INVISIBLE DOMINATION: AN ANALYSIS OF SYMBOLIC POWER AMONG WOMEN THROUGH THE FILM LAST PERFORMANCE

Gender roles have long been shaped by cultural, political, and religious structures, often placing women in secondary positions within patriarchal societies. However, this inequality is not sustained by male dominance alone. It can also be reinforced by biases women direct toward one another. Through narrative analysis, this study examines how such intra-female prejudices are portrayed in a feminist film, drawing on feminist film theory. The short film Last Performance (2021) serves as the case study, focusing on the evolving relationship between Eda and Aysel. Their initial conflict, rooted in class/identity-based prejudice, gradually transforms into empathy. This emotional shift reveals the symbolic power struggles between women and invites critical reflection. Through its cinematographic language and narrative structure, the film invites viewers into a reflective experience. The study, which analyzes women's representations of other women through the lens of feminist film theory, aims to offer a critical perspective on the multilayered nature of relationships between women.

Toplumsal cinsiyet rolleri tarih boyunca kültürel, siyasal ve dinsel yapılarla şekillenmiş, bu süreçte kadın kimliği ataerkil toplumlarda çoğunlukla ikincil ve edilgen bir pozisyona indirgenmiştir. Bu eşitsiz yapının yalnızca erkek egemenliğinden değil, zaman zaman kadınların kendi hemcinslerine yönelik geliştirdiği önyargılardan da beslenebildiği görülmektedir. Bu çalışma, kadınlar arası önyargıların feminist sinema anlatılarında nasıl temsil edildiğini ve bu temsillerin feminist film kuramı çerçevesinde ne tür eleştirel imkânlar sunduğunu anlatı analizi temelinde incelemeyi amaçlamaktadır. Örneklem olarak 2021 yapımı Son Performans adlı kısa film seçilmiştir. Filmde, modern bir sanatçı olan Eda ile geleneksel ve içe dönük bir terzi olan Aysel arasındaki önyargı temelli çatışma merkeze alınmıştır. Karakterler arasında zamanla gelişen empati ve karşılıklı anlayış, kadınlar arası sembolik tahakküm biçimlerinin eleştirel sorgulanmasını mümkün kılmaktadır. Sinematografik öğelerle desteklenen bu dönüşüm, izleyiciyi düşünsel katılıma teşvik etmektedir. Sinemada kadınların kadınlara yönelik oluşturduğu temsilleri feminist film kuramı ışığında analiz eden çalışma, kadınlar arası ilişkilerin çok katmanlı doğasına eleştirel bir perspektif sunmayı hedeflemektedir.