SHIFTING DEMAND FOR GRAPHIC DESIGN EMPLOYMENT IN THE AGE OF ARTIFICIAL INTELLIGENCE: THE CASE OF TÜRKİYE, 2020–2025
Öz
The integration of artificial intelligence into production processes has raised concerns about its potential negative impact on employment. To determine which effect—increased productivity or reduced employment—produces more dominant results, an analysis of sectoral data was necessary. This descriptive, quantitative study examines the concurrence between the widespread adoption of generative artificial intelligence and changes in employment demand in the graphic design sector. To evaluate employment demand trends in the era of artificial intelligence, official job posting data from seven graphic design professions from 2020 to 2025 were examined. The findings indicate that while the number of job postings increased at a low rate in three professions, it decreased significantly in four. In most occupations, the decline occurred after 2022, when three significant generative artificial intelligence applications were released. Although no causal relationship has been established, a shift in employment demand in the graphic design field appears to have occurred concurrently with the adoption of generative artificial intelligence. The general finding suggests that, rather than experiencing a uniform contraction, graphic design professions have undergone internal differentiation. While the number of operator and technician positions has decreased, design positions appear resistant to this transformation.
Anahtar Kelimeler
Graphics, Employment, Generative artificial intelligence
YAPAY ZEKÂ ÇAĞINDA GRAFİK TASARIM İSTİHDAM TALEBİ DÖNÜŞÜMÜ: 2020–2025 TÜRKİYE ÖRNEĞİ
Öz
Yapay zekânın üretim süreçlerine dahil olması, istihdamın olumsuz etkileneceği yönünde senaryolar gündeme getirmektedir. Verimlilik artışı ve istihdam daralması şeklindeki çift yönlü etkiden hangisinin daha baskın sonuçlar yarattığını görmek için sektörel verilerin incelenmesine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu araştırma, üretken yapay zekânın yaygınlaşmasıyla grafik alanında istihdam talebinin değişimi arasındaki eş zamanlılığı inceleyen betimsel nicel bir araştırmadır. Grafik alanındaki yedi mesleğin 2020–2025 yılları arasındaki resmî iş ilanı verileri incelenerek yapay zekâ çağında istihdam talebinin yönü analiz edilmiştir. Bulgular; yedi meslekten üçünde iş ilanı sayılarının düşük düzeyde artarken, dört meslekte yüksek oranda düştüğünü göstermektedir. Mesleklerin çoğunda düşüş, üretken yapay zekâ uygulamalarından en etkili üç örneğin piyasaya sürüldüğü 2022 yılı sonrasında kaydedilmiştir. Nedensel bir ilişki kurulmamakla birlikte, üretken yapay zekânın yaygınlaşma süreci ile eş zamanlı olarak grafik alanındaki istihdam talebinde yön değişimi yaşandığı görülmektedir. Genel bulgu; grafik alanındaki mesleklerin tamamında homojen bir daralma yerine, alan içi farklılaşma yaşandığı yönündedir. Operatörlük ve teknisyenlik pozisyonlarının hacmi küçülürken, tasarımcılık pozisyonunun dönüşüme dirençli olduğu görülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Grafik, İstihdam, Üretken yapay zekâ