YOUTUBE VE DİJİTAL TÜKETİM FOLKLORU: TEMU KUTU AÇMA ÖRNEĞİ

This study explores the folklore of digital consumption through the most-viewed TEMU shopping videos on YouTube. Ten videos from different categories were analyzed in terms of their narrative structure, performative elements, and audience comments from a folkloristic perspective. The processes of ordering, unboxing, testing, and evaluating products are interpreted as digital rituals that reflect the structural logic of traditional folk narratives. The language, bodily gestures, repetitions, and humorous style used in the videos foster a sense of community among viewers, ritualizing the act of consumption. Audience comments reveal a clear relationship between gender and consumption. Female viewers focus mainly on cosmetics, household goods, and daily-use items, while male viewers show interest in technology, tools, and accessories. Phrases such as “I bought it for my wife” or “I tried it for my child” reproduce gendered consumption patterns. Meanwhile, expressions like “cheap but works well” or “good for the price” represent a contemporary form of frugality folklore, blending economic values with cultural meanings. Humor, irony, and subtle criticism frequently appear in comments, transforming product evaluations into folkloric expressions and generating a shared humor culture. Statements such as “It’s Chinese-made” or “You can’t find this price in Turkey” reflect global-local identity comparisons. Ultimately, TEMU videos function not merely as shopping experiences but as cultural spaces where memory, humor, identity, and sharing converge, embodying a modern form of digital folk culture.

Bu çalışma, YouTube’da yayımlanan ve en çok izlenen TEMU alışveriş videoları üzerinden dijital tüketim folklorunu incelemektedir. Farklı kategorilerden seçilen on video, içerik kurgusu, performatif özellikleri ve izleyici yorumları bakımından halkbilimsel bir perspektifle değerlendirilmiştir. Sipariş, kutu açma, ürün deneme ve değerlendirme süreçleri dijital ritüeller olarak yorumlanmış; bu aşamaların geleneksel halk anlatılarının yapısal düzenine benzerlik taşıdığı görülmüştür. Videolarda kullanılan dil, beden hareketleri, tekrarlar ve mizahi üslup, izleyiciler arasında bir topluluk duygusu yaratarak tüketim deneyimini ritüelleştirmektedir. İzleyici yorumları toplumsal cinsiyet ile tüketim arasındaki ilişkiyi açık biçimde ortaya koymaktadır. Kadın izleyiciler kozmetik, ev eşyası ve gündelik yaşam ürünlerine; erkek izleyiciler ise teknoloji, araç-gereç ve aksesuar ürünlerine yönelmektedir. “Eşime aldım”, “çocuğuma denedim” gibi ifadeler, tüketimin toplumsal cinsiyet rollerini yeniden ürettiğini göstermektedir. “Ucuz ama iş görüyor”, “fiyatına göre iyi” gibi söylemler ise tasarruf folklorunun güncel bir uzantısı olarak değerlendirilmektedir. Yorumlarda sıkça görülen mizah, ironi ve örtük eleştiriler, ürün değerlendirmelerini folklorik bir anlatı biçimine dönüştürmekte; kullanıcılar arasında ortak bir mizah kültürü oluşturmaktadır. “Çin malı işte” veya “Türkiye’de bu fiyata yok” gibi ifadeler, tüketimi küresel-yerel kimliklerin ifadesine dönüştürmektedir. Sonuçta TEMU videoları, yalnızca alışverişi değil, kimlik, bellek ve paylaşım ekseninde şekillenen çağdaş bir halk kültürü biçimini temsil etmektedir.