A SPATIAL ANALYSIS OF THE FRIDA KAHLO MUSEUM IN THE CONTEXT OF INFORMATION SHARING BEHAVIOR VIA SOCIAL MEDIA

Since internet has become widely available, various mediums have emerged that people could produce their content on. Through these mediums, an opportunity rose that was to communicate independently from the space and thus, information sharing behavior has been observed among colleagues, students, communities, and institutions. It was possible to observe that this behavior increased during the pandemic process. This study is mainly aimed to discuss how space and art became instrumental in these shares and to discuss the relationship between spatial configuration and shares through museums. Another aim of the study can be described as to reveal the differences of spatial elements shared on social media at the end of the real and virtual museum experience with space syntax analysis. In this context, data were obtained from the Frida Kahlo Museum. The data collected were listed according to the frequency of sharing, and spots were identified in the museum plan. Integration values of these points in the Space Syntax 2D software were determined. The relationship between spatial configuration and frequency of sharing has been revealed. As a result, it has been determined that the sharing status of the Frida Kahlo Museum's elements is associated to the spatial configuration in sharing contents of the real experience. Besides, it has been determined that the semantic features of the space are associated. In contrast, during the virtual experience, it has been observed that the spatial configuration is not directly associated to the sharing frequency. It was observed that objects of art and daily life directed more sharing behavior. In this study, which examines the behaviors of virtual and real museum visitors, the effort to reveal the connection of space with information sharing is the original idea of the study.

İnternetin yaşamımıza girmesinden bu yana insanların içeriklerini kendilerinin ürettiği mecralar ortaya çıkmıştır. Bu mecralar aracılığıyla mekandan bağımsız iletişim kurma olanakları ve dolayısıyla, meslektaşlar, öğrenciler, topluluklar, kurumlar arasında bilgi paylaşım davranışı görülmeye başlanmıştır. Pandemi sürecinde ise bu davranışın arttığını gözlemlemek mümkün olmuştur. Bu çalışmada, esas olarak mekan ve sanatın bu paylaşımlarda nasıl araçsallaştığı ve mekansal konfigürasyon ile paylaşımlar arasındaki ilişkiyi müzeler üzerinden tartışmaya açmak hedeflenmiştir. Çalışmanın bir diğer amacı, gerçek ve sanal müze deneyiminin sonunda paylaşılan ilgi çekici mekansal unsurların space syntax analizi ile farklılıklarını ortaya koymak olarak nitelendirilebilir. Bu bağlamda Frida Kahlo Müzesinden veriler elde edilmiştir. Toplanan veriler paylaşım sıklıklarına göre listelenerek müze planında noktalar belirlenmiştir. Bu noktaların Space Syntax 2D programında integration değerleri belirlenmiştir. Mekansal konfigürasyon ve paylaşım sıklığı arasındaki ilişki ortaya konmuştur. Sonuç olarak Frida Kahlo müzesinin ögelerinin paylaşım durumunun gerçek deneyim paylaşımlarında mekansal konfigürasyonla bağlantılı olduğu ayrıca mekanın semantik özelliklerininde etkili olduğu tespit edilmiştir. Sanal deneyim sırasında ise mekansal konfigürasyonun paylaşım sıklığı ile doğrudan bağlantılı olmadığı, günlük yaşama dair nesnelerin ve sanat eserlerinin paylaşım davranışını daha çok yönlendirdiği gözlemlenmiştir. Sanal ve gerçek müze ziyaretçilerinin davranışlarının incelendiği bu çalışmada, mekanın bilgi paylaşımıyla bağlantısının ortaya konulması çabası çalışmanın özgün yönüdür.