DÖNÜŞTÜRÜLEN BİR KARAKTER OLARAK HAMLET: AKİ KAURİSMAKİ’NİN HAMLET UYARLAMASI

Sinema, ortaya çıktığı yüzyıl dolayısıyla diğer sanat disiplinlerinden farklı olarak daha yeni bir anlatım aracı olmuştur. Bu yenilik sinema için bir dezavantaj yaratmasının aksine bütün disiplinlerin biçimlerini ve dillerini yeniden üretmesini sağlamıştır. Bu yeniden üretim sırasında sinema kendisine yeni bir dil oluşturmuştur. Bu dilin ortaya çıkışı anlatı biçimlerine yeni bir boyut getirmiştir. Anlatılara dahil olan karakter öğesi ve zaman/mekân öğesi dönüşüme uğramıştır. Uyarlama sineması, bu dönüşümü karşılaştırmalı olarak inceleyebilmek için önemli olmuştur. Bu makalenin inceleme konusunu oluşturan Fin yönetmen Aki Kaurismäki, yazılı dile ait eserlerden sinemaya yaptığı uyarlamalarla yazılı eserlerde var olan karakterleri günümüz dünyasında anlatmıştır. Hamlet uyarlaması ile izleyicinin zihnindeki var olan “Hamlet” imgesinden yararlanmıştır. Bu imgeleri kendi karakterleri haline getirmiştir. “Hamlet”, Shakespeare’in kurguladığı “Hamlet” değil, Kaurismäki’nin kurguladığı “Hamlet” olmuştur.

Cinema, unlike other art disciplines, has become a newer means of expression due to the century in which it emerged. This innovation did not create a disadvantage for cinema, but enabled it to reproduce the forms and languages of all disciplines. During this reproduction, cinema created a new language for itself. The emergence of this language has brought a new dimension to the narrative world. Elements such as character, time/space belonging to the narrative world have been transformed. Adaptation cinema has been important to examine this transformation comparatively. Director Aki Kaurismäki, the subject of this article, described the characters that exist in today's world with the adaptation films he made. With the adaptation of Hamlet, he benefited from the image of "Hamlet" formed in the mind of the audience. Thanks to these images, he has made those characters his own. Hamlet is no longer Shakespeare's Hamlet, but Kaurismäki's Hamlet.