Öz
Hayvan bulunduranın sorumluluğu, özen sorumluluğu kapsamında bir kusursuz sorumluluk hâlidir. Çalışmada, mevzuatta “tehlike arz eden hayvanlar” olarak belirlenen ırklardan bir köpeği, hayvan bulunduran sıfatıyla bulunduranın sorumluluğu incelenecektir. Hayvanları Koruma Kanunu’nda tehlike arz eden hayvanlar ile ilgili yasaklar ve yasaklara aykırı hareket etmenin yaptırımları, bu hayvanların üremelerinin ve verebilecekleri zararların önüne geçebilmek için alınacak tedbirler, ilgili düzenlemenin yürürlüğe girmesinden önce sahiplenilmiş olanların kayıt altına alınarak takibinin sağlanması, bakımevine bırakılmaları ile ilgili düzenlemeler yer almaktadır. Türk Borçlar Kanunu uyarınca hayvan bulunduranın sorumluluğunun doğabilmesi için bakımı ve yönetimi üstlenilebilecek bir hayvanın içgüdüsel hareketiyle zarara yol açması ve hayvan ile sorumlu tutulacak kişi arasında hayvan bulundurma ilişkisinin olması gerekir. Burada hayvanın türü ile ilgili başka bir belirlemede bulunulmamıştır. Somut olayda hayvanın sahip olduğu tehlike potansiyeli, gösterilmesi gereken özenin düzeyini etkiler ve kurtuluş kanıtı getirmeyi zorlaştırır. Tehlike arz eden hayvanlarla ilgili düzenlemelerin de geçici olmaktan çıkarılıp kalıcı ve daha kapsamlı olması sağlanmalıdır. Yeni düzenlemeler de hem temel haklara hem de hayvan haklarına saygılı, öngörülebilir ve ölçülülük ilkesine uygun olarak tasarlanmalıdır. Düzenlemeler, kişileri hukuka aykırı yollarla tehlike arz eden ırklardan köpekleri sahiplenmeye veya mevzuatta sayılmayan, ancak benzer derecede tehlike arz eden türlere yönelmeye sevk etmeyecek şekilde hazırlanmalıdır. Caydırıcı yeni yaptırımlar öngörülürken, önceden sahiplenilmiş tehlike arz eden köpeklerin sokağa terk edilmesine neden olmamaya dikkat edilmelidir. Zira, bu tür hayvanların başıboş kalmaları, sahipli ve kontrollü şekilde bakılmalarına kıyasla çok daha büyük riskler yaratır.
Anahtar Kelimeler
Tehlike arz eden hayvanlar hayvan bulunduranın sorumluluğu kusursuz sorumluluk kurtuluş kanıtı özen sorumluluğu
Kaynakça
-
Abraham J T and Czerwinski M, ‘Pediatric Dog Bite Injuries in Central Texas’ (2019) 54 Journal of Pediatric Surgery 1416,
- Akıntürk T ve Ateş D, Borçlar Hukuku: Genel Hükümler, Özel Borç İlişkileri (29. bs Beta Yayıncılık 2020)
-
Akipek J G, Türk Eşya Hukuku (Ayni Haklar): Zilyetlik ve Tapu Sicili (Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No 308 1972),
- Antalya O G, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C. V/1, 2 (2. bs Seçkin Yayıncılık 2019)
- Antalya O G, Eşya Hukuku (ed O. Gökhan Antalya), C. IV/1 (4. bs Seçkin Yayıncılık 2021)
- Antalya G, Sunuşlu Genel ve Madde Gerekçeli Adalet Komisyonu Raporu ve TBMM. Tutanakları ile Kaynak ve İlgili Kanun Maddesi, YİBK. ve BGE. Atıflı 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (1. bs Beta Basım Yayım Dağıtım 2011)
- Antalya G ve Görgeç B, Marmara Hukuk Yorumu: Borçlar Hukuku Genel Hükümler Ders Kitabı Cilt: V/1 (Seçkin Yayıncılık 2025)
- Başpınar, Veysel, ‘Eşya Hukuku Açısından Hayvanların Durumu’, Medeni Kanun’un ve Borçlar Kanunu’nun 90. Yılı Uluslararası Sempozyumu Cilt 2 (Yetkin Yayınları 2017) 1371
-
Belgesay M R, ‘Türkiye Temyiz Mahkemesi ve İsviçre Federal Mahkemesi Kararlarının Analizi’ (1941) 7 [4] İstanbul Hukuk Mecmuası 850,
-
Bernabe A, ‘Civil Liability for Injuries Caused by Dogs After Tracey v. Solesky: New Path to the Future or Back to the Past?’ (2016) 40 [1] Seton Hall Legis, 29,
-
Biggins C, ‘Strictly Liable Landlords Could Mean the Pound for Pit Bulls’ (2019 2 [1] University of Baltimore Journal of Land and Development, 83,
- Bilgili F ve Demirkapı E, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (2. bs Dora Basım-Yayın Dağıtım 2013)
-
Bolat E, ‘Türk Hukukunda Bir Kusursuz Sorumluluk Türü Olarak Objektif Özen Ödevine Dayalı Sorumluluk’ (Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Hukuk Anabilim Dalı 2018)
-
Cumalıoğlu E, ‘Medeni Hukukta Hayvan Hakları ve Hayvanlar Üzerindeki Hak’ (2017) 19 [3] Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 573
-
Çelebi Ö, ‘Kişi ve Eşya Ayrımı Bağlamında Hayvanların Hukuki Statüsü’ (2018) 76 [2] İstanbul Hukuk Mecmuası 559,
- Çetiner B, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (1. bs On İki Levha Yayıncılık 2024)
- Çilenti Konuralp A ve Konuralp O E, ‘Türk Hukukunda Hayvanların Korun(ma)ması’ (2021) 6 [1] Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 77, Jurix, Erişim Tarihi: 06.01.2026
- Dural M ve Öğüz T, Türk Özel Hukuku, C. 2: Kişiler Hukuku (15. bs Filiz Kitabevi 2014)
- Dural M ve Sarı S, Türk Özel hukuku Cilt I Temel Kavramlar ve Medenî Hukukun Başlangıç Hükümleri (19. bs Filiz Kitabevi 2024)
- Eren F, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (30. bs Legem Yayınevi 2025)
-
Erkan V U ve Yücer İ, ‘Ayırt Etme Gücü’, (2011) 60 [3] Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 485, 507,
-
Glaser A und Lehner I, ‘Entscheidbesprechungen Discussions d’arrêts actuels’ (2019) Zurich Open Repository and Archive University of Zurich University Library 724
- Esener T ve Güven K, Eşya Hukuku (8. bs Yetkin Yayınları 2019)
- Helvacı S ve Erlüle F, Medeni Hukuk (Medeni Hukuka Giriş, Kişiler Hukuku, Aile Hukuku) (3. bs Legal Yayıncılık 2014)
-
Honsell H, ‘Sachenrecht’ In: Römisches Recht (Springer-Lehrbuch Springer 2010) 49,
-
Hüseyin İ, (2021). ‘İngiliz Hukukuna Göre Bir Objektif Sorumluluk Hali Olarak Hayvan Bulunduranın Sorumluluğu’ (2021) 25 [1] Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 135,
-
İnan A, ‘Kusursuz Sorumluluk Örneği Olarak Noterlerin Hukuki Sorumluluğu’ (2000) [36] Sayıştay Dergisi, 25, 27,
-
Kaleli Ş, ‘Hayvan Tutucusunun Sorumluluğu (I)’ (1979) 5 [4] Yargıtay Dergisi 313,
- Çelebican Ö K, Roma Eşya Hukuku (2. bs Yetkin Yayınları 2005)
- Karahasan M R, Sorumluluk Hukuku (6. bs Beta Basım Yayım Dağıtım 2003)
- Kasap A, ‘Güncel Gelişmeler Işığında Hayvan Bulunduranın Sorumluluğunda Objektif Özen Yükümlülüğünün Tayinine İlişkin Öneriler’ (Kasım 2022) 17 [195] Terazi Hukuk Dergisi 131, Jurix, Erişim tarihi: 10.01.2026
- Keskin Orhan M, Türk Borçlar Hukukunda Hayvan Bulunduranın Sorumluluğu (1. bs Seçkin Yayıncılık 2020)
- Kılıçoğlu A, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (27. bs Turhan Kitabevi 2024)
- Kılıçoğlu A, Medeni Hukuk (4. bs Turhan Kitabevi 2022)
-
Koçhisarlıoğlu C ve Söğütlü Erişgin Ö, ‘Hayvanın Hukukî Konumu’ (2013) 8 [Özel Sayı] Yaşar Üniversitesi E-Dergisi 1691
-
Korkmaz F ve Şahin F İ, ‘Hayvan Bulunduranın Sorumluluğunda Kurtuluş Kanıtının Değerlendirilmesi’ (2025) 74 [1] Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 443
-
Köroğlu E, ‘Hayvan Bulunduranın Sorumluluğu (TBK m. 67-68)’ (2018) 44 [2] Yargıtay Dergisi 221, 227
-
Kunz P V, ‘Tierrechtliche Aspekte in Vollstreckungsverfahren’ (2021) 654
-
Kurt L M, ‘Haksız Fiil Sonucu Oluşan Zarardan Birden Çok Kişinin Sorumlu Olduğu Hallerde Rücû Talebinin Tâbi Olduğu Zamanaşımı’ (Temmuz 2011) 24 [95] Türkiye Barolar Birliği Dergisi 135
-
Nart S, ‘Ev ve Süs Hayvanlarının Konuttan Tahliye Edilmesi’ (2020) 22 [1] Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 123
- Nomer H N, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (18. bs Beta Yayıncılık, 2021)
- North P, Civil Liability for Animals (Oxford University Press 2012)
- Oğuzman M K ve Öz M T, Borçlar Hukuku Genel Hükümler Cilt 2 (12. bs Vedat Kitapçılık 2016)
- Oğuzman M K, Seliçi Ö ve Oktay-Özdemir S, Eşya Hukuku (24. bs Filiz Kitabevi 2022)
- Oğuzman M K, Seliçi Ö ve Oktay-Özdemir S, Kişiler Hukuku (Gerçek ve Tüzel Kişiler) (14. bs Filiz Kitabevi 2014)
-
Öz K (Çeviren), ‘İsviçre Federal Mahkemesi I. Hukuk Dairesi’nin Hayvan Bulunduranın Hukukî Sorumluluğuna İlişkin
Güncel Bir Kararı’, Antalya Bilim Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (2019) 7 [4] 395
Erişim Tarihi: 21.01.2026 - Öztan B, Medenî Hukuk’un Temel Kavramları (39. bs Turhan Kitabevi 2014)
- Reisoğlu S, Türk Borçlar Hukuku Genel Hükümler (24. bs Beta Basım Yayım Dağıtım 2013)
-
Reisoğlu S, Türk Eşya Hukuku, C. 1, Giriş-Zilyedlik-Tapu Sicili ve Kadastro ve Tapu Tahriri Kanunu - Tapulama Kanunu (6. bs Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları No 440 1980)
- Shulan J R, ‘Animal Law - When Dogs Bite: A Fair, Effective, and Animal Law - When Dogs Bite: A Fair, Effective, and Comprehensive Solution to the Contemporary Problem of Dog Comprehensive Solution to the Contemporary Problem of Dog Attacks’ (2010) 32 [2] University of Arkansas at Little Rock Review, 259 https://lawrepository.ualr. edu/cgi/viewcontent.cgi?referer=&httpsredir=1&article=1100&context=lawreview Erişim Tarihi: 10.01.2026
-
Sarenbo S and Svensson P A, ‘Bitten or struck by dog: A rising number of fatalities in Europe, 1995–2016’ (2021) 318 Forensic Science International, 1,
- Serozan R, Eşya Hukuku I (3. bs Filiz Kitabevi 2014)
-
Seyhan A, ‘Hayvanın Hukuki Konumu ve Hayvan Rehni’ (2023) 8 [2] Eskişehir Barosu Dergisi 414
- Sirmen L, Eşya Hukuku (5. bs Yetkin Hukuk Yayınları 2017)
-
Striwing H and Sarenbo S, ‘Dog owners’ supervising duty and criminal negligence – A critical review of two judgments by Swedish courts of appeal’ (2021) 1 Forensic Science International: Animals and Environments 1
- Sungurbey İ, Hayvan Hakları Bir İnsanlık Kitabı (İ.Ü. Basımevi ve Film Merkezi 1992)
-
Tahiroğlu B, ‘Kusursuz Sorumluluk ve Modern Hukuklara Etkisi’ (2008) 14 [4] Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi (MÜHF-HAD) 157
- Tandoğan H, Kusura Dayanmayan Sözleşme Dışı Sorumluluk Hukuku (1. bs Turhan Kitabevi Yayınları 1981)
- Tandoğan H, Türk Mes’uliyet Hukuku (Akit Dışı ve Akdi Mes’uliyet) (1961 yılı birinci basıdan tıpkı bası Vedat Kitapçılık 2010)
-
Tavşancıl Kalafatoğlu D, ‘Hayvan Bulunduranın Sorumluluğu ve Hayvan Hakları’ Prof. Dr. İsmet Sungurbey’e Armağan, Borçlar Kanunu Genel Hükümler Konferansları II (1. Bs, İstanbul Barosu Yayınları, Ekim 2014) 137,
- Tercier P, Pichonnaz P ve Develioğlu H M, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (1. bs On İki Levha Yayıncılık 2016)
- Ünal M ve Başpınar V, Şeklî Eşya Hukuku (7. bs Savaş Yayınevi 2015)
- Yavuz C (Hazırlayanlar: Cevdet Yavuz, Fulya Erlüle ve İpek Sağlam), Türk Medeni Hukuku ve Türk Borçlar Hukuku Mevzuatı (Gerekçeler İşlenmiş – Açıklamalı - Notlu) (12. bs Beta Yayıncılık 2014)
- Yıldırım A, Türk Borçlar Hukuku Genel Hükümler (2. bs Adalet Yayınevi 2014)
Öz
The liability of animal keeper falls within the strict liability category under the duty of care regime. This study will examine the liability of the keeper of a dog belonging to a breed defined as a “dangerous animal” in the legislation. The Animal Protection Law establishes prohibitions for animals that pose a danger, prescribes sanctions for non-compliance, sets out measures to prevent the reproduction of such animals and the harm they may cause, and regulates the registration, monitoring, and placement in animal shelters of animals acquired prior to the entry into force of the relevant provisions. According to the Turkish Code of Obligations, the liability of the animal keeper arises when an animal whose care and management can be undertaken causes damage through an instinctive act, and when an animal-keeping relationship exists between the animal and the person held liable. The law does not provide any additional determination concerning the species of the animal. In the present case, animal’s dangerous potential affects the required standard of care and makes it more challenging to establish exculpatory proof. The legislature should adopt permanent and more comprehensive regulations concerning dangerous animals, rather than temporary ones. New regulations should also be designed in a way that respects both fundamental rights and animal rights, and that is predictable and in accordance with the principle of proportionality. Lawmakers should frame regulations so as not to encourage individuals to acquire dogs from dangerous breeds through unlawful means or to turn to species that, although not listed in the legislation, pose a similar level of danger. While new deterrent sanctions are under consideration, measures must be taken to prevent dangerous dogs already seized from being abandoned in public spaces. Permitting such animals to roam uncontrolled poses a significantly greater risk than maintaining them under responsible ownership and supervision. It may expose the owner to legal liability for any resulting harm.
Anahtar Kelimeler
Dangerous animals liability of animal keeper strict liability exculpatory proof duty of care
Kaynakça
-
Abraham J T and Czerwinski M, ‘Pediatric Dog Bite Injuries in Central Texas’ (2019) 54 Journal of Pediatric Surgery 1416,
- Akıntürk T ve Ateş D, Borçlar Hukuku: Genel Hükümler, Özel Borç İlişkileri (29. bs Beta Yayıncılık 2020)
-
Akipek J G, Türk Eşya Hukuku (Ayni Haklar): Zilyetlik ve Tapu Sicili (Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No 308 1972),
- Antalya O G, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C. V/1, 2 (2. bs Seçkin Yayıncılık 2019)
- Antalya O G, Eşya Hukuku (ed O. Gökhan Antalya), C. IV/1 (4. bs Seçkin Yayıncılık 2021)
- Antalya G, Sunuşlu Genel ve Madde Gerekçeli Adalet Komisyonu Raporu ve TBMM. Tutanakları ile Kaynak ve İlgili Kanun Maddesi, YİBK. ve BGE. Atıflı 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (1. bs Beta Basım Yayım Dağıtım 2011)
- Antalya G ve Görgeç B, Marmara Hukuk Yorumu: Borçlar Hukuku Genel Hükümler Ders Kitabı Cilt: V/1 (Seçkin Yayıncılık 2025)
- Başpınar, Veysel, ‘Eşya Hukuku Açısından Hayvanların Durumu’, Medeni Kanun’un ve Borçlar Kanunu’nun 90. Yılı Uluslararası Sempozyumu Cilt 2 (Yetkin Yayınları 2017) 1371
-
Belgesay M R, ‘Türkiye Temyiz Mahkemesi ve İsviçre Federal Mahkemesi Kararlarının Analizi’ (1941) 7 [4] İstanbul Hukuk Mecmuası 850,
-
Bernabe A, ‘Civil Liability for Injuries Caused by Dogs After Tracey v. Solesky: New Path to the Future or Back to the Past?’ (2016) 40 [1] Seton Hall Legis, 29,
-
Biggins C, ‘Strictly Liable Landlords Could Mean the Pound for Pit Bulls’ (2019 2 [1] University of Baltimore Journal of Land and Development, 83,
- Bilgili F ve Demirkapı E, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (2. bs Dora Basım-Yayın Dağıtım 2013)
-
Bolat E, ‘Türk Hukukunda Bir Kusursuz Sorumluluk Türü Olarak Objektif Özen Ödevine Dayalı Sorumluluk’ (Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Hukuk Anabilim Dalı 2018)
-
Cumalıoğlu E, ‘Medeni Hukukta Hayvan Hakları ve Hayvanlar Üzerindeki Hak’ (2017) 19 [3] Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 573
-
Çelebi Ö, ‘Kişi ve Eşya Ayrımı Bağlamında Hayvanların Hukuki Statüsü’ (2018) 76 [2] İstanbul Hukuk Mecmuası 559,
- Çetiner B, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (1. bs On İki Levha Yayıncılık 2024)
- Çilenti Konuralp A ve Konuralp O E, ‘Türk Hukukunda Hayvanların Korun(ma)ması’ (2021) 6 [1] Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 77, Jurix, Erişim Tarihi: 06.01.2026
- Dural M ve Öğüz T, Türk Özel Hukuku, C. 2: Kişiler Hukuku (15. bs Filiz Kitabevi 2014)
- Dural M ve Sarı S, Türk Özel hukuku Cilt I Temel Kavramlar ve Medenî Hukukun Başlangıç Hükümleri (19. bs Filiz Kitabevi 2024)
- Eren F, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (30. bs Legem Yayınevi 2025)
-
Erkan V U ve Yücer İ, ‘Ayırt Etme Gücü’, (2011) 60 [3] Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 485, 507,
-
Glaser A und Lehner I, ‘Entscheidbesprechungen Discussions d’arrêts actuels’ (2019) Zurich Open Repository and Archive University of Zurich University Library 724
- Esener T ve Güven K, Eşya Hukuku (8. bs Yetkin Yayınları 2019)
- Helvacı S ve Erlüle F, Medeni Hukuk (Medeni Hukuka Giriş, Kişiler Hukuku, Aile Hukuku) (3. bs Legal Yayıncılık 2014)
-
Honsell H, ‘Sachenrecht’ In: Römisches Recht (Springer-Lehrbuch Springer 2010) 49,
-
Hüseyin İ, (2021). ‘İngiliz Hukukuna Göre Bir Objektif Sorumluluk Hali Olarak Hayvan Bulunduranın Sorumluluğu’ (2021) 25 [1] Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 135,
-
İnan A, ‘Kusursuz Sorumluluk Örneği Olarak Noterlerin Hukuki Sorumluluğu’ (2000) [36] Sayıştay Dergisi, 25, 27,
-
Kaleli Ş, ‘Hayvan Tutucusunun Sorumluluğu (I)’ (1979) 5 [4] Yargıtay Dergisi 313,
- Çelebican Ö K, Roma Eşya Hukuku (2. bs Yetkin Yayınları 2005)
- Karahasan M R, Sorumluluk Hukuku (6. bs Beta Basım Yayım Dağıtım 2003)
- Kasap A, ‘Güncel Gelişmeler Işığında Hayvan Bulunduranın Sorumluluğunda Objektif Özen Yükümlülüğünün Tayinine İlişkin Öneriler’ (Kasım 2022) 17 [195] Terazi Hukuk Dergisi 131, Jurix, Erişim tarihi: 10.01.2026
- Keskin Orhan M, Türk Borçlar Hukukunda Hayvan Bulunduranın Sorumluluğu (1. bs Seçkin Yayıncılık 2020)
- Kılıçoğlu A, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (27. bs Turhan Kitabevi 2024)
- Kılıçoğlu A, Medeni Hukuk (4. bs Turhan Kitabevi 2022)
-
Koçhisarlıoğlu C ve Söğütlü Erişgin Ö, ‘Hayvanın Hukukî Konumu’ (2013) 8 [Özel Sayı] Yaşar Üniversitesi E-Dergisi 1691
-
Korkmaz F ve Şahin F İ, ‘Hayvan Bulunduranın Sorumluluğunda Kurtuluş Kanıtının Değerlendirilmesi’ (2025) 74 [1] Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 443
-
Köroğlu E, ‘Hayvan Bulunduranın Sorumluluğu (TBK m. 67-68)’ (2018) 44 [2] Yargıtay Dergisi 221, 227
-
Kunz P V, ‘Tierrechtliche Aspekte in Vollstreckungsverfahren’ (2021) 654
-
Kurt L M, ‘Haksız Fiil Sonucu Oluşan Zarardan Birden Çok Kişinin Sorumlu Olduğu Hallerde Rücû Talebinin Tâbi Olduğu Zamanaşımı’ (Temmuz 2011) 24 [95] Türkiye Barolar Birliği Dergisi 135
-
Nart S, ‘Ev ve Süs Hayvanlarının Konuttan Tahliye Edilmesi’ (2020) 22 [1] Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 123
- Nomer H N, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (18. bs Beta Yayıncılık, 2021)
- North P, Civil Liability for Animals (Oxford University Press 2012)
- Oğuzman M K ve Öz M T, Borçlar Hukuku Genel Hükümler Cilt 2 (12. bs Vedat Kitapçılık 2016)
- Oğuzman M K, Seliçi Ö ve Oktay-Özdemir S, Eşya Hukuku (24. bs Filiz Kitabevi 2022)
- Oğuzman M K, Seliçi Ö ve Oktay-Özdemir S, Kişiler Hukuku (Gerçek ve Tüzel Kişiler) (14. bs Filiz Kitabevi 2014)
-
Öz K (Çeviren), ‘İsviçre Federal Mahkemesi I. Hukuk Dairesi’nin Hayvan Bulunduranın Hukukî Sorumluluğuna İlişkin
Güncel Bir Kararı’, Antalya Bilim Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (2019) 7 [4] 395
Erişim Tarihi: 21.01.2026 - Öztan B, Medenî Hukuk’un Temel Kavramları (39. bs Turhan Kitabevi 2014)
- Reisoğlu S, Türk Borçlar Hukuku Genel Hükümler (24. bs Beta Basım Yayım Dağıtım 2013)
-
Reisoğlu S, Türk Eşya Hukuku, C. 1, Giriş-Zilyedlik-Tapu Sicili ve Kadastro ve Tapu Tahriri Kanunu - Tapulama Kanunu (6. bs Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları No 440 1980)
- Shulan J R, ‘Animal Law - When Dogs Bite: A Fair, Effective, and Animal Law - When Dogs Bite: A Fair, Effective, and Comprehensive Solution to the Contemporary Problem of Dog Comprehensive Solution to the Contemporary Problem of Dog Attacks’ (2010) 32 [2] University of Arkansas at Little Rock Review, 259 https://lawrepository.ualr. edu/cgi/viewcontent.cgi?referer=&httpsredir=1&article=1100&context=lawreview Erişim Tarihi: 10.01.2026
-
Sarenbo S and Svensson P A, ‘Bitten or struck by dog: A rising number of fatalities in Europe, 1995–2016’ (2021) 318 Forensic Science International, 1,
- Serozan R, Eşya Hukuku I (3. bs Filiz Kitabevi 2014)
-
Seyhan A, ‘Hayvanın Hukuki Konumu ve Hayvan Rehni’ (2023) 8 [2] Eskişehir Barosu Dergisi 414
- Sirmen L, Eşya Hukuku (5. bs Yetkin Hukuk Yayınları 2017)
-
Striwing H and Sarenbo S, ‘Dog owners’ supervising duty and criminal negligence – A critical review of two judgments by Swedish courts of appeal’ (2021) 1 Forensic Science International: Animals and Environments 1
- Sungurbey İ, Hayvan Hakları Bir İnsanlık Kitabı (İ.Ü. Basımevi ve Film Merkezi 1992)
-
Tahiroğlu B, ‘Kusursuz Sorumluluk ve Modern Hukuklara Etkisi’ (2008) 14 [4] Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi (MÜHF-HAD) 157
- Tandoğan H, Kusura Dayanmayan Sözleşme Dışı Sorumluluk Hukuku (1. bs Turhan Kitabevi Yayınları 1981)
- Tandoğan H, Türk Mes’uliyet Hukuku (Akit Dışı ve Akdi Mes’uliyet) (1961 yılı birinci basıdan tıpkı bası Vedat Kitapçılık 2010)
-
Tavşancıl Kalafatoğlu D, ‘Hayvan Bulunduranın Sorumluluğu ve Hayvan Hakları’ Prof. Dr. İsmet Sungurbey’e Armağan, Borçlar Kanunu Genel Hükümler Konferansları II (1. Bs, İstanbul Barosu Yayınları, Ekim 2014) 137,
- Tercier P, Pichonnaz P ve Develioğlu H M, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (1. bs On İki Levha Yayıncılık 2016)
- Ünal M ve Başpınar V, Şeklî Eşya Hukuku (7. bs Savaş Yayınevi 2015)
- Yavuz C (Hazırlayanlar: Cevdet Yavuz, Fulya Erlüle ve İpek Sağlam), Türk Medeni Hukuku ve Türk Borçlar Hukuku Mevzuatı (Gerekçeler İşlenmiş – Açıklamalı - Notlu) (12. bs Beta Yayıncılık 2014)
- Yıldırım A, Türk Borçlar Hukuku Genel Hükümler (2. bs Adalet Yayınevi 2014)
Öz
Kaynakça
-
Abraham J T and Czerwinski M, ‘Pediatric Dog Bite Injuries in Central Texas’ (2019) 54 Journal of Pediatric Surgery 1416,
- Akıntürk T ve Ateş D, Borçlar Hukuku: Genel Hükümler, Özel Borç İlişkileri (29. bs Beta Yayıncılık 2020)
-
Akipek J G, Türk Eşya Hukuku (Ayni Haklar): Zilyetlik ve Tapu Sicili (Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No 308 1972),
- Antalya O G, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C. V/1, 2 (2. bs Seçkin Yayıncılık 2019)
- Antalya O G, Eşya Hukuku (ed O. Gökhan Antalya), C. IV/1 (4. bs Seçkin Yayıncılık 2021)
- Antalya G, Sunuşlu Genel ve Madde Gerekçeli Adalet Komisyonu Raporu ve TBMM. Tutanakları ile Kaynak ve İlgili Kanun Maddesi, YİBK. ve BGE. Atıflı 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (1. bs Beta Basım Yayım Dağıtım 2011)
- Antalya G ve Görgeç B, Marmara Hukuk Yorumu: Borçlar Hukuku Genel Hükümler Ders Kitabı Cilt: V/1 (Seçkin Yayıncılık 2025)
- Başpınar, Veysel, ‘Eşya Hukuku Açısından Hayvanların Durumu’, Medeni Kanun’un ve Borçlar Kanunu’nun 90. Yılı Uluslararası Sempozyumu Cilt 2 (Yetkin Yayınları 2017) 1371
-
Belgesay M R, ‘Türkiye Temyiz Mahkemesi ve İsviçre Federal Mahkemesi Kararlarının Analizi’ (1941) 7 [4] İstanbul Hukuk Mecmuası 850,
-
Bernabe A, ‘Civil Liability for Injuries Caused by Dogs After Tracey v. Solesky: New Path to the Future or Back to the Past?’ (2016) 40 [1] Seton Hall Legis, 29,
-
Biggins C, ‘Strictly Liable Landlords Could Mean the Pound for Pit Bulls’ (2019 2 [1] University of Baltimore Journal of Land and Development, 83,
- Bilgili F ve Demirkapı E, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (2. bs Dora Basım-Yayın Dağıtım 2013)
-
Bolat E, ‘Türk Hukukunda Bir Kusursuz Sorumluluk Türü Olarak Objektif Özen Ödevine Dayalı Sorumluluk’ (Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Hukuk Anabilim Dalı 2018)
-
Cumalıoğlu E, ‘Medeni Hukukta Hayvan Hakları ve Hayvanlar Üzerindeki Hak’ (2017) 19 [3] Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 573
-
Çelebi Ö, ‘Kişi ve Eşya Ayrımı Bağlamında Hayvanların Hukuki Statüsü’ (2018) 76 [2] İstanbul Hukuk Mecmuası 559,
- Çetiner B, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (1. bs On İki Levha Yayıncılık 2024)
- Çilenti Konuralp A ve Konuralp O E, ‘Türk Hukukunda Hayvanların Korun(ma)ması’ (2021) 6 [1] Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 77, Jurix, Erişim Tarihi: 06.01.2026
- Dural M ve Öğüz T, Türk Özel Hukuku, C. 2: Kişiler Hukuku (15. bs Filiz Kitabevi 2014)
- Dural M ve Sarı S, Türk Özel hukuku Cilt I Temel Kavramlar ve Medenî Hukukun Başlangıç Hükümleri (19. bs Filiz Kitabevi 2024)
- Eren F, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (30. bs Legem Yayınevi 2025)
-
Erkan V U ve Yücer İ, ‘Ayırt Etme Gücü’, (2011) 60 [3] Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 485, 507,
-
Glaser A und Lehner I, ‘Entscheidbesprechungen Discussions d’arrêts actuels’ (2019) Zurich Open Repository and Archive University of Zurich University Library 724
- Esener T ve Güven K, Eşya Hukuku (8. bs Yetkin Yayınları 2019)
- Helvacı S ve Erlüle F, Medeni Hukuk (Medeni Hukuka Giriş, Kişiler Hukuku, Aile Hukuku) (3. bs Legal Yayıncılık 2014)
-
Honsell H, ‘Sachenrecht’ In: Römisches Recht (Springer-Lehrbuch Springer 2010) 49,
-
Hüseyin İ, (2021). ‘İngiliz Hukukuna Göre Bir Objektif Sorumluluk Hali Olarak Hayvan Bulunduranın Sorumluluğu’ (2021) 25 [1] Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 135,
-
İnan A, ‘Kusursuz Sorumluluk Örneği Olarak Noterlerin Hukuki Sorumluluğu’ (2000) [36] Sayıştay Dergisi, 25, 27,
-
Kaleli Ş, ‘Hayvan Tutucusunun Sorumluluğu (I)’ (1979) 5 [4] Yargıtay Dergisi 313,
- Çelebican Ö K, Roma Eşya Hukuku (2. bs Yetkin Yayınları 2005)
- Karahasan M R, Sorumluluk Hukuku (6. bs Beta Basım Yayım Dağıtım 2003)
- Kasap A, ‘Güncel Gelişmeler Işığında Hayvan Bulunduranın Sorumluluğunda Objektif Özen Yükümlülüğünün Tayinine İlişkin Öneriler’ (Kasım 2022) 17 [195] Terazi Hukuk Dergisi 131, Jurix, Erişim tarihi: 10.01.2026
- Keskin Orhan M, Türk Borçlar Hukukunda Hayvan Bulunduranın Sorumluluğu (1. bs Seçkin Yayıncılık 2020)
- Kılıçoğlu A, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (27. bs Turhan Kitabevi 2024)
- Kılıçoğlu A, Medeni Hukuk (4. bs Turhan Kitabevi 2022)
-
Koçhisarlıoğlu C ve Söğütlü Erişgin Ö, ‘Hayvanın Hukukî Konumu’ (2013) 8 [Özel Sayı] Yaşar Üniversitesi E-Dergisi 1691
-
Korkmaz F ve Şahin F İ, ‘Hayvan Bulunduranın Sorumluluğunda Kurtuluş Kanıtının Değerlendirilmesi’ (2025) 74 [1] Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 443
-
Köroğlu E, ‘Hayvan Bulunduranın Sorumluluğu (TBK m. 67-68)’ (2018) 44 [2] Yargıtay Dergisi 221, 227
-
Kunz P V, ‘Tierrechtliche Aspekte in Vollstreckungsverfahren’ (2021) 654
-
Kurt L M, ‘Haksız Fiil Sonucu Oluşan Zarardan Birden Çok Kişinin Sorumlu Olduğu Hallerde Rücû Talebinin Tâbi Olduğu Zamanaşımı’ (Temmuz 2011) 24 [95] Türkiye Barolar Birliği Dergisi 135
-
Nart S, ‘Ev ve Süs Hayvanlarının Konuttan Tahliye Edilmesi’ (2020) 22 [1] Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 123
- Nomer H N, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (18. bs Beta Yayıncılık, 2021)
- North P, Civil Liability for Animals (Oxford University Press 2012)
- Oğuzman M K ve Öz M T, Borçlar Hukuku Genel Hükümler Cilt 2 (12. bs Vedat Kitapçılık 2016)
- Oğuzman M K, Seliçi Ö ve Oktay-Özdemir S, Eşya Hukuku (24. bs Filiz Kitabevi 2022)
- Oğuzman M K, Seliçi Ö ve Oktay-Özdemir S, Kişiler Hukuku (Gerçek ve Tüzel Kişiler) (14. bs Filiz Kitabevi 2014)
-
Öz K (Çeviren), ‘İsviçre Federal Mahkemesi I. Hukuk Dairesi’nin Hayvan Bulunduranın Hukukî Sorumluluğuna İlişkin
Güncel Bir Kararı’, Antalya Bilim Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (2019) 7 [4] 395
Erişim Tarihi: 21.01.2026 - Öztan B, Medenî Hukuk’un Temel Kavramları (39. bs Turhan Kitabevi 2014)
- Reisoğlu S, Türk Borçlar Hukuku Genel Hükümler (24. bs Beta Basım Yayım Dağıtım 2013)
-
Reisoğlu S, Türk Eşya Hukuku, C. 1, Giriş-Zilyedlik-Tapu Sicili ve Kadastro ve Tapu Tahriri Kanunu - Tapulama Kanunu (6. bs Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları No 440 1980)
- Shulan J R, ‘Animal Law - When Dogs Bite: A Fair, Effective, and Animal Law - When Dogs Bite: A Fair, Effective, and Comprehensive Solution to the Contemporary Problem of Dog Comprehensive Solution to the Contemporary Problem of Dog Attacks’ (2010) 32 [2] University of Arkansas at Little Rock Review, 259 https://lawrepository.ualr. edu/cgi/viewcontent.cgi?referer=&httpsredir=1&article=1100&context=lawreview Erişim Tarihi: 10.01.2026
-
Sarenbo S and Svensson P A, ‘Bitten or struck by dog: A rising number of fatalities in Europe, 1995–2016’ (2021) 318 Forensic Science International, 1,
- Serozan R, Eşya Hukuku I (3. bs Filiz Kitabevi 2014)
-
Seyhan A, ‘Hayvanın Hukuki Konumu ve Hayvan Rehni’ (2023) 8 [2] Eskişehir Barosu Dergisi 414
- Sirmen L, Eşya Hukuku (5. bs Yetkin Hukuk Yayınları 2017)
-
Striwing H and Sarenbo S, ‘Dog owners’ supervising duty and criminal negligence – A critical review of two judgments by Swedish courts of appeal’ (2021) 1 Forensic Science International: Animals and Environments 1
- Sungurbey İ, Hayvan Hakları Bir İnsanlık Kitabı (İ.Ü. Basımevi ve Film Merkezi 1992)
-
Tahiroğlu B, ‘Kusursuz Sorumluluk ve Modern Hukuklara Etkisi’ (2008) 14 [4] Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi (MÜHF-HAD) 157
- Tandoğan H, Kusura Dayanmayan Sözleşme Dışı Sorumluluk Hukuku (1. bs Turhan Kitabevi Yayınları 1981)
- Tandoğan H, Türk Mes’uliyet Hukuku (Akit Dışı ve Akdi Mes’uliyet) (1961 yılı birinci basıdan tıpkı bası Vedat Kitapçılık 2010)
-
Tavşancıl Kalafatoğlu D, ‘Hayvan Bulunduranın Sorumluluğu ve Hayvan Hakları’ Prof. Dr. İsmet Sungurbey’e Armağan, Borçlar Kanunu Genel Hükümler Konferansları II (1. Bs, İstanbul Barosu Yayınları, Ekim 2014) 137,
- Tercier P, Pichonnaz P ve Develioğlu H M, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (1. bs On İki Levha Yayıncılık 2016)
- Ünal M ve Başpınar V, Şeklî Eşya Hukuku (7. bs Savaş Yayınevi 2015)
- Yavuz C (Hazırlayanlar: Cevdet Yavuz, Fulya Erlüle ve İpek Sağlam), Türk Medeni Hukuku ve Türk Borçlar Hukuku Mevzuatı (Gerekçeler İşlenmiş – Açıklamalı - Notlu) (12. bs Beta Yayıncılık 2014)
- Yıldırım A, Türk Borçlar Hukuku Genel Hükümler (2. bs Adalet Yayınevi 2014)
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Hukuk (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 14 Ocak 2026 |
| Kabul Tarihi | 16 Şubat 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 3 Mart 2026 |
| IZ | https://izlik.org/JA45SW32SL |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: 2026 |
Kaynak Göster
Amaç ve Kapsam
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi’ne hukuk ve hukukla bağlantılı alanlarda eserler kabul edilmektedir. Derginin amacı; yayımladığı eserlerle ulusal ve uluslararası literatüre katkıda bulunmak ve uygulamayı teorik yönden desteklemektir.
Belirlenen amaç doğrultusunda dergide; araştırma makalesi, derleme makale, karar incelemesi, eser değerlendirmesi ve çeviri türlerindeki özgün bilimsel çalışmalar yayımlanmaktadır. Yayıma konu özgün çalışmaların akademik ölçütlere uygunluğu, çift taraflı kör hakemlik sistemine göre bağımsız iki hakem tarafından değerlendirilmektedir.
Yazım Kuralları
1. Derginin yazı dili Türkçe, İngilizce ve Almancadır.
2. Dergide yayımlanması istenen çalışmaların DergiPark sistemi üzerinden Microsoft Word yazılımı formatında veya zengin metin biçiminde (*.rtf) ve işbu başlıkta sıralanan yayın ilkeleri ve yazım kurallarına uygun şekilde gönderilmesi gerekmektedir.
- Araştırma makalesi şablonuna (tıklayınız) bağlantısından ulaşılabilir.
- Eser sahipleri çalışmalarını gönderirken ana metninde kişisel bilgilerine yer vermemelidir. Yazar mutlaka ad, soyad, (varsa) unvan-kurum, e-posta, Orcid numarasını içeren Başlık Sayfası (tıklayınız) dosyasını ayrı bir dosya olarak yüklemelidir. ORCID numarası, https://orcid.org/register adresinden temin edilebilir.
- Yazarların, ana metin dosyası dışında ayrı olarak “Etik Beyan Formu” (tıklayınız) ve “Telif Hakkı Devir Sözleşmesi” (tıklayınız) belgelerini göndermesi gerekir.
3. Dergiye gönderilen çalışmalarda OSCOLA (The Oxford University Standard for Citation of Legal Authorities) 4. Edisyon atıf sistemi esas alınmalıdır. Söz konusu atıf kurallarına ilişkin kısa bilgilendirmeye https://dergipark.org.tr/tr/pub/toguhfd/writing-rules bağlantısından ulaşılabilir. Kısa bilgilendirme notlarında ayrıntısı bulunamayan hâller için https://www.law.ox.ac.uk/sites/files/oxlaw/oscola_4th_edn_hart_2012.pdf bağlantısında yer alan OSCOLA 4. Edisyon atıf kuralları kitapçığından faydalanılmalıdır.
5. Araştırma makalelerinde en az 150 en fazla 300 kelimelik Türkçe öz ve İngilizce abstract bölümlerine yer verilmeli ve aynı dillerde 5 anahtar kelime (keywords) de çalışmaya eklenmelidir.
6. Metin içindeki yabancı kelimeler italik yazılmalıdır.
7. Türkçe eserlere yapılan atıflarda hiçbir yabancı kelimeye yer verilmemelidir. Örneğin; iki yazarlı veya editörlü eserlerde “and” yerine “ve” tercih edilmelidir. Benzer şekilde baskı kısaltması yapılırken “edn” yerine “bs”; “6th” yerine “6. bs” kullanılmalıdır.
8. Dergiye yayımlanması talebi ile gönderilen araştırma makalesinin -dipnotlar dâhil olmak üzere- en az 5.000 en fazla 20.000 kelimeden oluşması gerekir. Belirtilen sınırlar dışında kalan çalışmaların yayımı hususu editörlerin takdirindedir. Araştırma makaleleri dışındaki çalışmalar belirtilen kelime sınırlarına tabi değildir.
9. Çalışma metni, Times New Roman yazı tipinde 1,15 satır aralığı ve 12 punto, dipnotları ise, tek satır aralığı ve 10 punto olarak hazırlanmalıdır. Dipnotları sayfa altında gösterilir.
10. Paragrafın ilk satırı 1,25 cm içeriden başlamalıdır.
11. Metin içerisindeki başlıklar aşağıdaki şekilde düzenlenmelidir:
(1) İnce ve Sadece İlk Harfler Büyük
12. “GİRİŞ” ve “SONUÇ” başlıkları numaralandırılmamalıdır.
13. Çalışmanın sonunda, çalışmada kullanılan kaynakların, yazarların soyadlarına göre sıralandığı bir kaynakça bulunmalıdır. Soyadları aynı olan farklı yazarlara ait kaynakların sıralanması ilk adların baş harflerine göre alfabetik olarak yapılır. Aynı yazarın farklı eserleri ise eski tarihliden başlayarak sıralanır.
14. “KAYNAKÇA” başlığı metnin bitiminden bir sonraki sayfada yer almalıdır.
OSCOLA ATIF SİSTEMİ HAKKINDA KISA BİLGİLENDİRME
- Dergimiz OSCOLA 4. Edisyonu kullanmaktadır.
- Kısaltmalarda nokta kullanılmaz. Aynı dipnotta birden fazla alıntı olması halinde alıntılar noktalı virgül ile birbirinden ayrılır. Aynı dipnotta birden fazla alıntı olması halinde kronolojik olarak en eskiden en yeniye olacak şekilde sıralanır.
Kitaplar
Dipnot olarak
- Yazar ismi soy ismi, eser ismi ve parantez içinde baskı yayınevi ve yayın yılı belirtilerek sayfa sayısı ile atıf bitirilir.
Münci Kapani, Kamu Hürriyetleri (7. bs Yetkin Yayınları 1993) 98
- Aynı esere daha sonra yapılan atıflarda, sadece yazarın soyadı kullanılır ardından parantez içerisinde ilgili esere ilk atfın kaçıncı dipnot olduğu yazılarak parantez kapatılır ve mükerrer atfın kaçıncı sayfaya yapıldığı belirtilerek atıf bitirilir.
Kapani (n 1) 57
- Birden çok yazarlı kitaplarda üç yazar da dahil olmak üzere üç yazara kadar bütün yazarların tam isimleri kullanılır. Üçten fazla yazarlı çalışmalarda ise ilk yazarın tam ismi yazıldıktan sonra ve diğerleri anlamında vd. kısaltması kullanılır.
Kaynakçada
- Yazar soyismi ardından yazar isminin baş harfi, eser ismi, parantez içinde baskı, yayınevi, yayın yılı yazılarak tamamlanır.
Kapani M, Kamu Hürriyetleri (7. bs Yetkin Yayınları 1993)
Editörlü Kitaplarda Kitap Bölümleri
- Önce yazarın tam adı yazılır, ardından tek tırnak içerisinde bölümün adı yazılarak içinde kelimesi ile eser belirtilir. İngilizce eserlerde ise içinde yerine “in” kelimesi kullanılır. Ardından editörün ismi yazılır ve parantez içerisinde editör “ed”; İngilizce eserlerde ise “eds” şeklinde kısaltılır. Daha sonra kitabın adı ve kitapla ilgili atıf bilgileri aynı kitaba atıf yapılıyormuş gibi yazılır.
Francis Rose, ‘The Evolution of the Species’ iç Andrew Burrows and Alan Rodger (eds), Mapping the Law: Essays in Memory of Peter Birks (OUP 2006)
Çeviri Kitaplar
David Ricardo, Siyasal İktisadın ve Vergilendirmenin İlkeleri (Barış Zeren, 1. bs Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları 2008) 127
Makaleler
Dipnot olarak
- Önce yazarın tam adı yazılır, ardından tek tırnak içerisinde makalenin adı yazılır. Parantez içerisinde yayın yılı yazıldıktan sonra cilt numarası yazılır cilt numarasından sonra varsa sayı numarası köşeli parantez içerisine yazılır, dergi ismi ve makalenin dergideki ilk sayfasının numarası yazılır.
Rifat Erten, ‘Türk Vatandaşlığının Yeniden Kazanılması’ (2021) 70 [4] Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 899
- İlgili makalede belirli bir sayfaya atıf yapılacağı durumlarda ilk sayfa numarasının ardından bir virgül konulur ve belirli sayfa numarası eklenir.
Rifat Erten, ‘Türk Vatandaşlığının Yeniden Kazanılması’ (2021) 70 [4] Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 899, 904
- Aynı esere yapılan mükerrer atıflarda makalenin dergideki ilk sayfası yazılmaz, doğrudan atıf yapılan sayfa yazılır.
Erten (n 1) 905
Kaynakçada
Erten R, ‘Türk Vatandaşlığının Yeniden Kazanılması’ (2021) 70 [4] Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 899
AB Düzenlemeleri ile Kurul ve Komisyon Kararları
- Doğrudan AB resmi dillerinden birisinden atıf yapıldığında atfın da orijinal kaynağın kullanıldığı dil ile yapılması gerekmektedir. Resmi çevirinin kullanıldığı durumlarda atıf Türkçe yapılmalıdır.
Commission v Council [2005] ECR I–7879, paras 47–48
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları
- Doğrudan mahkemenin resmi dillerinden birisinden atıf yapıldığında atfın da orijinal kaynağın kullanıldığı dil ile yapılması gerekmektedir. Resmi çevirinin kullanıldığı durumlarda atıf Türkçe yapılmalıdır.
ECHR, Balogh v Hungary, App No 47940/99, 20.07.2004, § 15
Türk Mevzuatına ve Türk Mahkeme Kararları
- Türkiye Cumhuriyeti mevzuatına atıflar; kanunun kabul tarihi ve numarası ile adının yazılmasının ardından parantez içinde Resmî Gazete Tarihi/Resmî Gazete Sayısı gösterilerek yapılır.
22.12.2016 tarih ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (RG 10.1.2017/29944)
- Türk yargı kararlarına atıflar ise sırasıyla mahkemenin adı (varsa daire adı eklenir), esas numarası, karar numarası ve tarih yazılarak yapılır. Tarih yazılırken sayılar arasına nokta işareti (.) kullanılmalıdır.
AYM, Sözdar Oral, B No 2018/21028, 13.9.2022, § 12
AYM, E 2021/107, K 2022/109, T 28.09.2022, § 12
Y 11 HD, E 2021/14074, K 2022/12707, T 2.7.2014
D 9 D, E 2021/14074, K 2022/12707, T 2.7.2014
Ankara BİM 3 D, E 2021/14074, K 2022/12707, T 2.7.2014
Kısaltmalar
- Türkçe eserlere yapılan atıflarda hiçbir yabancı kelimeye yer verilmemelidir. Örneğin; iki yazarlı veya editörlü eserlerde “and” yerine “ve” tercih edilmelidir. Benzer şekilde baskı kısaltması yapılırken “edn” yerine “bs”; “6th” yerine “6. bs” kullanılmalıdır.
- Türkçe ve İngilizce dışındaki dillerde yapılan çalışmalarda kullanılacak kısaltmalar ilgili dile uygun şekilde yapılmalıdır. Örn; “ve” yerine “und”; baskı yerine “aufl” kullanılmalıdır.
- Kısa bilgilendirme notlarında ayrıntısı bulunamayan haller için https://www.law.ox.ac.uk/sites/files/oxlaw/oscola_4th_edn_hart_2012.pdf linkte yer alan OSCOLA 4. Edisyon atıf kuralları kitapçığından faydalanılmalıdır.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Yayın İlkeleri
1. Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, elektronik ortamda 01.01.2026 itibariyle Sürekli Yayın (Continuous Publication) Modeli ile yayımlanan bir dergidir.
2. Yayımlanması talep edilen çalışmalar dergiye yalnızca DergiPark sistemi üzerinden gönderilmelidir. Hakem incelemesi dâhil tüm aşamalar DergiPark sistemi üzerinden yürütülmektedir.
3. Sürekli Yayın Modeli'nde belli aralıklarla sınırlı yayın yapma usulü geçerli olmadığından, belli süre ve aralıklarla makale kabul etme ve yayımlama yöntemi ortadan kalmaktadır. İçinde bulunulan yılın herhangi bir zamanında artık makale gönderimi sağlanabilir. Tüm süreçleri biten çalışmalar, içinde bulunulan yılda tarih sırasına göre yayımlanır.
4. Yayın Kurulu/Editör Kurulu, derginin bir sayısını belirli bir temaya ya da armağana özgülemeye ya da “Özel Sayı” olarak yayımlamaya karar verebilir.
5. Dergide, ulusal ve uluslararası literatüre katkıda bulunma ve uygulamayı teorik yönden destekleme amacı doğrultusunda hukuk alanında yazılmış özgün bilimsel çalışmalar yayımlanmaktadır.
6. Dergide araştırma makalesi, derleme makale, karar incelemesi, eser değerlendirmesi ve çeviri türlerindeki çalışmalar yayımlanabilir. Çeviri türündeki çalışmalarda orijinal dildeki nüshaların da dergiye gönderilmesi gerekir.
7. Çalışmaların akademik ölçütlere uygunluğu, çift taraflı kör hakemlik sistemine göre bağımsız iki hakem tarafından değerlendirilmektedir.
8. Dergiye gönderilen çalışmaların, Yükseköğretim Kurulu Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi ve COPE (Committee on Publication Ethics)’un rehber ilkelerine uygun olarak hazırlanması gerekir. Anılan etik ilkelere https://dergipark.org.tr/tr/pub/toguhfd/policy linkinden ulaşılabilir.
9. Yazarlar çalışmalarını gönderirken ana metninde kişisel bilgilerine yer vermemelidir. Yazar ad, soyad, (varsa) unvan-kurum, e-posta, Orcid numarasını içeren Başlık Sayfası dosyasını ayrı bir dosya olarak yüklemelidir.
10. Yazarlar ayrıca, https://orcid.org/register adresi üzerinden alacakları bilimsel araştırmacı numarasını (ORCID bilgisini) iletmelidirler.
11. Dergiye gönderilen çalışmalar, intihal incelemesine tabi tutulup benzerlik oranı Yayın Kurulu tarafından en fazla % 15 olarak belirlenmiştir.
12. Yazarların, çalışmaları ile birlikte “Etik Beyan Formu” (tıklayınız), “Telif Hakkı Devir Sözleşmesi” (tıklayınız) ve “Etik Kurul İznine Gerek Yoktur Beyan Formu”nu (tıklayınız) göndermesi gerekir. Belirtilen belgelere ilgili (tıklayınız) bağlantılarındaki linklerinden ulaşılabilir.
13. Dergide yayımlanan eserlerin açık erişim ilkesi ve CC BY-NC 4.0 lisansı gereği ilk yayın hakkı Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne aittir. Yazarlar, belli yayın haklarının ve mali hakların TOGÜHFD'ye ait olduğunu kabul ederler.
14. Dergide yayımlanan çalışmalarda ileri sürülen görüşlerden dolayı doğabilecek tüm sorumluluklar yazarlara aittir. Dergide yayımlanan çalışmalardaki görüşler/değerlendirmeler TOGÜHFD'yi ve dergi kurullarını bağlamaz.
A. Yayın Etiği Beyanı
Gaziosmanpaşa Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (TOGÜHFD) hukuk alanında Yükseköğretim Kurulu Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi’nin öngördüğü standartlar ile COPE (Committee on Publication Ethics)’un öngördüğü uluslararası standartlara bağlı olarak yayımlanan bir dergidir.
Bu çerçevede Dergi; “Yayın Etiği”, “Araştırma Etiği” ve “Yasal/Özel İzin Belgesi Alınması” ile ilgili yukarıda anılan ulusal ve uluslararası kurallara uymakta olduğunu taahhüt eder.
Yükseköğretim Kurulu Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi’ne https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/mevzuat/Yay%C4%B1nEti%C4%9FiY%C3%B6nergesi_140318.pdf bağlantısından,
COPE (Committee on Publication Ethics)’un rehber ilkelerine ise https://publicationethics.org/resources/guidelines-new/principles-transparency-and-best-practice-scholarly-publishing bağlantısından ulaşılabilir.
1. Yazarların Sorumlulukları
a. Çalışmaların bilimsel ve etik kurallara uygun şekilde hazırlanması yazarın sorumluluğundadır. Birden fazla yazar tarafından yapılan çalışmalarda tüm yazarların, gönderilen ve yayımlanan çalışma üzerinde eşit sorumluluğu bulunmaktadır.
b. Dergiye gönderilen çalışmaların daha önce yayımlanmamış ya da yayımlanmak üzere başka bir dergiye gönderilmemiş olması gerekir. Yazarlar yayına kabul edilen çalışmaları daha sonra başka bir yerde yayımlatmamayı da taahhüt ederler.
c. Dergiye gönderilen çalışmaların aşağıda belirtilen kurallara uygunluğu yazar/yazarların sorumluluğundadır:
Çalışmada yararlanılan tüm kaynaklar için doğru ve uygun bir şekilde kaynak göstermek,
Çalışmaya fikren katkıda bulunmayan kişileri yazar olarak belirtmemek,
Çalışmaya fikren katkıda bulunan kişileri yazar olarak belirtmek,
Çalışmaya ilişkin çıkar çatışmalarını belirtmek,
Çalışmanın yüksek lisans/doktora tezinden ya da bir projeden üretildiğini belirtmek,
Çalışmanın niteliğinin gerektirdiği hâllerde etik kurullardan ya da komisyonlardan izin almak,
Çalışmalarda kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uymak,
Çeviriler için ilgili eserin hak sahibinden/sahiplerinden izin almak.
d. Dergide yayımlanan çalışmalarda ileri sürülen görüşlerden dolayı doğabilecek tüm sorumluluklar yazarlara aittir.
2. Hakemlerin Sorumlulukları
a. Çalışmayı, bilimsel içerik açısından değerlendirmek,
b. Yazarın cinsiyet, etnik köken, ırk, din veya siyasi görüş gibi özelliklerinden bağımsız bir değerlendirme yapmak,
c. Çalışmanın bilimsel alanı ile uyumsuzluğunun, intihal ya da telif hakkı ihlali içerdiğinin ya da yayımlanmasına engel bir hâl bulunduğunun tespiti hâlinde Editör Kurulu’na bilgilendirerek söz konusu çalışmaya ilişkin hakemliği reddetmek,
d. Değerlendirme süreci ve sonrasında gizlilik ilkesine uygun hareket etmek, çalışma ile ilgili bilgileri üçüncü kişiler ile paylaşmamak,
e. Değerlendirme yaparken nesnel ve yapıcı bir üslup kullanmak (küçük düşürücü ya da düşmanca bir dil kullanımından kaçınmak),
f. Yazar ile olan çıkar çatışmasını gecikmeksizin Editör Kurulu’na bildirmek.
3. Editörlerin Sorumlulukları
a. Derginin yayın politikasına uygun olan özgün çalışmaları kabul etmek,
b. Çalışmaların kabulü veya reddine ilişkin değerlendirmede yazarların cinsiyet, etnik köken, ırk, din veya siyasi görüş gibi özelliklerinden bağımsız şekilde karar vermek,
c. Gizlilik ilkesine uygun hareket etmek,
d. Gönderilen çalışmaların en az iki hakem tarafından çift taraflı kör hakemlik sistemine göre değerlendirilmesini sağlamak.
B. Yayın Politikası
1. Ön Değerlendirme Aşaması
a. Yayımlanması talep edilen çalışmalar dergiye yalnızca DergiPark sistemi üzerinden gönderilmelidir. Hakem incelemesi dâhil tüm aşamalar DergiPark sistemi üzerinden yürütülmektedir.
b. Dergiye gönderilen eserler başka bir yerde yayımlanmamış veya yayımlanmak üzere gönderilmemiş olmalıdır. Eserin dergiye gönderilmiş olması, yazarın bu konudaki taahhüdü anlamına gelir.
c. Yazarlar ayrıca “Etik Beyan Formu”nu, “Telif Hakkı Devir Sözleşmesi”ni ve “Etik Kurul İznine Gerek Yoktur Beyan Formu”nu imzalayarak DergiPark sistemi üzerinden dergiye göndermelidir. Ayrıca, çeviri yazılarda eserin yazarından/yazarlarından ve/veya yayın hakkına sahip kişi veya kurumdan yayın izni alındığını gösteren yazılı bir izin belgesinin de sisteme yüklenmesi gerekmektedir.
d. Yazarlar, çalışmalarının dergimize gönderdikleri hâliyle yazım bakımından yayına hazır olduğunu kabul etmiş sayılır. Yazarlar, eserlerini DergiPark sistemi üzerinden göndermekle derginin etik ilkelerini, yayın politikasını ve yazım kurallarını kabul etmiş sayılır.
e. Ön değerlendirme aşamasında çalışmalar intihal incelemesinden geçirilir. Yayın Kurulu tarafından belirlenen azamî % 15 benzerlik oranını (bibliyografik materyaller, dipnotlar ve % 2 oranındaki küçük benzerlikler inceleme dışı tutulmak kaydıyla) aşan çalışmalar editörler tarafından reddedilir.
f. Ön değerlendirmede; etik ilkelere veya dergi yayın ilkelerine uyulmayan yahut olağanın üzerinde yazım yanlışları tespit edilen çalışmalar editörler tarafından geri çevrilir.
g. Ön değerlendirmede; OSCOLA atıf sistemine veya yazım kurallarına uygun olmadığı tespit edilen çalışmalar ise hakeme gönderilmeden önce, düzeltilmesi için yazara iade edilir. Ön değerlendirme aşamasında, eser sahiplerinin editörler tarafından talep edilen düzeltmeleri 15 gün içinde tamamlaması gerekir. Aksi takdirde, editörler eser sahibi ile iletişime geçmeksizin eseri reddetme hakkına sahiptir.
h. Ön değerlendirme süreci en fazla 1 ay içerisinde tamamlanır.
2. Değerlendirme Aşaması
a. Ön değerlendirme aşaması tamamlanan çalışmalar, çift taraflı kör hakem usulü gereğince yazarların bilgileri çıkarılarak iki hakeme gönderilir. Hakemlere değerlendirme için 1 ay süre verilir. Gerekli görülmesi hâlinde süre 15 gün uzatılabilir.
b. Hakemler, çalışmanın yayına uygun olup olmadığına, değişiklik yapılması gerekip gerekmediğine ilişkin görüşlerini, “Kabul”, “Ret”, “Majör Revizyon” ve “Minör Revizyon” şıklarından birini seçerek belirtebilirler. Hakem raporunun “Minör Revizyon” yönünde görüş içermesi halinde -değerlendirme formunda aksi yönde bir beyan olmadıkça- çalışma incelenmesi için hakeme tekrar gönderilmez. “Majör Revizyon” seçeneğinde ise çalışma yazarın öngörülen değişiklikleri yapmasının ardından tekrar hakeme gönderilir.
c. Hakemlerin raporlarında düzeltme vermesi hâlinde çalışma yazara düzeltmeleri yapması için iade edilir. Yazar yalnızca hakemlerin belirttiği değişiklikleri yapabilir. Hakemlerden birinin olumlu, birinin olumsuz görüş bildirmesi hâlinde çalışma üçüncü bir hakeme gönderilir. Hakemlerin her ikisinin de olumsuz görüş bildirmesi hâlinde çalışma yayımlanmaz.
d. Hakem değerlendirmesine göre yayımlanmayan çalışmalar yazara geri gönderilmez. Yazar, kendisine olumsuz hakem raporları iletilerek durum hakkında bilgilendirilir.
e. Değerlendirme raporunda verilen düzeltmelerin yapılması için yazara 15 gün süre verilir. Düzeltmelerin süresinde tamamlanmaması hâlinde editörler yazar ile iletişime geçmeksizin çalışmayı reddetme hakkına sahiptir.
3. Yayına Hazırlama Aşaması
a. Yayımlanmak üzere kabul edilen eserlerin tüm yayın hakları Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Hukuk Fakültesine ait olur. Yazarlara telif hakkı ödenmeyecektir. Yazarlar, tüm yayın haklarının ve mali hakların Fakülte’ye ait olduğunu kabul ederler.
b. Editör Kurulu yoğunluk durumuna göre eserin ilk sayıda veya bir sonraki sayıda yayımlanmasına karar verebilir.
c. Her sayıda dizgi sırası makalenin kabul tarihi esasına göre belirlenir. Aynı tarihte kabul edilen makaleler olduğu takdirde çalışmalar ünvana göre sıralanır.
Ücret Politikası
Yayımlanması talebi ile çalışmasını Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi'ne gönderen yazardan yayın sürecine ilişkin olarak herhangi bir ücret talep edilmez.
Çalışması dergide yayımlanan yazara, Üniversite tarafından kullanılmasına izin verdiği haklara karşılık telif ücreti ödenmez.
Dizinler
Diğer Dizinler
Dergi Kurulları
BAŞ EDİTÖR
ALAN EDİTÖRLERİ
MİZANPAJ EDİTÖRÜ
YABANCI DİL EDİTÖRLERİ
YAYIN KURULU
1968 yılında Gümüşhane’de doğdu. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezun oldu (1992). Atatürk Üniversitesi Erzincan Hukuk Fakültesi’nde araştırma görevlisi oldu (1993). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Programı’nda “Çağdaş Devletin İki Boyutu: Özgürleştirme ve Özelleştirme” adlı tezle yüksek lisansını (1994) ve “1982 Anayasası Çerçevesinde Türkiye’de Siyasal Katılım” adlı çalışmayla da doktorasını tamamladı (1998). 2004 yılında doçent, 2009 yılında profesör oldu. Çalışmalarını Devlet Kuramı ve İnsan Hakları üzerinde yoğunlaştırdı. Feodaliteden Küreselleşmeye Ekonomik İktidar Siyasal İktidar İlişkisi (Seçkin Yayınları, 2003) ve Sanayi Devriminden Küreselleşmeye Sosyal Haklar (Oniki Levha Yayınları, 2009) başlıklı kitapları yayınladı. Küreselleşme ve Türkiye: Türkiye’de Devletin Gelişimi (Seçkin Y., 2007) ve Genel Kamu Hukuku (M. Akad/B. Dinçkol, Der Y., 2011) adlı kitaplarda bölüm yazarlığı yaptı. Çeşitli dergilerde yayınlanmış makaleleri bulunmaktadır. 2011 yılında İstanbul Şehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi kadrosuna katılmıştır.
DANIŞMA KURULU
Prof. Dr. Mustafa Avcı 1965 Adana, Kozan doğumludur. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden 1984 yılında mezun olmuştur. Yüksek lisansını ise Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde 1987 yılında İslam’a Göre Sigorta konulu tez ile tamamlamıştır. Doktor unvanını 1994 yılında, Ord.Prof.Dr. Sulhi Dönmezer danışmanlığında yazdığı Hürriyeti Bağlayıcı Cezalara Seçenekler konulu doktora tezi ile İstanbul Üniversitesi’nden almıştır. İstanbul Adli Yargı Hakim Adaylığı, Göynük ve Kelkit hâkimliği görevlerinden sonra sırasıyla Dicle ve Selçuk Üniversitelerinde görev yapan Prof. Dr. Mustafa Avcı, hâlen Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi’nde görev yapmaktadır.
1995'te yardımcı doçentliğe atanan Avcı, 2001 yılında "Hukuk Tarihimizde Hapis Kurumu" adlı doçentlik tezi ile doçentliğe yükselmiştir. Osmanlı Hukukunda Suçlar ve Cezalar başlıklı profesörlük takdim tezi ile 2007 yılında profesör kadrosuna atanmıştır.
Prof. Dr. Mustafa Avcı 2008-2018 yılları arasında Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Adalet Meslek Yüksek Okulu Müdürlüğü ve aynı yıllar içerisinde Anadolu Üniversitesi Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Konya İl Sınav Koordinatörlüğü görevlerini üstlenmiştir.
Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesinde Hukuk Fakültesi Kamu Hukuku Bölüm Başkanlığı, Hukuk Tarihi Anabilim Dalı Başkanlığı, Hukuk Fakültesi İslam Hukuku Anabilim Dalı Başkan vekilliği ve Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Anabilim Dalı Başkanlığı görevlerini yürüten Prof. Dr. Avcı, aynı zamanda ÜAK Sosyal Bilimler ve Sanat Etik Kurulu üyesidir.
Prof. Dr. Avcı evli ve üç çocuk babası olup Arapça ve Fransızca bilmektedir.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden 1987 yılında mezun oldu, 1989 yılında Marmara Üniversitesi’nde Özel Hukuk alanında Yüksek Lisans, 1995 yılında İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Hukuk Anabilim Dalı’nda Doktora eğitimini tamamladı. 2002 yılında Doçent, 2007 yılında Profesör oldu. Özel Hukuk ve Ticaret Hukuku’nun pek çok alanında yayınlanmış makalesi, basılmış tebliğleri bulunmaktadır.
ÖZGEÇMİŞ VE ESERLER LİSTESİ
ÖZGEÇMİŞ
Adı Soyadı: MUSTAFA SERDAR ÖZBEK
Doğum Tarihi: 10 Şubat 1977
Unvanı: Prof. Dr.
Öğrenim Durumu:
Derece Alan Üniversite Yıl
Lisans Özel Hukuk (Medenî Usûl, İcra ve İflas Hukuku ABD) Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi 1994-1998
Yüksek Lisans Özel Hukuk (Medenî Usûl, İcra ve İflas Hukuku ABD) Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi 1998-2000
Doktora Özel Hukuk (Medenî Usûl, İcra ve İflas Hukuku ABD) Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi 2000-2003
Yüksek Lisans Tez Başlığı ve Tez Danışmanı:
Noter Senetlerinde Sahtelik, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü 2000.
DANIŞMAN: Prof. Dr. Ejder YILMAZ
Doktora Tezi Başlığı ve Danışmanı:
Medenî Usûl Hukukunda Alternatif Uyuşmazlık Çözümü ve Arabuluculuk, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü 2003.
DANIŞMAN: Prof. Dr. Ejder YILMAZ
Görevler:
Görev Unvanı Görev Yeri Yıl
Arş. Gör. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi (Medenî Usûl, İcra ve İflâs Hukuku ABD). 2001-2003
Öğr. Gör. Başkent Üniversitesi Hukuk Fakültesi (Medenî Usûl, İcra ve İflâs Hukuku ABD) 04.07.2005-23.11.2005
Yrd. Doç. Dr. Başkent Üniversitesi Hukuk Fakültesi (Medenî Usûl, İcra ve İflâs Hukuku ABD) 23.11.2005-29.06.2011
Doç. Dr. Başkent Üniversitesi Hukuk Fakültesi (Medenî Usûl, İcra ve İflâs Hukuku ABD) 29.06.2011-01.11.2016
Prof. Dr. Başkent Üniversitesi Hukuk Fakültesi (Medenî Usûl, İcra ve İflâs Hukuku ABD) 29.11.2016-19.06.2019
Prof. Dr. Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi Hukuk Fakültesi (Medenî Usûl, İcra ve İflâs Hukuku ABD) 21.06.2019-…
Proje, Bilim Komisyonu ve Eğitim Faaliyetlerinde Yaptığı Görevler:
1. Adalete Erişim Projesi, ABGS-Adalet Bakanlığı-TBB-Ankara Barosu, Kısa Dönemli Ulusal Uzman, 2007-2008.
2. Mahkeme Yönetimine Destek Projesi, Avrupa Konseyi-Adalet Bakanlığı-Ankara Barosu, Kısa Dönemli Ulusal Uzman, 2008-2009.
3. Ceza Adalet Sisteminde Uzlaştırma Uygulamalarının Geliştirilmesi Projesi, Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP)-Adalet Bakanlığı, Ulusal Uzman, 2008-2011.
4. Adalete Erişim ve Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Projesi, Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP)-Adalet Bakanlığı, Ulusal Uzman, 2011-2014.
5. Onuncu Kalkınma Plânı (2014-2018), Adalet Hizmetlerinde Etkinlik Özel İhtisas Komisyonu Raportörlüğü, Kalkınma Bakanlığı 2013.
6. Türkiye Barolar Birliği, Başkent Üniversitesi Hukuk Fakültesi, Türkiye Genelinde Avukatlar için Arabuluculuk Eğitimi, Arabuluculuk Eğiticisi (2013-2017).
7. Adalet Bakanlığı Kanunlar Genel Müdürlüğü bünyesinde oluşturulan Noterlik Kanunu Taslağı Bilim Komisyonu Üyeliği (2015-2016).
8. Adalet Bakanlığı Kanunlar Genel Müdürlüğü bünyesinde oluşturulan Küçük Alacaklar Takip ve Tahsil Usûlü Hakkında Kanun Taslağı Bilim Komisyonu Üyeliği (2015-2016).
9. Adalet Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı bünyesinde oluşturulan, Yargıda Zaman Yönetimi Projesi Adlî Yargı Bilim Komisyonu Başkanlığı (2015-2016).
10. 22.12.2016 tarihli Bakan oluru ile Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü bünyesinde oluşturulan, Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği Taslağı Bilim Komisyonu Başkanlığı (12.01.2017-27.01.2017).
11. Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü bünyesinde oluşturulan, Bilirkişilik Kanunu Yönetmeliği Taslağı Komisyonu Üyeliği (19.01.2017-11.02.2017).
12. Adalet Bakanlığı Kanunlar Genel Müdürlüğü bünyesinde oluşturulan İcra ve İflas Kanunu Taslağı Bilim Komisyonu Üyeliği (2015-2018).
13. Adalet Bakanlığı Kanunlar Genel Müdürlüğü bünyesinde oluşturulan İdari Sulh Kanunu Bilim Komisyonu Üyeliği (2019-2020).
14. Adalet Bakanlığı Kanunlar Genel Müdürlüğü bünyesinde oluşturulan Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu Bilim Komisyonu Üyeliği (2019-2020).
İdarî Görevler:
1. Medenî Usûl, İcra ve iflâs Hukuku Anabilim Dalı Başkanlığı (2005-2011) (2019-)
2. Öğrenci danışmanlığı (2005-2012)
Bilimsel veya Meslekî Kuruluşlara Üyelikler:
1. Ankara Barosu (Sicil 14093) (1999-)
2. Ankara Barosu Avrupa Birliği Merkezi (2000-2005)
3. Ankara Barosu Alternatif Uyuşmazlık Çözüm Merkezi (Kuruculuğu ve Üyeliği) (2004-2014)
4. Adalet Bakanlığı Arabuluculuk Sicili (Sicil 878) (2014-)
Son üç yılda verdiği lisans ve lisansüstü düzeydeki dersler:
Akademik
Yıl Dönem Dersin Adı Haftalık Saati Öğrenci
Sayısı
Teorik Pratik
2015-2016 Güz Medeni Usul Hukuku I (HUK 315)
Alternatif Uyuşmazlık Çözümü I
(HUK 509) (YL)
Tahkim (HUK 561) (Ekonomi H. YL) 3
3
3 1
0
0 194
4
3
İlkbahar Medeni Usul Hukuku II (HUK 316)
Uzlaştırma ve Arabuluculuk
(HUK 352)
Alternatif Uyuşmazlık Çözümü II (YL) (HUK510) 3
2
3
1
1
0
185
40
4
Yaz Medeni Usul Hukuku I (HUK 315)
Medeni Usul Hukuku II (HUK 316) 6
6 0
0 70
70
2014-2015 Güz Medeni Usul Hukuku I (HUK 315)
Alternatif Uyuşmazlık Çözümü I (YL) (HUK 509)
Tahkim (HUK 561) (Ekonomi H. YL) 3
3
3 1
0
0 190
6
6
İlkbahar Medeni Usul Hukuku II (HUK 316)
Uzlaştırma ve Arabuluculuk
(HUK 352)
Alternatif Uyuşmazlık Çözümü II (YL) (HUK 510) 3
2
3 1
1
0 190
30
6
Yaz Medeni Usul Hukuku I (HUK 315)
Medeni Usul Hukuku II (HUK 316) 6
6 0
0 70
70
2013-2014 Güz İcra ve İflâs Hukuku (HUK 413)
Alternatif Uyuşmazlık Çözümü I (YL) (HUK 509)
İcra ve İflas Hukuku (YL Seminer) 3
3
3 1
0
8 180
8
8
İlkbahar İcra ve İflâs Hukuku (HUK 414)
Alternatif Uyuşmazlık Çözümü II (YL) (HUK 509) 2
3 1
0 180
10
Yaz İcra ve İflâs Hukuku (HUK 413)
İcra ve İflâs Hukuku (HUK 414) 3
2 0
0 60
60
ESERLER
B. Uluslararası bilimsel toplantılarda sunulan ve bildiri kitabında basılan bildiriler:
B 1. Türkiye’de Adalete Erişim Projesi (Adalete Erişim, Uluslararası Sempozyum Notları, İstanbul Barosu 2006, s. 57-64).
B 2. Uyuşmazlık Çözümünün Ekonomik Değerlendirmesi ve Karar Ağacı Analizi (Ankara Barosu Uluslararası Hukuk Kurultayı, C. IV, 8 Ocak-11 Ocak 2008, Ankara Barosu 2009, s. 94-133).
B 3. Türkiye’de Tahkim ve ADR (Uluslararası Uyuşmazlık Çözümünde Usul, Uygulamalar ve Güncel Sorunlar, Sempozyum, Ankara 9-10 Ocak 2009, Türkiye Barolar Birliği 2009, Yayın No: 164, s. 186-193).
B 4. Arabuluculuk Eğitimi (Ankara Barosu Uluslararası Hukuk Kurultayı, C. 4, 11 Ocak-15 Ocak 2010, Ankara Barosu 2011, s. 46-51).
B 5. Anayasal Hak ve Hürriyetler İle Yargılamaya Hâkim Olan İlkeler Işığında Arabuluculuk (Medenî Usûl ve İcra-İflâs Hukukçuları Toplantısı IX, Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk, Ankara 15-16 Ekim 2010, Türkiye Barolar Birliği 2012, Yayın No: 215, s. 107-154).
B 6. Türk Yargı Sisteminde Çok Seçenekli Adliyeler (T.C. Adalet Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı, Uluslararası Yargı Reformu Sempozyumu, Ankara 2-3 Nisan 2012, Strateji Geliştirme Başkanlığı 2013, Yayın No: 32, s. 489-514).
B 7. Çocuk Adalet Sisteminde Onarıcı Adalet Anlayışı ve Çocuk Arabuluculuğu (Uluslararası Çocuklar için Adalet Sempozyumu, 5-7 Aralık 2012 Ankara, Adalet Bakanlığı, Türkiye Adalet Akademisi, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, UNICEF Türkiye, Ankara 2013, s. 27-53).
B 8. Onarıcı Adalet Anlayışının Tarihçesi ve Temel Yöntemleri (Ceza Hukukunda Alternatif Çözüm Yolları Sempozyumu, Ankara 12-13 Kasım 2020).
C 1. Yazılan ulusal kitaplar:
C 1.1. ÖZBEK, Mustafa: Noter Senetlerinde Sahtelik (Ankara: Türkiye Noterler Birliği Yayını, 1. Baskı 2001), (Ankara: Yetkin Yayınları, 2. Baskı 2009) (Ankara: Yetkin Yayınları, 3. Baskı 2013) (Ankara: Yetkin Yayınları, 4. Baskı 2016) (Ankara: Yetkin Yayınları, 5. Baskı 2018).
C 1.2. ÖZBEK, Mustafa: Alternatif Uyuşmazlık Çözümü (Ankara: Yaklaşım Yayınları, 1. Baskı 2004) (Ankara: Yetkin Yayınları, 2. Baskı 2009) (Ankara: Yetkin Yayınları, 3. Baskı 2013) (Ankara: Yetkin Yayınları, 4. Baskı, C. 1, 2, 2016)
C 1.3. ÖZBEK, Mustafa: Avrupa Birliği ve Türk Hukukunda İlâmlı İcranın Etkinliği (Ankara: Yetkin Yayınları, 1. Baskı 2011) (Ankara: Yetkin Yayınları, 2. Baskı 2013) (Ankara: Yetkin Yayınları, 3. Baskı 2016) (Ankara: Yetkin Yayınları, 4. Baskı 2018).
C 1.4. ÖZBEK, Mustafa: Hukuk Yargılama Usûlünde Gider Avansı (Ankara: Yetkin Yayınları, 1. Baskı 2013) (Ankara: Yetkin Yayınları, 2. Baskı 2016) (Ankara: Yetkin Yayınları, 3. Baskı 2018).
C 1.5. Yerdelen, Erdal/Özbek, Mustafa Serdar/Altuntaş, Şeyda/Boz, Burak/Erdem, Dilek Özge/Yılmaz, Berna Ayşen: Ceza Muhakemesi Hukukunda Uzlaştırma, Ankara 2018.
C 1.6. Atalı, Murat/Özbek, Mustafa/Ermenek, İbrahim/Akkaya, Tolga Medeni Usûl Hukukuna Giriş, T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 4082, Eskişehir 2020.
C 1.7. ÖZBEK, Mustafa: Arabuluculuk ve Tahkim Mevzuatı (Yayım Aşamasında).
C 1.8. ÖZBEK, Mustafa: Tahkim Hukuku (Yayım Aşamasında).
C 1.9. ÖZBEK, Mustafa: Küçük Miktarlı Alacakların Takip ve Yargılama Usûlü (yazım aşamasında).
C 2. Yazılan ulusal kitaplardaki bölümler:
D. Ulusal hakemli dergilerde yayınlanan makaleler :
D 1. ÖZBEK, Mustafa: Amerika Birleşik Devletleri Hukuk Sisteminde Alacaklılara ve Borçlulara Ait Haklar (TBBD 2002/2, s. 21-64).
D 2. ÖZBEK, Mustafa: Dünya Çapındaki Adalete Ulaşma Hareketiyle Ortaya Çıkan Gelişmeler ve Alternatif Uyuşmazlık Çözümü (AÜHFD 2002/2, s. 121-162).
D 3. ÖZBEK, Mustafa: Alternatif Uyuşmazlık Çözüm Yollarına Genel Bir Bakış (GSÜHFD, Prof.Dr. Erden Kuntalp’e Armağan, 2004/1, s.261-292).
D 4. ÖZBEK, Mustafa: İdarî Uyuşmazlıkların Çözümünde Yargılama Dışı Usûller (I) (TBBD 2005/56, s. 90-132).
D 5. ÖZBEK, Mustafa: İdarî Uyuşmazlıkların Çözümünde Yargılama Dışı Usûller (II) (2005/57, s. 82-134).
D 6. ÖZBEK, Mustafa: Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesinin “Ceza Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk” Konulu Tavsiye Kararı (DEÜHFD 2005/1, s. 127-166).
D 7. ÖZBEK, Mustafa: Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesinin “Aile Arabuluculuğu” Konulu Tavsiye Kararı (DEÜHFD 2005/2, s. 71-102).
D 8. ÖZBEK, Mustafa: Ceza Muhakemesi Kanununda Uzlaştırma (AÜHFD 2005/3, s. 289-321).
D 9. ÖZBEK, Mustafa: Avrupa Konseyince Adalet Hizmetlerinin Etkinliğinin Artırılması İçin Öngörülen Tedbirler (AÜHFD 2006/1, s. 207-292).
D 10. ÖZBEK, Mustafa: Sosyal Devletin Gereği: Adalete Erişim (MİHDER 2006/2, s. 907-927).
D 11. ÖZBEK, Mustafa: Avrupa’da Arabuluculuğun İlkeleri ve Uygulanması (Prof.Dr. Özer Seliçi’ye Armağan, Ankara 2006, s. 441-502).
D 12. ÖZBEK, Mustafa: Avrupa Birliğinde Alternatif Uyuşmazlık Çözümü (TBBD 2007/68, s. 265-320).
D 13. ÖZBEK, Mustafa: Avrupa Konseyi Arabuluculuk Yönergesi Önerisi
(AÜHFD 2007/1, s. 183-231).
D 14. ÖZBEK, Mustafa: Ceza Muhakemesi Kanununda Yapılan Değişiklikler
Çerçevesinde Mağdur Fail Uzlaştırmasının Usûl ve Esasları (AÜHFD 2007/4, s. 123-205).
D 15. ÖZBEK, Mustafa: Yapım Sözleşmesinde Yüklenicinin İflâsının Ertelenmesiyle Ortaya Çıkan Sorunlar ve Çözüm Önerileri (MİHDER 2008/1, s. 107-147).
D 16. ÖZBEK, Mustafa: İcra ve İflâs Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Taslağıyla Getirilmek İstenen Değişikliklerin Değerlendirilmesi (AÜHFD 2008/3, s. 463-524).
D 17. ÖZBEK, Mustafa: Çağdaş Ceza Adaleti Sistemlerinde Alternatif Çözüm Arayışları ve Arabuluculuk Uygulaması (Kazancı Hukuk Dergisi 2010/1, s. 116-183).
D 18. ÖZBEK, Mustafa: Report on Alternative Dispute Resolution within the Context of Better Access to Justice (DEÜHFD, Prof. Dr. Bilge Umar’a Armağan, 2009/Özel Sayı, s. 453-507).
D 19. ÖZBEK, Mustafa: The Principles and Procedure of Penal Mediation in Turkish Criminal Procedure Law (Ankara Law Review 2011/2, s. 153-220).
D 20. ÖZBEK, Mustafa: Avukatlıkla Bağdaşabilen Akademik Unvanlar (ABD 2012/1, s. 18-42).
D 21. ÖZBEK, Mustafa: İflâs Davasının Hukukî Mahiyeti (AÜHFD 2012/1, s. 207-274).
D 22. ÖZBEK, Mustafa: İşe İade Davasında Davacı İşçinin Tedbiren İşe İadesi (Çalışma ve Toplum 2012/4, s. 11-39).
D 23. ÖZBEK, Mustafa: Hukuk Yargılama Usûlünde Gider Avansının Anayasaya Aykırılığı Sorunu (Anayasa Mahkemesinin Kuruluşunun 50. Yılına Armağan, Ankara 2012 s. 444-504).
D 24. ÖZBEK, Mustafa/ÖZTÜRK, İlhami: İcra ve İflâs Hukuku Açısından Merkezî Kayıt Kuruluşunun Mallarının Haczedilebilirliği (Batider 2012/4, s. 83-142).
D 25. ÖZBEK, Mustafa: Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin Tahlili (MÜHF-HAD, Prof. Dr. Ali Rıza Okur’a Armağan, 2014/1, s. 1119-1156).
D 26. ÖZBEK, Mustafa: Sermaye Piyasası Kanununa Göre Aracı Kurumların Tedricî Tasfiyesi ve İflâsı (Prof. Dr. Ejder Yılmaz’a Armağan, C. 2, Ankara 2014, s. 1451-1530).
D 27. ÖZBEK, Mustafa: Tatbikattan Hareketle Somut Norm Denetiminin Etkinliği Üzerine Bir Etüd (Haşim Kılıç’a Armağan, C.2, Ankara 2015, s. 1695-1722).
D 28. ÖZBEK, Mustafa: İcra ve İflâs Kanununda Mal Beyanında Bulunma Yükümlülüğün İhlâli Hâlinde Öngörülen Tazyik Hapsi ve Disiplin Hapsinin Mükerrer Cezalandırma Yasağı Bakımından Değerlendirilmesi (DEÜHFD, Prof. Dr. Hakan Pekcanıtez’e Armağan, 2014/Özel Sayı, C. 3, İzmir 2015, s. 2447-2511).
D 29. Özbek, Mustafa : Güncel Yargıtay Kararları Işığında Hukuk Yargılama Usûlünde Gider Avansı (Medenî Usûl ve İcra-İflâs Hukukçuları Toplantısı XI, Güncel Yargıtay Kararları Işığında HMK Uygulaması, Gaziantep, 5-6 Ekim 2013, ZÜHFD 2014/3, s. 103-134).
D 30. ÖZBEK, Mustafa: Tüketici Hakem Heyetinin Görevine Giren Alacaklarla İlgili Olarak İlâmsız Takip Yapılamayacağına İlişkin Yargıtay Kararlarının Tahlili (MİHDER 2015/2, s. 39-68).
D 31. ÖZBEK, Mustafa: Takip Talebinden Önce Borçludan Ödeme Ön Talebinde Bulunma Zorunluluğu (Prof. Dr. Ramazan Arslan’a Armağan, C. 2, Ankara 2015, s. 1213-1273).
D 32. ÖZBEK, Mustafa: Kesinleşmeden İcra Edilemeyecek İlâmların Kesinleşmeden Önce İcraya Konulması (BÜHFD 2016/1, s. 37-78).
D 33. ÖZBEK, Mustafa/YARDIM, M. Ertan: Elektronik Noterlik İşlemleri (TNBHD 2016/1, s. 3-118) (www.tnb.org.tr).
D 34. ÖZBEK, Mustafa: Genel Haciz Yoluyla İcra Takibinde Takip Talebi ve Ödeme Emrinde Banka Hesap Numarası Bilgilerinin Bulunmamasının Hukukî Sonuçları (TNBHD 2016/2, s. 3-20) (www.tnb.org.tr).
D 35. ÖZBEK, Mustafa/KORKMAZ, Cansu: İş Yargılamasında Maddî Hatanın Düzeltilmesi Adı Altında Karar Düzeltme Yolunun Uygulanması (TNBHD 2016/2, s. 125-197) (www.tnb.org.tr).
D 36. ÖZBEK, Mustafa: Eğitimde Müzakere ve Arabuluculuk Becerilerinin Kazanılması (İstanbul Kültür Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Prof. Dr. M. İlhan Ulusan’a Armağan, 2016/2, C. 2, İstanbul 2016, s. 315-346).
D 37. ÖZBEK, Mustafa: Elektronik Ortamda Düzenlenen Noter Senetleri (MÜHF-HAD, Prof. Dr. Cevdet Yavuz’a Armağan, 2016/3, C. 2, s. 2213-2282).
D 38. ÖZBEK, Mustafa: Kasten Öldürme Suçuna Teşebbüs İle Kasten Yaralama Suçunda Failin Kastının Belirlenmesine İlişkin Bir Vakıa Tahlili (AÜHFD, Prof. Dr. Zeki Hafızoğulları’na Armağan, 2016/4, C. 3, s. 3539-3565).
D 39. ÖZBEK, Mustafa: Arabuluculuk İle Tahkim Yöntemlerinin Kesişme Bölgesi: Arabuluculuk-Tahkim (YD 2017/1, s. 15-106).
D 40. ÖZBEK, Mustafa: Uzman Görüşünün Yargılamada Değerlendirilmesi (TNBHD 2017/1, s. 63-163) (www.tnb.org.tr).
D 41. ÖZBEK, Mustafa: Yeni İcra ve İflâs Kanunu İçin Öneriler Işığında İlâmlı İcrada İcranın Ertelenmesi (TNBHD 2018/1, s. 9-124) (www.tnb.org.tr).
D 42. ÖZBEK, Mustafa: Tapu Kütüğüne Şerh Edilen Çekişmeli Hakların Korunmasına İlişkin İhtiyatî Tedbir Kararlarının Doğurduğu Tasarruf Kısıtlamaları (BÜHFD 2017/1, s. 65-91).
D 43. ÖZBEK, Mustafa: Arabuluculuk Sonunda Düzenlenen Anlaşma Belgesine İcra Edilebilirlik Şerhi Verilmesinde Görevli ve Yetkili Mahkeme (BÜHFD 2017/2, s. 69-85).
D 44. Yıldız, Şükrü/Özbay, İbrahim/Özbek, Mustafa Serdar: Limited Şirketler Hukukunda Ayrılma Akçesi Konusunda Tahkime Başvurulması ve Konu Hakkında Verilen Hakem Kararlarının İcrasına İlişkin Bazı Hukukî Sorunlar (EBYÜHFD C. 2018/3-4, s. 445-487).
D 45. Özbek, Mustafa Serdar/Yücer Aktürk, İpek: Sözleşmelerdeki Boşlukların Tahkim Yoluyla Doldurulması (TNBHD 2019/1, s. 9-40).
D 46. Özbek, Mustafa Serdar: Tahkim Yargılamasında Hakem Kararı (TNBHD 2019/2, s. 117-198).
D 47. Özbek, Mustafa Serdar: Tahkim İlk İtirazı Üzerine Tahkim Sözleşmesi Üzerinde Yapılan Mahkeme Denetimi (ASBÜHFD 2019/2, s. 179-253).
D 48. Özbek, Mustafa Serdar: Tahkim Şartının Asıl Sözleşmeden Ayrılabilirliği İlkesinin Hukukî Sonuçları ve Sınırları (TNBHD 2020/1, s. 41-114).
D 49. Özbek, Mustafa Serdar: Tahkim ve Devletin Yargı Bağışıklığı İlişkisi (TNBHD 2020/2, s. 41-114).
D 50. Özbek, Mustafa Serdar/Ertan, Emre: İşe İade İlâmlarının İcrasında Kesinleşme Şartı (SİHD 2020/43, s. 53-76).
E. Ulusal bilimsel toplantılarda sunulan ve bildiri kitaplarında basılan bildiriler:
E 1. İdarî Yargının Görev Alanı ve İşlevi: “İdarî Uyuşmazlıkların Yargı Dışı Yollarla Çözümü” (İdarî Yargı, Panel, Türkiye Barolar Birliği/Mersin Barosu, 11-12 Nisan 2003 Mersin, s. 66-74).
E 2. “Adalete Ulaşmanın İyileştirilmesi ve Alternatif Uyuşmazlık Çözümüne Yöneliş” (Hukuk Merceği 7, Konferans ve Paneller, Ankara Barosu 2006, s. 523-529).
E 3. “Ceza Muhakemesi Hukukunda Uzlaştırıcı Avukatlık” (Hukuk Merceği 7, Konferans ve Paneller, Ankara Barosu 2006, s. 534-577).
E 4. “Uzlaşma” (Hukuk Merceği 11, Konferans ve Paneller, Ankara Barosu 2010, s. 387-396).
E 5. “Arabulucu Avukatlık” (Hukuk Merceği 12, Konferans ve Paneller, Ankara Barosu 2010, s. 387-396).
E 6. Alternatif Uyuşmazlık Çözümü ve Arabuluculuk (Antalya Serbest Muhasebeci, Mâlî Müşavirler Odası Bilirkişi Eğitim Semineri, 5-6 Şubat 2010, Ankara 2010, s. 219-257).
E 7. Kamu İhale Hukuku Uyuşmazlıklarında Alternatif Çözüm Yolları (İhale Hukukunda Uygulamada Yaşanan Sorunlar ve Çözüm Yolları, Ankara 2012, s. 169-188).
E 8. Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu Tasarısına Katkı (Arabuluculuk Sempozyumu, 27-28 Nisan 2012, Ankara 2013, 34-56).
F. Diğer yayınlar:
Ulusal hakemli olmayan dergilerde yayınlanan makaleler:
F 1. ÖZBEK, Mustafa: Noterlerin Özel Olarak Yapacakları İşler (TNBHD 1999/102, s. 46-53).
F 2. ÖZBEK, Mustafa: Alternatif Uyuşmazlık Çözüm Yolları (ABD 1999/2-3, s.187-204).
F 3. ÖZBEK, Mustafa: Banka Teminat Mektuplarında Lehdar İle Banka Arasındaki İlişkinin Hukuki Niteliği (TNBHD 2000/105, s. 50-57).
F 4. ÖZBEK, Mustafa: Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri Başlığı Altında Yürütmenin Durdurulmasıyla İhtiyati Tedbirin Farkları (TNBHD 2000/106, s.73-77).
F 5. ÖZBEK, Mustafa: İstihkak Davalarının Konusuz Kalması (TNBHD 2000/108, s. 71-78).
F 6. ÖZBEK, Mustafa: İflâs Masasından Çıkarılabilecek Mal ve Haklar (TBBD 2001/3, s. 997-1028).
F 7. ÖZBEK, Mustafa: Avukatlık Kanununun 35/A Maddesine Göre Arabuluculuk (ABD 2001/3, s. 113-139).
F 8. ÖZBEK, Mustafa: Yatırımlar Hakkında Çok Taraflı Anlaşma Taslağı Üzerinde Bir İnceleme (ABD 2002/1, s. 183-203).
F 9. ÖZBEK, Mustafa: Noter Senetlerinde Sahtelik Halinde Noterlerin Hukukî Sorumluluğu (YD 2002/4, s. 656-673).
F 10. ÖZBEK, Mustafa: İş Mahkemelerinde Yürütülen Yargılamalarda Katılma Yoluyla Temyiz (Bilgi Toplumunda Hukuk, Ünal Tekinalp’e Armağan, C. II, İstanbul 2003, s. 939-962).
F 11. ÖZBEK, Mustafa: Alternatif Uyuşmazlık Çözümünün Gelişimi ve Noterlerin Uyuşmazlık Çözümündeki Yeni İşlevi (TNBHD 2006/132, s. 43-58).
F 12. ÖZBEK, Mustafa: Avrupa Komisyonu İçin Hazırlanan “Türkiye Cumhuriyetinde Yargı Sisteminin İşleyişi” Konulu İkinci Ziyaret Raporu (Prof.Dr. Turgut Akıntürk’e Armağan, İstanbul 2008, s. 435-447).
F 13. ÖZBEK, Mustafa: Suça Sürüklenen Çocuklara Yönelik Onarıcı Adalet Programları ve Çocuk Arabuluculuğu (Prof.Dr. Turgut Akıntürk’e Armağan, İstanbul 2008, s. 449-466).
Çeviriler:
F 14. Lord WOOLF: “Adalete Erişim”, Nihaî Rapor (Çev. Mustafa ÖZBEK) (MİHDER 2006/2, s. 989-1002)
F 15. HOVENS, Franciscus J.H.: Hukuk Yargılamasında İstinaf: Hukuk Davalarında İstinafın İşlevlerine Yönelik Mukayeseli Bir Araştırma (Çev. Mustafa ÖZBEK) (MİHDER 2006/3, s. 1317-1324).
F 16. Hukukî ve Ticarî Uyuşmazlıklarda Arabuluculuğun Belirli Yönlerine İlişkin Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönerge Teklifi Hakkında Siyasî Anlaşma (Çev. Mustafa Özbek) (TBBD 2008/77, s. 384-399).
F 17. Directive on Practice of Mediation Procedure According to the Code of Criminal Procedure (Translated by Mustafa Serdar Özbek) (ABR 2014/1, s. 169-209).
F 18. Law on Mediation in Civil Disputes No 6325 with Comparisons (Translated by Mustafa Serdar Özbek) (ABR 2014/1, s. 211-254).
F. 19. Adaletin Etkinliğine İlişkin Avrupa Komisyonu (CEPEJ): Ara-buluculuk Hakkındaki CEPEJ İlkelerinin Uygulanmasını Sağlayan Arabuluculuk Geliştirme Aracı, Arabuluculuk Hizmet Sağlayıcıları için Avrupa Etik Kuralları (Çev. Mustafa Serdar ÖZBEK) (ASBÜHFD 2020/1, s. 229-234).
—— • ——