THE NECESSITY OF A COLLABORATIVE COMMUNICATION MODEL: AN ANALYSIS IN THE CONTEXT OF THE CONCEPTS OF CONVERGENCE, COLLECTIVE INTELLIGENCE AND PARTICIPATORY CULTURE

Deprem gibi yıkıcı afetlerde mahsur kalanlar için hava ve su gereksinimi ile birlikte iletişim kabiliyeti de hayati önem taşımaktadır. Dolayısıyla sosyal medya başta olmak üzere iletişim araçları, afet anlarında hayat kurtarmak gibi kritik rol üstlenmektedirler. Özellikle sosyal medya kanallarının hayat kurtarmada üstlendiği rolün yanında önemli oranda dezenformasyona da aracılık edebilmesi, bu konunun bir problem olarak ele alınmasını gerektirmektedir. Hali hazırdaki araştırmada afet anlarında iletişimin sekteye uğramasına neden olabilen dezenformasyona karşı kullanılabilecek iş birlikçi bir iletişim modelin biçimi ve gerekliliği tartışılmaktadır. Böylece kriz yönetiminin başarısına olumlu etki sağlayacak bir iletişim modelinin geliştirilmesine kavramsal bir katkı sunulmak istenmektedir. Nitel araştırma yöntemlerinden literatür taraması tekniğiyle yapılan çalışmada, toplanan veriler reel bir sonuç elde edilecek şekilde gruplandırılıp analiz edilmiştir. Çıkan sonuca göre kriz yönetimi, dezenformasyon kaygısından önemli derecede etkilenmektedir. Bu kaygı sosyal medyanın güvenilir bilgi kaynağı olarak görülmesini engellemektedir. Bunların yanında ticari çıkar çatışmaları da felaket anında gerekli iş birliklerine gidilmesini engellemektedir. Acil yardıma ihtiyacı olanlara ulaşılmasını kolaylaştırmak için bilgi iletişim teknolojik altyapısı, afet anında her kesim tarafından etkili bir biçimde kullanılabilecek şekilde tahkim edilmelidir.

For those trapped in devastating disasters such as earthquakes, communication skills are also of vital importance, along with the need for air and water. Therefore, communication tools, especially social media, play a critical role in saving lives during disasters. In particular, the fact that social media channels, in addition to their role in saving lives, can also mediate significant amounts of disinformation necessitates that this issue be addressed as a problem. The current study discusses the form and necessity of a collaborative communication model that can be used against disinformation that can disrupt communication during disasters. Thus, it is intended to make a conceptual contribution to the development of a communication model that will have a positive impact on the success of crisis management. In the study conducted with the literature review technique, one of the qualitative research methods, the collected data were grouped and analyzed in a way to obtain a real result. According to the results, crisis management is significantly affected by disinformation anxiety. This anxiety prevents social media from being seen as a reliable source of information. In addition, commercial conflicts of interest also prevent the necessary collaborations in times of disaster. In order to facilitate the access of those in need of emergency assistance, the information and communication technological infrastructure should be strengthened in a way that can be used effectively by all parties in times of disaster.