ANLAM İÇİN TEMSİL YAPISI OLARAK TASARIM ÜRÜNÜ
Öz
antinomik katmanlar içerir. Kavramlar yapıları gereği zihinseldir ve fiziksel evrende 'olmak' için
temsilciye ihtiyaçları vardır. Bir sembolün ana işlevi; gözlemcilere kendisinden başka birşeyi işaret
etmesi, bir şeyleri hatırlatması, kendinden başka bir veya birçok şeye göstergelik etmesidir. Diğer
taraftan da bir temsil formu olarak tasarım ürünü; nesnel olarak bireyler arasında aitlik tanımlaması da
yapan bir düzenlemedir. Her hangi bir tasarım ve insan zihni arasındaki ilişkinin bir simge boyutu
kazanması, anlamla simgesi arasında son derece güçlü çağrışımsal bir bağ oluşturur. Bu bağ; imgelere
anlamı veren ya da imgelerin anlaşılmasını sağlayanlar temsil yapıları değil, bizzat bu yapılarla
kurulan karşılıklı ilişkilerde saklı olup engin bir altyapı (temsil yapısını türüne göre) çalışmasını da
gerekli kılar.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bernard Stiegler, “The Discrete Image”, Jacques Derrida and Stiegler, Echographies of Television: Filmed Interviews (Cambridge, 2002), syf: 145-163 Georgi Kunitsin Sanatta Sosyalist Gerçekçilik Parşomen Yayıncılık 2011 syf192 Hans Belting, Bild-Anthropologie, www.researchgate-net/publication Moissej Kagan, Güzellik bilimi olarak Estetik ve Sanat Altın kitaplar,İstanbul,1982.syf:437 Susie Hodge Beş Yaşındaki Çocuk Bunu Neden Yapamaz Hayalperest Yayınevi 2016 syf 9 Henri Lefebvre Mekanın Üretimi Sel Yayınları İsanbul 2016, syf 125 Richard Rorty, Consequences of Pragmatism, The Harvester Press, 1982, syf: 225.
