SONAT FORMUNUN TARİHİ SÜREÇ İÇİNDEKİ GELİŞİMİ: JOAQUIN RODRIGO PİYANO SONATI ANALİZİ
Öz
Bu araştırmanın amacı Joaquín Rodrigo’nun Album Centanario Piano (Yüzyıllık Piyano Albümü) kitabında yer alan Cinco Sonatas de Castilla (Beş Kastilya Sonatı) olarak bilinen Sonata, Sonata en fa sostenido menor, Sonata en Re, Sonata como un Tiento, Sonata en La isimli piyano sonatlarının form ve armonik analizini yaparak piyano eğitimi repertuarına çalışma rehberi niteliğinde bir bilgi kaynağı olarak katkı sağlamaktır. Çalışmada sonatın ve sonat formunun tarihsel süreç içindeki gelişimi farklı örnekler üzerinden ele alınmış, ardından Rodrigo’nun piyano sonatları analiz edilmiştir. Sonuç olarak araştırmanın form analizi basamağında Rodrigo’nun sonatlarında sonat allegrosu, şarkı formu ve tiento biçimi ile neo-klasik yaklaşımının görüldüğü söylenebilir. Armonik analiz doğrultusunda Sonata Sonata en Re ve Sonata en La’nın Klasik dönem sonat allegrosu armonik yapısını yansıttığı; armonik çeşitliliğin görüldüğü Sonata en fa sostenido menor ve Sonata, como un Tiento’da ise bir 20. Yüzyıl bestecisi olarak Rodrigo’nun çağdaş stilini göstermiş olduğu belirtilebilir. Ulaşılan sonuçlardan hareketle, piyano derslerinde eser seçiminde Rodrigo’nun piyano eserlerine yer verilerek, bestecilik stilinin tanıtılması ve öğrencinin farklı kültürlere ilişkin bilgi sahibi olması; Rodrigo’nun Cinco Sonatas de Castilla eserindeki sonatları çalışacak veya öğrencilerine çalıştıracak piyano eğitimcilerinin araştırma kapsamında yer alan analizler doğrultusunda eserleri tanımaları önerilir.
Anahtar Kelimeler
Joaquín Rodrigo, Piyano, Sonat, Neo-Klasik, Yirminci Yüzyıl, Cinco Sonatas de Castilla
Teşekkür
*Bu çalışma, Joaquín Rodrigo’nun Piyano Sonatlarının Form, Armonik, Teknik ve Müzikal Analizi başlıklı doktora tezinden üretilmiştir.
Kaynakça
- Aktaş Urgun, B. (2008). Beethoven son sonatlar op.101- op.111 sonat formunda kırılma (Tez No. 231434). Yayınlanmamış sanatta yeterlik tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi. Ulusal Tez Merkezi.
- Badura-Skoda, E. (2017). The eighteenth century fortepiano grand and its patrons. Indiana University Press.
- Boran, İ., Şenürkmez, K.Y. (2015). Kültürel tarih ışığında çoksesli batı müziği (3. Baskı). Yapı Kredi.
- Bucak, S. (1996). Haydn piyano sonatları (Tez No. 53478). Yayınlanmamış sanatta yeterlik tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi. Ulusal Tez Merkezi.
- Cangal, N.(2011). Müzik formları (4. Baskı). Arkadaş Yayınevi.
- Cebeci, Ö. (2007). Chopin’in 2. Piyano Sonatı üzerine bir araştırma (Tez No. 208068). Yayınlanmamış yüksek lisans eser metni, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi. Ulusal Tez Merkezi.
- Corneilson, P. (2016). J. C. Bach (2nd Ed.). Routledge Taylor & Francis Group.
- Çebi, D. (2021). Romantik dönemde piyano sonatı: F. Chopin’in Op.35 No.2 Piyano Sonatı üzerine bir inceleme (Tez No.684066). Yüksek lisans uygulama raporu, Dokuz Eylül Üniversitesi. Ulusal Tez Merkezi.
- Daysalı, Y. (2016). The Liszt Piano Sonata In B Minor: A precursor of 20th century tonal progression and compositional techniques (Tez No.435346). Master’s thesis, Yaşar University. Ulusal Tez Merkezi.
- Ewell, P. (2002). Scriabin’s Seventh Piano Sonata: Three Analytical Approaches. Indiana Theory Review, 23, 23-67. https://www.jstor.org/stable/24046537
