A KINDERGARTEN PLAYGROUND MURAL AS A SOCIAL RESPONSIBILITY PROJECT: EVALUATING CHILDREN'S SPATIAL EXPERIENCE

Yıl 2026, Cilt: 16 Sayı: 2 , 1124 - 1136 , 01.04.2026

Gözde Altıparmakoğlu Sakarya , Kemal Sakarya , Makbule Berfin Büker , Efna Aydın

https://doi.org/10.7456/tojdac.1857824

https://izlik.org/JA32GT33AK

Öz

This study explores the integration of social responsibility into the field of interior architecture through a mural design project implemented in a kindergarten play area. The project was developed by a team of faculty members and students from the Department of Interior Architecture, with the aim of enriching children’s spatial experience and promoting social benefit. The research adopts a case study approach, focusing on both the design and implementation process as well as user evaluations. The mural, designed to support the psychological, emotional, and perceptual needs of children aged 4-6, was applied to the playground walls of a kindergarten. User satisfaction was measured through surveys conducted with students and teachers. Findings indicate that 97.43% of the students and 100% of the teachers expressed positive responses to the mural design. The results highlight that the project not only enhanced the visual and functional qualities of the play area but also strengthened children’s engagement with the space. The study concludes that when social responsibility projects are aligned with disciplinary expertise, they generate higher levels of user satisfaction and societal benefit. It is recommended that future projects incorporate user feedback at early stages of the design process and extend similar applications to diverse educational settings.

Anahtar Kelimeler

İç Mimarlık , Sosyal Sorumluluk , Duvar Resmi , Anaokulu , Kullanıcı Memnuniyeti , Oyun Alanı

Etik Beyan

Çukurova University Ethics Committee/ E.558286 / 01.12.2022

Teşekkür

We would like to thank Ms. Yağmur Ekici, Mr. Ulaş Turğut, and Mr. Emre Pınar for their assistance in the mural painting project, which was carried out as part of our social responsibility initiative.

BİR SOSYAL SORUMLULUK PROJESİ OLARAK ANAOKULU OYUN ALANI DUVAR RESMİ: ÇOCUKLARIN MEKÂNSAL DENEYİMİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

https://izlik.org/JA32GT33AK

Öz

Bu çalışma, iç mimarlık alanında sosyal sorumluluk yaklaşımının bir anaokulu oyun alanında gerçekleştirilen duvar resmi projesi üzerinden nasıl uygulanabileceğini incelemektedir. Proje, iç mimarlık bölümü öğretim elemanları ve öğrencilerinin iş birliğiyle geliştirilmiş olup çocukların mekânsal deneyimlerini zenginleştirmeyi ve toplumsal faydayı artırmayı amaçlamaktadır. Araştırma, hem tasarım ve uygulama sürecine hem de kullanıcı değerlendirmelerine odaklanan bir vaka çalışması yöntemi benimsemiştir. 4-6 yaş aralığındaki çocukların psikolojik, duygusal ve algısal ihtiyaçları dikkate alınarak tasarlanan duvar resmi, anaokulunun oyun alanı duvarlarına uygulanmıştır. Kullanıcı memnuniyeti, öğrenci ve öğretmenlere yönelik anketlerle ölçülmüştür. Bulgulara göre öğrencilerin %97,43’ü ve öğretmenlerin %100’ü tasarıma olumlu yanıt vermiştir. Sonuçlar, projenin yalnızca oyun alanının görsel ve işlevsel niteliklerini geliştirmekle kalmayıp çocukların mekânla kurdukları bağı da güçlendirdiğini göstermektedir. Çalışma, sosyal sorumluluk projelerinin uzmanlık alanlarıyla bütünleştiğinde daha yüksek kullanıcı memnuniyeti ve toplumsal fayda sağladığını ortaya koymaktadır. Gelecek projelerde, kullanıcı geri bildirimlerinin tasarım sürecinin erken aşamalarında dikkate alınması ve benzer uygulamaların farklı eğitim ortamlarına da uyarlanması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

İç Mimarlık , Sosyal Sorumluluk , Duvar Resmi , Anaokulu , Kullanıcı Memnuniyeti , Oyun Alanı

Etik Beyan

Çukurova Üniversitesi Etik Kurulu/ E.558286 / 01.12.2022

Teşekkür

Sosyal sorumluluk çalışması kapsamında yapılan duvar resmi uygulamalarındaki yardımlarından dolayı Sayın Yağmur Ekici, Sayın Ulaş Turğut ve Sayın Emre Pınar'a teşekkür ederiz.

Kaynakça

• Aykal, F. D., Özbudak Akça, Y. B., & Erbaş, M. (2017). Anasınıflarının Ergonomik Açıdan Değerlendirilmesi: Diyarbakır İlinden Beş Örnek. Uluslararası Hakemli Tasarım Ve Mimarlık Dergisi, 18-39.
• Bakan, Ö. (2005). Kurumsal İmaj. Konya: Tablet Kitabevi.
• Bowen, H. R. (2013). Social Responsibilities of the Businessman. London: University of Iowa Press.
• Bozdağ, F. (2000). Çocuk Kitaplarında Metin, Dil ve Resim İlişkisi. S. Sever içinde, I.Ulusal Çocuk Kitapları Sempozyumu (s. 365-378). Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi ve TÖMER Dil Öğretim Merkezi.
• Canöz, K. (2010). Sağlık Kuruluşlarında Halkla İlişkiler Uygulamaları. Konya: Palet Yayınları.
• Carroll, A. B. (1979). A Three Dimensional Conceptual Model of Corporate Performance. Academy of Management Review, 497-505.
• Day, C., & Midbjer, A. (2007). Environment and Children: Passive Lessons from the Everyday Environment. Routledge.
• Ergül, H. F., & Kurtulmuş, M. (2014). Sosyal Sorumluluk Anlayışının Geliştirilmesinde Topluma Hizmet Uygulamaları Dersine İlişkin Öğretim Elemanlarının Görüşleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 221-232.
• Evans, W., Haden, S., Clayton, R., & Novicevic, M. (2013). History of management thought about social responsibility. Journal of Management History, 8-32.
• Göztaş, A., & Baytekin, E. P. (2009). Sosyal Sorumluluk Kampanyaları ile Çocukların Bilinçlendirilmesi ve Eğitimi Türkiye'den Bir Uygulama Örneği: Aygaz 'Dikkatli Çocuk' Kazalara Karşı Bilinçlendirme Kampanyası. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 1997-2015.
• Ilgın, H. Ö., Ertekin, İ., & Yengin, D. A. (2017). Social Responsibility Cognition in Higher Education. Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 686-696.
• Kılıç, S. (2016). Cronbachs Alpha Reliability Coefficient. Journal of Mood Disorders, 47-48.
• Kotler, P., & Lee, N. (2005). Corporate Social Responsibility: Doing the Most Good for Company and Your Cause. New Jersey: Wiley.
• Kök Gürbüz, T., Fakıbaba Dedeoğlu, E., & Yalçın, M. (2021). Oyun Mekanları Tasarım Ölçtülerinin Erken Çocukluk Dönemi Gelişimine Etkisi. Uluslarası Hakemli Tasarım ve Mimarlık Dergisi, 1-31.
• Matten, D., & Moon, J. (2004). 'Implicit' and 'Explicit' CSR: A conceptual framework for understanding CSR in Europe. D. Matten içinde, ICCSR Research Paper Series (s. 1-44).
• Olds, A. R. (2001). Child Care Design Guide. McGraw-Hill Education.
• Scales, P. C., Blyth, D. A., Berkas, T. H., & Kielsmeier, J. C. (2000). The Effects of Service-Learning on Middle School Students Social Responsibility and Academic Success. The Journal of Early Adolescence, 332-358.
• Wentzel, K. R. (1991). Relations Between Social Competence and Academic Ahievement in Early Adolesence. Child Devolopment, 1066-1078.