yönetimi. SDÜ İnsan Kaynakları Yönetimi Dergisi, 4(2), 99–116.
27. Kılıç, T. (2017). E-sağlık: İyi uygulama örneği Hollanda. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(3), 203–217.
28. Klein, M. (2020). İşletmelerin dijital dönüşüm senaryoları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(74), 997–1019. https://doi.org/10.17755/esosder.676984
29. Kleinert, J. (2021). Digital transformation. Empirica, 48(1), 1–3. https://doi.org/10.1007/s10663-021-09501-0
30. Koyuncugil, A., & Özgülbaş, N. (2010). Veri madenciliği: Tıp ve sağlık hizmetlerinde kullanımı. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 2(2).
31. Kurşun, A., & Kaygısız, E. G. (2018). MHRS uygulamalarına yönelik memnuniyet. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 4, 401–409.
32. Önder, O. (2025). Tıpta yapay zekâ kullanımında etik sorunlar (Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi).
33. Özcan, H. (2024). Sağlık sektöründe dijitalleşmenin etkileri (Yüksek lisans tezi, Beykent Üniversitesi).
34. Özkan, O., & Kalender, S. (2024). E-reçete sistemleri. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(3), 1436–1449.
35. Plekhanov, D., Franke, H., & Netland, T. H. (2023). Digital transformation: A review. European Management Journal, 41(6), 821–844.
36. Robbins, T., Hudson, S., Ray, S., Patel, K., Randeva, H., & Arvanitis, T. N. (2020). COVID-19: A new digital dawn? Digital Health, 6. https://doi.org/10.1177/2055207620920083
37. Schwertner, K. (2017). Digital transformation of business. Trakia Journal of Sciences, 15(1), 388–393.
38. Teichert, R. (2019). Digital transformation maturity. Acta Universitatis Agriculturae, 67(6), 1673–1687.
39. Thomason, J. (2021). Big tech and digital health. Global Health Journal, 5(4), 165–168.
40. Uysal, B., & Ulusinan, E. (2020). Güncel dijital sağlık uygulamaları. Selçuk Sağlık Dergisi, 1(1), 46–60.
41. Yankın, F. B. (2019). Dijital dönüşüm sürecinde çalışma yaşamı. Trakya Üniversitesi İİBF E-Dergi, 7(2), 1–38.
42. Yıldız, A. (2022). Sistematik literatür taraması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 367–386. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227366
43. Yılmaz, N., Özer, E., & Fettahoğlu, R. (2020). Sağlık yöneticisi metafor analizi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 115–124.
44. Yorulmaz, M., & Karabulut Meral, K. (2025). Sağlık kurumlarında kalite yönetimi. Eurasian Journal of Health Technology Assessment, 9(2), 117–130.