AN UNFINISHED MACHINE: ON DUCHAMP'S LARGE GLASS

This article examines Marcel Duchamp's work commonly known as The Large Glass, produced between 1915 and 1923, within the context of the era’s artistic environment, Duchamp's intellectual development, and the work's intrinsic mechanisms. Shaped during a period when the Dada movement transformed artistic understanding, The Large Glass constitutes an original experiment that opposes traditional pictorial language and uses thought as a visual material. Employing a qualitative document review method, the article analyses the work's formal and functional components and discusses how the notes in the Green Box accompany it. In addition, The Large Glass is examined in comparison with Given, Duchamp's last major installation. The study positions The Large Glass not merely as a formal experiment but as a thought-laden work that visualizes sexuality, desire, and the impasse of the modern individual.

Bu makale, Marcel Duchamp'ın 1915 ile 1923 yılları arasında ürettiği, yaygın adıyla Büyük Cam olarak bilinen yapıtını dönemin sanat ortamı, Duchamp'ın entelektüel gelişimi ve yapıtın içsel mekanizması bağlamında ele almaktadır. Dada hareketinin sanat anlayışını dönüştürdüğü bu dönemde şekillenen Büyük Cam, geleneksel resim diline karşı çıkan ve düşünceyi görsel bir malzeme olarak kullanan özgün bir denemedir. Nitel doküman incelemesi yönteminin benimsendiği çalışmada yapıtın biçimsel ve işlevsel bileşenleri çözümlenmekte, Yeşil Kutu'daki notların yapıta nasıl eşlik ettiği tartışılmaktadır. Bunun yanı sıra Büyük Cam, Duchamp'ın son büyük yerleştirmesi olan Veriler ile karşılaştırmalı olarak ele alınmaktadır. Araştırma, Büyük Cam'ı yalnızca biçimsel bir deneme olarak değil, cinselliği, arzuyu ve modern bireyin çıkmazını görselleştiren düşünce yüklü bir yapıt olarak konumlandırmaktadır.