YERE BAĞLILIĞIN VE KENT KİMLİĞİNİN BİR MEKÂN ÜZERİNDEN İNCELENMESİ: İSRAİLEVLERİ (DİKMEN YAPI KOOPERATİFİ) ÖRNEĞİ
Öz
Bu çalışmada, kullanıcıların İsrailevlerini (Dikmen Yapı Kooperatifi) tercih etme nedenleri, yaşadıkları mekâna ve kent kimliğine yönelik bağlılık ve tutumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu sebeple, araştırmanın amacına uygun olarak ‘Yere Bağlılık Ölçeği’ ve ‘Kent Kimliği Ölçeği’ kullanılarak kullanıcıların bağlılık ve tutumları belirlenmiştir. Yapılan anket sonucu İsrailevlerinde (Dikmen Yapı Kooperatifi) yaşayan 47 konut kullanıcısından elde edilen veriler istatistiksel yöntemlerle değerlendirilmiş ve bulgular kısmında sistematik bir sırayla ele alınmıştır. Sonuç olarak, yere bağlılık düzeylerinin ve kent kimliği tutumlarının bir mekân üzerinden incelendiği bu çalışmada mekânı deneyimleyen kullanıcıların yere bağlılık düzeyleri ve kent kimliği tutumları arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu ortaya çıkmıştır. Bu, mekânın sadece fiziksel bir yapı olmadığını, aynı zamanda kent yaşamının bir parçası olduğu görülmüştür. Aynı zamanda mekân tasarımında kullanıcıların rolünün büyük önem taşıdığı tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Yere Bağlılık, Kent Kimliği, İsrailevleri, İç Mimarlık
Etik Beyan
Hacettepe Üniversitesi Senatosu Etik Komisyonunun 22 Kasım 2022 tarihinde yapmış olduğu toplantısında E-35853172-100-00002535119 sayılı alınan kararı ile gerekli izin alınmıştır.
Teşekkür
Ankete gönüllü olarak katılım gösteren İsrailevlerinin değerli sakinlerine teşekkür ederiz.
Kaynakça
- Ailello, J. & Thompson, D. E. (1980). Personal Space, Crowding, and Spatial Behavior in a Cultural Context. In I. Altman, A. Rapaport, J.F. Wohlwill (Eds.), Human Behavior and Environment: Advances in Theory and Research,4, 107-178.
- Aksel, E. (2017). City Versus Suburb: The Effects of Neighborhood Location On Place Attachment And Residential Satisfaction, (Tez No. 471915) [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi. Ulusal Tez Merkezi].
- Asiliskender, B. (2004). Kimlik, Mekân ve Yer Deneyimi. Kültür ve İletişim Dergisi, 7(2), 73-94.
- Biernacki, P. & Waldorf, D. (1981). Snowball Sampling: Problems And Techniques Of Chain Referral Sampling. Sociological methods & research, 10(2), 141-163.
- Brower, S. (1980). Territory In Urban Settings. In I Altman, A. Rapoport, J.F. Wolhwill (Eds.) Human Behavior and Environment: Advances in Theory and Research, 179-207, Plenum Press.
- Brown, B., Perkins, D. D. & Brown, G. (2003). Place Attach¬ment İn A Revitalizing Neighbourhood: Individual And Block Levels Of Analysis. Journal of Environmental Psy¬chology, 23, 259-271.
- Brown, B. B. & Werner, C. M. (1985). Social Cohesiveness, Territoriality, And Holiday Decorations: The İnfluence Of Cul-De-Sacs. Environment and behavior, 17(5), 539-565.
- Bonaiuto M., Aiello M., Bonnes, M. & Ercolani A. (1999). Multidimentsional Perception Of Residential Environment Quality And Neighbourhood Attachment In The Urban Environment. Journal of Environmental Psychology, 19,331-352.
- Cronbach, L. J. (1951). Coefficient Alpha And The İnternal Structure Of Tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
- Göregenli, M. (2010). Çevre Psikolojisinde Temel Konular. İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
